Ενα καυτό και παγωμένο καλοκαίρι

Ο κ. Μητσοτάκης αναζητεί εναγωνίως παράθυρο για εκλογές. Κριτήριό του δεν είναι το καλό της χώρας, αλλά το damage control: να περιορίσει, δηλαδή, όσο γίνεται την ήδη ραγδαία φθορά του ίδιου και του κόμματός του. Διαφορετικά, θα είχε παραιτηθεί και θα είχε ανοίξει τον δρόμο για μια ομαλή κυβερνητική αλλαγή πολλούς μήνες πριν, βάζοντας ένα τέλος στον κατήφορο που έχει βάλει τη χώρα με τις πολιτικές του.
Το πρόβλημα για τον κ. Μητσοτάκη είναι η πραγματικότητα. Το κυβερνητικό αφήγημα μπορεί να κωδικοποιείται σε σύντομα σλόγκαν και να διαχέεται από τα πρόθυμα ΜΜΕ, αλλά η πραγματικότητα είναι πεισματάρα και το παράθυρο που αναζητεί ο κ. Μητσοτάκης δεν είναι και τόσο ανοιχτό, ούτε είναι βέβαιο ότι θα του δώσει τη σωτήρια διέξοδο που αναζητεί, δηλαδή την εκ νέου υφαρπαγή της λαϊκής ψήφου με ψευδή στοιχεία, ψευδείς υποσχέσεις και ψευδή διλήμματα.
Μπορεί η κυβέρνηση να ζει τον μύθο της στην Ελλάδα πλάθοντας ιστορίες για την καταπληκτική ποιότητα ζωής στη χώρα και για την εύρωστη οικονομία που έχει μπει σε τροχιά ανάπτυξης, αλλά η εικόνα της πραγματικής οικονομίας και κυρίως των λαϊκών εισοδημάτων είναι τραγική και συνεχώς χειροτερεύει. Και μια καλή τουριστική σεζόν δεν θα είναι αρκετή για να αλλάξει κάτι, ιδίως δεδομένου ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων αδυνατεί πλέον να κάνει καλοκαιρινές διακοπές έστω και λίγων ημερών.
Μπορεί, τέλος πάντων, να βρει την ευκαιρία του ο κ. Μητσοτάκης και θα έπρεπε όλοι μας να του το ευχόμαστε ολόψυχα. Οσο το συντομότερο τόσο το καλύτερο. Το ζήτημα είναι ότι μετά τις εκλογές η κυβέρνηση συνεργασίας των προοδευτικών δυνάμεων της χώρας με βασικό πυλώνα τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θα κληθεί, για ακόμα μια φορά, να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά. Και η αποστολή μας αυτή τη φορά θα είναι, από πολλές απόψεις, πιο δύσκολη ακόμα και από το 2015-2019. Αλλά η Αριστερά είναι για τα δύσκολα – ιδίως στην Ελλάδα.
Πρέπει να προχωρήσουμε στην εφαρμογή του δικού μας εναλλακτικού πολιτικού σχεδίου με όραμα και ευαισθησία, αλλά και με ρεαλισμό. Κάποια από τα εμπόδια που θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε τα γνωρίζουμε ήδη, καθώς τα αντιμετωπίσαμε και στο παρελθόν. Είναι το εσωτερικό κατεστημένο της χώρας που ήδη τη χρεοκόπησε μια φορά και συνεχίζει ακάθεκτο τη λεηλασία του εθνικού πλούτου και του λαϊκού εισοδήματος. Είναι και μια ΕΕ η οποία, παρά τα σκληρά μαθήματα που έχει πάρει από τις απανωτές κρίσεις – την οικονομική, την πανδημία, τον πόλεμο – και από την ανεπαρκέστατη ανταπόκρισή της και τις τρεις, δεν φαίνεται διατεθειμένη να αναθεωρήσει, επιτέλους, την εμμονή της στη λιτότητα και τον νεοφιλελευθερισμό.
Μέσα σε αυτό το δυσμενές πλαίσιο ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θα κληθεί να δώσει στην κοινωνία και την οικονομία μια διέξοδο. Με ένα ριζοσπαστικό αλλά συνάμα ρεαλιστικό οικονομικό πρόγραμμα, στον πυρήνα του οποίου βρίσκεται ένα νέο αναπτυξιακό μοντέλο με κινητήρα τον δημόσιο χώρο. Να είμαστε έτοιμοι, λοιπόν.
Ο Δημήτρης Βίτσας είναι αντιπροέδρος της Βουλής, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Δυτικής Αθήνας.














