Ευρωπαϊκό σήμα στήριξης στην Ελλάδα

Με το βλέμμα πλέον στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ και τις δύσκολες γεωπολιτικές συζητήσεις της ερχόμενης εβδομάδας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξέφρασε από τις Βρυξέλλες την ελπίδα η Τουρκία «να εισακούσει» αυτή τη φορά το μήνυμα της Ευρώπης και «να επιστρέψει» στην αποκλιμάκωση σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. Ηταν στο χθεσινό δείπνο των «27», όταν ο Πρωθυπουργός ενημέρωσε για όλο το φάσμα της τουρκικής προκλητικότητας σε επίπεδο επιθετικής ρητορικής και στο πεδίο, ζητώντας από τους Ευρωπαίους καθαρή θέση και ρητή καταδίκη του αναθεωρητισμού και της αμφισβήτησης συνόρων στην κρίσιμη συγκυρία. Κατά πληροφορίες, μετέφερε και τις τελευταίες δηλώσεις του τούρκου αντιπροέδρου Φουάτ Οκτάι από τα Κατεχόμενα περί αποστρατιωτικοποίησης των νησιών και αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας, υπογραμμίζοντας ότι «είναι στο χέρι της Τουρκίας» να ακολουθήσει τον δρόμο της αποκλιμάκωσης. Σύμφωνα με την ελληνική πλευρά η ονομαστική αναφορά στην Τουρκία ήδη από το σχέδιο συμπερασμάτων ικανοποιεί την Αθήνα, καθώς εκφράζεται βαθιά ανησυχία για τις επανειλημμένες πρόσφατες ενέργειες και δηλώσεις από την άλλη πλευρά του Αιγαίου και ζητείται από την Αγκυρα «να σεβαστεί την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα όλων των κρατών-μελών της ΕΕ», είναι αποτέλεσμα μιας διπλωματίας «συμμαχιών και προβολής τεκμηριωμένων θέσεων» στους τελευταίους δύο μήνες. Στο διάστημα δηλαδή της ραγδαίας όξυνσης της έντασης «με αποκλειστική υπαίτιο», κατά τον Μητσοτάκη, «τη γείτονα χώρα», γεγονός που αποκλείει κάθε προοπτική θετικής ατζέντας.

Σε ακόμα πιο αυστηρό τόνο το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα στη διακήρυξή του καταδίκασε κάθε μορφή αναθεωρητισμού και επιθετικότητας, ζητώντας άμεση παύση των προκλήσεων, που πάντως συνεχίζονταν χθες από τούρκους αξιωματούχους. Εκτιμάται ότι η Τουρκία περιμένει τις επίσημες διατυπώσεις των Ευρωπαίων προκειμένου ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να καθορίσει την τακτική του στις επικείμενες δύσκολες διαβουλεύσεις του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη, με την Αθήνα σε ετοιμότητα χωρίς να προεξοφλεί τη στάση του τούρκου προέδρου για το επόμενο διάστημα ούτε έναντι της Ελλάδας ούτε προς την Κύπρο. «Οι θέσεις μας είναι πια γνωστές και στους εταίρους και στους συμμάχους μας. Οπως γνωστή είναι και η καταδίκη της τουρκικής προκλητικότητας από χώρες-μέλη και της ΕΕ και του ΝΑΤΟ» έλεγε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιάννης Οικονόμου.

ΤΟ ΟΡΟΣΗΜΟ ΤΟΥ 2033. Ταυτόχρονα η ελληνική διπλωματία παραμένει σε κίνηση στα Δυτικά Βαλκάνια στηρίζοντας την αναζωογόνηση της ευρωπαϊκής προοπτικής τους με τη χθεσινή σύνοδο να σημαδεύεται από κακό κλίμα και έντονο εκνευρισμό. Η σκέψη της Ελλάδας είναι σε κάθε περίπτωση προσηλωμένη στην ενίσχυση του «ηγετικού ρόλου» της στην περιοχή και στην ταυτόχρονη ανακοπή της τουρκικής επιρροής και άρα ενός κινδύνου αποσταθεροποίησης. «Αν δεν κινηθεί η Ευρώπη θα προλάβουν άλλοι να καλύψουν το κενό» επιμένει η Αθήνα. Εξού και ενώπιον των Ευρωπαίων ο Μητσοτάκης έθεσε το χρονικό ορόσημο του 2033 προκειμένου η διαδικασία να έχει ολοκληρωθεί και υπογράμμισε τη σημασία – όπως συζήτησε και με τον Μάριο Ντράγκι στο ραντεβού της Ρώμης – να σταλεί ένα καθαρό, θετικό μήνυμα ενταξιακής προοπτικής. Για «πολύ σημαντική πολιτική απόφαση» που λαμβάνει υπόψη τις τελευταίες γεωπολιτικές εξελίξεις και λειτουργεί ως «απάντηση στη βάρβαρη ρωσική εισβολή» μίλησε στο μεταξύ ο Πρωθυπουργός για τη χορήγηση καθεστώτος υποψήφιας προς ένταξη χώρας στην Ουκρανία και τη Μολδαβία.

ΣΥΝΟΔΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ. Ο… ελέφαντας στο δωμάτιο στις χθεσινές συζητήσεις φαίνεται να ήταν πάντως το φυσικό αέριο, ωστόσο σήμερα θα ανοίξει το μέτωπο της οικονομίας, η οποία  αναμένεται να αποτελέσει αποκλειστικό αντικείμενο σε ειδική Σύνοδο εντός του Ιουλίου. Αυτό πρότεινε, κατά τις πληροφορίες, ο Μάριο Ντράγκι έχοντας αμέσως τη συναίνεση του γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν αλλά και τη σύμπλευση αρκετών ηγετών. «Οι ευρωπαϊκές οικονομίες αντιμετωπίζουν το φάσμα της ακρίβειας και του πληθωρισμού, οι δυνατότητες των προϋπολογισμών να αντιμετωπίσουν αυτήν την κρίση είναι πεπερασμένες» επιμένει και ο Μητσοτάκης. Εξάλλου ήδη μίλησε για «κατεπείγον αίτημα» να δρομολογηθούν τολμηρές πρωτοβουλίες. Ο ίδιος, έχοντας συμφωνήσει σε κοινό μέτωπο με τον ιταλό ομόλογό του, θέτει πιο εμφατικά την ανάγκη επιβολής ευρωπαϊκού πλαφόν στη χονδρική τιμή του φυσικού αερίου – ζήτημα που υποστηρίζεται εξαρχής από Ισπανία και Πορτογαλία, αλλά εξακολουθεί να βρίσκει «τείχος» σε άλλα στρατόπεδα (Ολλανδία, Τσεχία κ.ά.) με τη συναίνεση να παραμένει ένα δύσκολο στοίχημα του Νότου.