Οι βόμβες Σαμαρά

Θερμότατη είναι η σύσταση σε όποιον δεν έτυχε να διαβάσει το άρθρο του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» με τίτλο «Ο Ερντογάν, ο Πούτιν, το Βερολίνο κι ένας εκβιασμός» να μην παραλείψει να το κάνει στη διεύθυνση https://www.tanea.gr/print/2022/06/25/opinions/o-erntogan-o-poutin-lfto-verolino-ki-enas-ekviasmos/. Θα βρει εκεί μια ιστορικής σημασίας πρωτογενή μαρτυρία και ανάλυση από την καρδιά των εξελίξεων που οδήγησαν ως εδώ την Ευρώπη και, ακόμα περισσότερο, την Ελλάδα. Που έχει καταστεί διπλά όμηρος: και της ενεργειακής κρίσης του πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία, αλλά και της παράλληλης εκτόξευσης του τουρκικού αναθεωρητισμού. Ο Σαμαράς εξηγεί σε αυτό το κείμενο, με γεγονότα άγνωστα μέχρι σήμερα, το πώς ακριβώς συνδέονται αυτά τα δύο. Και με ποιες συνέπειες. Το πώς τα εκκόλαψε η μακροχρόνια αντιευρωπαϊκή εθνικιστική συνεργασία του Βερολίνου με τη Μόσχα στην ενέργεια. Και με την Αγκυρα σε ρόλο τρίτου πόλου σε αυτή την άτυπη πλην δραστήρια τριπλή συμμαχία.

Η πολιτική του Βερολίνου να εγκλωβίσει εκβιαστικά ολόκληρη την Ευρώπη στη ρωσική ενέργεια για να εξυπηρετήσει τα γερμανικά εθνικιστικά οικονομικά συμφέροντα αύξησε κατακόρυφα τον ρόλο της Τουρκίας. Και αναδιαμόρφωσε ευρύτερες αναθεωρητικές τάσεις όπως λ.χ. το παράνομο τουρκολιβυκό σύμφωνο ή τον επεκτατισμό «Γαλάζιας Πατρίδας». Ο Σαμαράς γράφει επίσης για τη στάση των Αμερικανών έναντι όλων αυτών την εποχή της πρωθυπουργίας του, αλλά και για την αντίδραση των Γερμανών σε αυτούς. Για το τείχος προστασίας που έχτισαν για την Τουρκία στην ΕΕ, ευθέως εις βάρος της Ελλάδας. Για το πώς έκαναν τα πάντα για να προστατεύσουν και να ενδυναμώσουν την Τουρκία. Και για το τι ακριβώς σημαίνουν όλα αυτά για το Αιγαίο, για τα δώδεκα μίλια, για τις απειλές στα νησιά, για την ΑΟΖ, για τα κοιτάσματα που η Γερμανία βοηθά ενεργά την Τουρκία να μην επιτρέψει να αξιοποιηθούν. Και θα δει πώς ακριβώς το κάνει. Εχει σημασία να καταστεί σαφές ότι ο Σαμαράς δεν αναλύει απλώς: η ανάλυσή του ξεκινά από διαβαθμισμένα δεδομένα που έζησε ως πρωθυπουργός. Σε μια περίοδο που μόλις είχαν τεθεί σε κίνηση οι τευτονικής τάξεως μεταβολές που μας έφεραν ως εδώ. Γι’ αυτό και είναι μια πολύτιμη μαρτυρία – κλειδί. Ενα κείμενο – βόμβα.

Οταν ο αναγνώστης ολοκληρώσει την ανάγνωση, θα παγώσει. Επειδή θα έχει δει να ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια του ό,τι συμβαίνει. Με μορφή ιστορικής νομοτέλειας. Και όχι βέβαια με τη μορφή μιας δήθεν «τρέλας» που έπιασε τον Πούτιν ή και τον Ερντογάν. Θα δει τις κρυφές συμμαχίες. Θα καταλάβει σε βάθος τη στρατηγική που κρύβεται πίσω από όλες τις μεγάλες απειλές και τους κινδύνους που αυτή τη στιγμή βιώνουμε. Θα διαπιστώσει ότι τίποτα από όλα αυτά δεν έγινε επειδή κάποιος ξύπνησε ένα πρωί και αποφάσισε να κάνει αγριάδες. Αλλά ότι είναι προϊόντα μιας πολύ βαθιάς και εξίσου υπόγειας τριμερούς συνεργασίας, ανάμεσα στη Μόσχα, το Βερολίνο και την Αγκυρα. Που καθόρισε τις εξελίξεις μακράν περισσότερο από ό,τι οι αμέτρητες φαιδρές ευρωπαϊκές σύνοδοι κορυφής. Εκεί που πάνε και βγάζουν ωραίες φωτογραφίες και κάνουν αστειάκια ο ένας με τον άλλον, για να περάσουν ατελείωτες ώρες χωρίς αποφάσεις ουσίας ή με αποφάσεις που, όταν σπανίως συμβεί να μην αρέσουν στο Βερολίνο, είναι νεκρές πριν στεγνώσει το μελάνι που γράφονται. Θα δει ότι το πραγματικό παιχνίδι παίχτηκε αλλού. Και θα καταλάβει πού, πώς και με ποιες συνέπειες. Θα συνειδητοποιήσει ανήσυχος το πόσο μικρή πραγματική αξία έχουν όλα εκείνα που πολλοί θεωρούν ακόμα ως δεδομένες σταθερές της πορείας ιδίως της Ελλάδας, αλλά και της Ευρώπης. Και θα έχει πολύ πιο καθαρή εικόνα σε τι πραγματικά βρισκόμαστε μπροστά σήμερα. Θα έχει δει τον εχθρό. Στα μάτια.