NON PAPER

Πού ‘ν’ τος, πού ‘ν’ τος ο σεξισμός
Η συζήτηση με τη φίλη ηθοποιό έγινε πριν από λίγα χρόνια και, πάντως, πριν εγκατασταθούν στο επικοινωνιακό μας τοπίο διάφοροι «κόφτες» που λειτουργούν στο όνομα του σεξισμού, της πατριαρχίας, των προτύπων. Στο όνομα, τονίζω, όχι επί της ουσίας. Η φίλη, λοιπόν, αν και αδύνατη, εκείνο το καλοκαίρι είχε αδυνατίσει ακόμη περισσότερο και συνέχιζε να κάνει δίαιτα. Οταν της είπα ότι δεν χρειαζόταν να χάσει κι άλλα κιλά, μου εξήγησε ότι στην παράσταση στην οποία θα συμμετείχε τον χειμώνα είχε κάποιες ερωτικές σκηνές όπου θα εμφανιζόταν σχεδόν γυμνή. Αν λοιπόν η σιλουέτα της είχε καμπύλες (που είχε λόγω φυσικής κατασκευής), οι περί ου ο λόγος σκηνές θα ήταν προκλητικές. Ενώ αν ήταν «στέκα» θα «αποπορνοποιούνταν» όπως μου είπε χαρακτηριστικά. Δεν φανταζόμουν ότι η διαφορά μεταξύ πορνογραφίας και ερωτισμού, εκτός από τον φωτισμό όπως έχει επισημάνει ο Μαρκ Τουέιν, είναι και τα κιλά των «πρωταγωνιστών».

Από τότε, σκέφτομαι συχνά αυτήν την κουβέντα, ειδικά όταν βλέπω την ταμπέλα του σεξισμού να καρφώνεται κατά συρροή και ισοπεδωτικά στις οιεσδήποτε καταγραφές της θηλυκότητας. Πιο πρόσφατο παράδειγμα, μια φωτογραφία της 36χρονης πρωθυπουργού της Φινλανδίας Σάνα Μάριν που καταγγέλθηκε, ανωνύμως πλην επισταμένως, στους αρμόδιους φορείς της χώρας της ως σεξιστική. Η φωτογραφία δείχνει τη Μάριν από πίσω να σπρώχνει ένα καροτσάκι, προφανώς με το μωρό της. Φοράει λευκό κολάν και ένα κοντό μπουφάν. Και διαγράφεται ό,τι διαγράφεται σε όλες τις γυναίκες όταν φορούν παντελόνι κολάν, ένα ρούχο που δεν λες και ότι το πρωτοφορέσαμε εφέτος – δεκάδες έχουμε λειώσει στα νιάτα μας τότε που, εκτός από πρακτικά, ήταν και πολύ στη μόδα.

Δεν καταλαβαίνω ποιο είναι το σεξιστικό στη φωτογραφία. Διότι, με δεδομένο ότι ο σεξισμός έχει, σαφώς, να κάνει με τη διάκριση των φύλων, το καλογυμνασμένο σώμα της πρωθυπουργού θα μπορούσε, έτσι όπως φαίνεται στο συγκεκριμένο στιγμιότυπο, να ανήκει σε έναν νεαρό αθλητή. Ναι, διαγράφεται ο πωπός της. Και; Τι θα έπρεπε; Τι θα ήταν μη σεξιστικό; Να μη φοράει κολάν ή να μην έχει πωπό; Ναι, ξέρω. Να μην τη φωτογράφιζε ο φωτογράφος. Με το κολάν. Διότι αν φορούσε ένα φαρδύ παντελόνι ή, ακόμη καλύτερα, κάτι σε μπούργκα, δεν θα υπήρχε, υποθέτω, πρόβλημα. Τότε όμως όλα αυτά τα συνθήματα του νεοφεμινισμού, τύπου «My body, my soul» και «Φόρεσε ό,τι γουστάρεις και βγες στην παραλία» τι νόημα έχουν; Ή ισχύουν μόνο όταν το σώμα είναι κακοσχηματισμένο και ατσούμπαλο; Δηλαδή αν η Σάνα ήταν χοντρή και με κυτταρίτιδα, θα της λέγαμε μπράβο που είχε την τόλμη να φορέσει κολάν;

Δεν έχω καταλάβει, ακόμη, τι είναι σεξισμός στην εποχή μας. Οσοι όμως τον καταγγέλλουν με τόσο πάθος μού θυμίζουν, σε αυτήν την περίπτωση, μια θεία μου που, όταν ήμουν μικρή, μου φώναζε κάθε τόσο «Πέπη, πρόσεξε πώς κάθεσαι γιατί μπορεί να φανεί το βρακί σου». Εκτός κι αν η θεία μου ήταν πολύ φεμινίστρια και δεν το είχα καταλάβει.

Περί ομορφιάς και άλλων δαιμονίων
Αλλο, και κάπως σχετικό, θέμα των ημερών, ένα μοντέλο που έκανε καριέρα αρνούμενη να «συμμορφώσει» τα υπερβολικά δασιά φρύδια της τα όποια κάνουν αίσθηση (για να μην πω σοκάρουν) μόλις δεις τη φωτογραφία της, σε συνδυασμό μάλιστα με τα κατάξανθα μαλλιά και τα κατακόκκινα χείλη. «Πανέμορφη» φωνάζουν οι νεοφεμινίστριες και «…ανάθεμα στους άνδρες που θέλουν να διαιωνίζονται τα πρότυπα της πατριαρχίας».

Λυπάμαι που θα στεναχωρήσω τα κορίτσια αλλά η κοπέλα δεν είναι όμορφη. Διότι η ομορφιά έχει να κάνει αν όχι με συμμετρίες (για να θυμηθούμε και την περίφημη χρυσή τομή), με αρμονίες. Και η αντιμετώπιση του ugly shaming έγκειται στο να μην αποκλείονται άνθρωποι λόγω της εξωτερικής τους εμφάνισης. Οχι να θεωρείται ομορφιά η ασχήμια.