Οι άνθρωποι του Πούτιν – μέρος β΄

Οι πρώτοι που κατάλαβαν – από τη δεκαετία του 1970 ήδη – ότι ο Ψυχρός Πόλεμος δεν θα είχε αίσιο τέλος για τη Σοβιετία ήσαν τα στελέχη της KGB στα υψηλά κλιμάκια. Λογικό, διότι αυτοί είχαν τη δυνατότητα να ταξιδεύουν στο εξωτερικό και συνεπώς να βλέπουν τις προόδους της Δύσης. Επειδή λοιπόν έβλεπαν και το ζοφερό μέλλον που τους περίμενε, πρετοιμάστηκαν. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ως αρχηγός τότε της KGB (προτού ακόμη γίνει γενικός γραμματέας του ΚΚΣΕ, για να πεθάνει μόλις 15 μήνες αργότερα…) ο Γιούρι Αντρόποφ συνέταξε ένα εσωτερικό μνημόνιο, με το οποίο έθετε ως υψηλή προτεραιότητα, εν όψει της κατάρρευσης που φοβόταν ότι έρχεται, τη δημιουργία «μαύρων ταμείων» της KGB στο εξωτερικό, ώστε να μπορεί να χρηματοδοτεί τις στρατηγικές δράσεις της στο εξωτερικό.

Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε από την KGB ήταν η συνεργασία με «φιλικές εταιρείες» και «φιλικούς επιχειρηματίες» από τη Δύση. Ετσι δημιουργήθηκε το σύστημα, του οποίου τον έλεγχο ανέλαβε ο Πούτιν καθώς ανέβαινε στα ύπατα αξιώματα. Το ίδιο σύστημα που σήμερα έχει γιγαντωθεί και ταυτίζεται με το καθεστώς του Πούτιν. Αυτή είναι η ιστορία που αφηγείται, με εξαντλητική λεπτομέρεια, η βρετανή δημοσιογράφος Κάθριν Μπέλτον, στο βιβλίο της «Putin’s People». Το βιβλίο, που είναι προϊόν εικοσαετούς έρευνας, θεωρείται διεθνώς ως η καλύτερη εξιστόρηση της πολιτικοοικονομικής διαπλοκής που κυβερνά σήμερα τη Ρωσία και η οποία στον πυρήνα της έχει την πρώην KGB και μετέπειτα FSB. Σέτσιν, Τιμσένκο, Γιακούνιν, Μαλοφέγιεφ, όλα τα ονόματα των ολιγαρχών του περιβάλλοντος Πούτιν, που τα ακούμε τώρα για πρώτη φορά, λόγω των κυρώσεων που τους επιβάλλει η Δύση, είναι οι πρωταγωνιστές αυτής της ιστορίας.

Το πλέον ανησυχητικό από τη δράση του συστήματος Πούτιν, όπως περιγράφεται από την Κ. Μπέλτον, είναι ότι σημαντικό μέρος του μαύρου χρήματος κατευθύνεται στους αρχικούς σκοπούς, για τους οποίους ο Αντρόποφ συνέλαβε το σχέδιο, δηλαδή τη χρηματοδότηση επιχειρήσεων στο εξωτερικό, με σκοπό την υπονόμευση θεσμών και αξιών στη Δύση. «Δεν μπορείς να χρησιμοποιείς πυρηνικά όπλα κάθε μέρα. Μπορείς όμως να χρησιμοποιείς το μαύρο χρήμα κάθε μέρα, για να ξεχαρβαλώσεις το δυτικό σύστημα από μέσα», όπως λέει ένας πρώην ανώτερος αξιωματικός της KGB στη συγγραφέα. Τα πρόσωπα και τα εταιρικά σχήματα που εμπλέκονται σε αυτές τις δραστηριότητες εντοπίζονται στην αφήγηση και η δράση τους σκιαγραφείται ικανοποιητικά. Σε δύο σημεία μάλιστα αναφέρεται και η Ελλάδα, αλλά παρότι το βιβλίο έχει εκδοθεί εδώ και ενάμιση χρόνο, δεν είδα να τα επισημαίνει κανείς. Οπότε, αφού μου έπεσε ο κλήρος, με βαριά καρδιά…

Στη σελίδα 428 της χαρτόδετης έκδοσης, διαβάζουμε τη μαρτυρία του αμερικανού διπλωμάτη Μάικλ Κάρπεντερ, συμβούλου για θέματα Ρωσίας του αντιπροέδρου (τότε) των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, για τη διείσδυση του μαύρου χρήματος στην πολιτική των ευρωπαϊκών χωρών: «Η Ρωσία χρηματοδοτεί το Εθνικό Μέτωπο στη Γαλλία, το Jobbik στην Ουγγαρία, τη Λίγκα του Βορρά, όπως και το Κίνημα των 5 Αστέρων στην Ιταλία. Εχουν χρηματοδοτήσει τον ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα και, υποψιαζόμαστε, το Die Linke στη Γερμανία». Αυτή ήταν η εικόνα που είχε ο αμερικανός διπλωμάτης τον Σεπτέμβριο του 2015, όταν έδωσε συνέντευξη στη συγγραφέα για το βιβλίο που ετοίμαζε. Σημειωτέον ότι ο Μάικλ Κάρπεντερ, που έχει υπηρετήσει σε υψηλές θέσεις στην αμερικανική δημόσια διοίκηση και πάντα με ειδικότητα τη Ρωσία, είναι σήμερα ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στον ΟΟΣΑ. Αναφέρεται, επίσης, ο Πάνος Καμμένος και οι ΑΝΕΛ του (σελ. 435), στο κεφάλαιο σχετικά με τη δράση του Κονσταντίν Μαλοφέγιεφ, ο οποίος ειδικεύεται στη διείσδυση μέσω της Ορθοδοξίας.

Μη φαντασθείτε όμως ότι σας μιλώ για ένα βιβλίο που απευθύνεται μόνο σε όσους ανησυχούν με την περίπτωση Πούτιν και το όνειρο της ανασύστασης της Αυτοκρατορίας. Οι θαυμαστές του εδώ, πουτινάκια και πουτινίτσες, θα διαβάσουν πώς ακριβώς έγινε η σταδιακή κατάληψη των «αρμών της εξουσίας» στη Ρωσία, ώστε σήμερα το πλήρως ποδηγετούμενο δικαστικό σύστημα της Ρωσίας να εκδίδει αποφάσεις του «Τηλεφωνικού Δικαίου», όπως ήταν το αστείο της σταλινικής περιόδου, όταν το Κρεμλίνο ενημέρωνε τηλεφωνικώς τα δικαστήρια για τις αποφάσεις που έπρεπε να βγάλουν…