Σκόραρε κατά ριπάς, αγαπήθηκε από όλους

Η είδηση ήταν αυτό που συνήθως λέμε «κεραυνός εν αιθρία». Ο Θαλής Τσιριμώκος «έφυγε». Μόλις στον δρόμο για τα 68 του χρόνια. Νέος. Οι θύμησες μοιάζουν με κυκλώνα στο μυαλό. Γιατί ο Θαλής, ο αξέχαστος Θαλής, ήταν ο ίσως καλύτερος σέντερ φορ του ελληνικού ποδοσφαίρου που δεν αγωνίστηκε ποτέ σε ομάδα της λεγόμενης «πρώτης γραμμής» – με εξαίρεση εδώ τον Αρη, καθόσον η αναφορά γίνεται για τους τρεις ισχυρούς της πρωτεύουσας και ασφαλώς τον ΠΑΟΚ.

«Φίλε, ναι μεν Θαλής, αλλά γιορτάζω στις 3 Φεβρουαρίου. Συμεών», μου έλεγε πάντα όταν τύχαινε και μιλούσαμε ή γινόταν ανταλλαγή ευχών. Θαλής όμως. Ευκολάκι. Ολοι με το μικρό του τον αποκαλούσαν τον Τσιριμώκο και το όνομα έχει τις ρίζες του στο… ανθηρός. Οπως η υπέροχη καριέρα που έκανε στο ποδόσφαιρο με τα χρώματα του ΠΑΣ, του Αρη και του ΟΦΗ. H oικογένειά του είχε βαθιές ρίζες στην πολιτική, με υψηλά αξιώματα, ενώ ο ίδιος ήταν γιος του Ιωάννη Τσιριμώκου, βουλευτή της Ενωσης Κέντρου την προδικτατορική περίοδο. Πήγαινε στο πολιτικό του γραφείο, έμπαινε στη Βουλή, έχασε όμως νωρίς τον πατέρα του και άλλωστε ένιωθε πως δεν του ταίριαζε η πολιτική και αποζητούσε καριέρα επιθετικού. Αρχικά στο Παγκράτι. Μετά στην Καλλιθέα. Πέρασε και στα μικρά, τα εφηβικά τμήματα του Παναθηναϊκού στο μπάσκετ. Λάτρευε τον αθλητισμό. Μετά έπαιξε στην Καλλιθέα και όλοι αντιλαμβάνονταν πως ο υψηλόσωμος παίκτης με την έφεση στο γκολ θα πήγαινε μπροστά. Τα γκολ… ανθούσαν όταν μιλάμε για τον Θαλή Τσιριμώκο. Στον ΠΑΣ έναν χρόνο και το μπαμ! Αγάπησε και αγαπήθηκε με τρόπο παράφορο, λες και υπήρχε έρωτας αμοιβαίος. Ισως γι’ αυτό διετέλεσε χρόνια αργότερα και γενικός αρχηγός της ομάδας, ενώ ο κόσμος των Ιωαννίνων πάντα τον είχε στην καρδιά του, στο ίδιο ύψος με τον Οσκαρ Αλβαρέζ! Δεύτερος σκόρερ με τον ΠΑΣ (16 γκολ στο πρωτάθλημα και πίσω από τον Μπάγεβιτς), μετά στον Αρη, έναν χρόνο κι εκεί και ακολούθως μια πενταετία στον ΟΦΗ όπου και κει βρισκόταν πάντα στην κορυφή στις λίστες των επιθετικών που σκόραραν κατά ριπάς. Αξέχαστο όταν πήρε το βραβείο fair play, ήταν ο πρώτος Ελληνας, όταν την Πρωταπριλιά του ’84 σαν… ψέμα έκανε μια απόκρουση απίστευτη ο Σαργκάνης σε σκαστή κεφαλιά του Βλαστού, στο παλιό Γ. Καραϊσκάκης και στο τέρμα που «έβλεπε» την Καστέλλα. Αμέσως ο Θαλής πήγε και φίλησε (!) τον διεθνή γκολκίπερ σε μια σκηνή που πρέπει να διδάσκεται στα σεμινάρια για το ήθος που βγάζει σε διαχρονικό επίπεδο. Οταν σταμάτησε ο Τσιριμώκος, έκανε κάποιες προσπάθειες προπονητικές, χωρίς να φτάσει σε τοπ επίπεδο. Γνώριζε όμως ποδόσφαιρο, συνεργάστηκε με τον Αγγελο Αναστασιάδη και εκεί στο Νέο Ηράκλειο, συναντήσεις και κουβέντες που έγιναν δεν μπορεί να χαθούν στο πέρασμα του χρόνου. Οπως δεν χάνεται ο Θαλής Τσιριμώκος κι ας τον χτύπησε άδικα η μοίρα στην καρδιά χθες τα ξημερώματα…