Τα γάντια σε ξένα χέρια!

Οποιος προσέξει ή αναλύσει τις κινήσεις των ισχυρών στο (μεταγραφικό) παζάρι, εύκολα διαπιστώνει το έλλειμμα εμπιστοσύνης που υπάρχει στους έλληνες «άσους». Δηλαδή, στους γηγενείς τερματοφύλακες. Είναι κάτι που δεν αφορά μόνον τους δυνατούς ή τις ομάδες που κοιτούν ψηλά – παρατηρείται αυτό σε όλη την πυραμίδα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Κυρίως γιατί δεν ξεπηδούν πλέον ικανοί τερματοφύλακες. Μπορεί τα παιδιά να προτιμούν άλλες θέσεις της ενδεκάδας ή να μην εξελίσσονται όσο θα έπρεπε. Και πάλι, όμως, προκαλεί εντύπωση το στοιχείο πως όλη η λεγόμενη Big-5 δίνει τα γάντια σε ξένα χέρια…

Ο σταθερός Βατσλίκ

Ο Ολυμπιακός συνεχίζει με τον τσέχο γκολκίπερ. Είναι η δεύτερη σεζόν του Τόμας Βατσλίκ στο Λιμάνι και είναι αλήθεια πως στην πρώτη ο έμπειρος «κίπερ» άφησε  πολύ καλές εντυπώσεις. Ισως στα μάτια του κοινού να μην είναι τόσο εντυπωσιακός όσο ο Ζοσέ Σα, ωστόσο δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ο Βατσλίκ υπήρξε κορυφαίος τερματοφύλακας σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (2020) και γενικά διαθέτει ένα άκρως ελκυστικό πακέτο, όπως και να το δει ο οποιοσδήποτε. Πίσω από τον αδιαφιλονίκητο πρώτο στην ιεραρχία στον Ολυμπιακό γίνεται μάχη, αλλά μάλλον κανείς δεν… απειλεί τον Βατσλίκ. Σταθερός και σίγουρος, μπορεί και κατευθύνει την άμυνά του με χαρακτηριστική άνεση και στη μέρα του κάνει το δύσκολο να φαίνεται υπερβολικά εύκολο…

Η δεύτερη ευκαιρία του Στάνκοβιτς

Οταν το περασμένο καλοκαίρι η ΑΕΚ πρόσφερε τετραετές συμβόλαιο στον Τσίτσαν Στάνκοβιτς, σαφέστατα ανέμενε τα πράγματα να εξελιχθούν πολύ καλύτερα. Δεν συνέβη αυτό. Και όχι αποκλειστικά με ευθύνη του αυστριακού ποδοσφαιριστή με τις σερβικές ρίζες. Εβγαλε έναν τραυματισμό, έμεινε αρκετό καιρό εκτός μάχης, ήταν αμφίβολο πότε θα επέστρεφε, γενικά δεν μπορεί να ειπωθεί ότι βρήκε στο 100% τον εαυτό του, αυτόν που τον έφερε βασικό με την Εθνική Αυστρίας. Ο Στάνκοβιτς ας μη θεωρηθεί καταπληκτικός. Είναι, ωστόσο, ένας αξιόπιστος τερματοφύλακας και ακόμη αναμένουμε τι θα δούμε όταν η άμυνά του είναι στιβαρή και δεν κάνει γκέλες. Γιατί από τέτοιες έχουμε χορτάσει στην ΑΕΚ τα τελευταία χρόνια.

Μάχη Μπρινιόλι – Λοντίγκιν

Μολονότι είναι αμφίβολο ποιοι θα αποτελέσουν την τελική τριπλέτα του Τριφυλλιού, έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθεί η μάχη  Μπρινιόλι και Λοντίγκιν. Ο Διούδης φαίνεται να μένει πίσω, τούτη τη στιγμή που μιλάμε, ασφαλώς. Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς είδε πέρυσι τον ιταλό «άσο» να πραγματοποιεί ορισμένα εξαιρετικά παιχνίδια και σε άλλα να μη βγάζει το ίδιο κλασάτο πρόσωπο. Προέρχεται από το Καμπιονάτο, η γειτονική χώρα πάντα βγάζει καλούς γκολκίπερ, οπότε κάτι αξιόλογο μπορούμε να περιμένουμε. Και τότε γιατί ήρθε ο Λοντίγκιν; Ωραία ερώτηση και αυτό μάλλον συνέβη επειδή ο κόουτς των Πρασίνων ήθελε να αυξήσει τον ανταγωνισμό στα γκολπόστ ή γιατί εκτιμά πως δεν έπρεπε να χαθεί (μεταγραφικά) ένας από τους κορυφαίους του περασμένου πρωταθλήματος. Και όντως ο Λοντίγκιν όταν βρίσκεται σε φόρμα έχει αυτό που συνήθως λέμε «υψηλό ταβάνι»…

Ξανά Κουέστα

Ρίζωσε για τα καλά στο Κλ. Βικελίδης ο Χουλιάν Κουέστα. Από το ’18 είναι εδώ και το συμβόλαιο του Ισπανού ανανεώθηκε έως το 2024. Στα μάτια αρκετών φαντάζει με δυνατότητες πολλές. Μπορεί το απίθανο, αλλά του λείπει η σταθερότητα και αυτό κοστίζει ορισμένες φορές. Ο Κουέστα έχει πλαισιωθεί κατά καιρούς και από άλλους τερματοφύλακες, συνήθως όμως αυτός είναι ο βασικός στον Αρη ή ο γκολκίπερ που επιλέγουν οι προπονητές. Ψηλός και όχι… εκρηκτικός, μπορεί να κρατήσει το μηδέν και ο Μπούργος ποντάρει πάνω του για ένα καλό πρωτάθλημα.