Τα εθνικά στις κραυγές των πάνελ

Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, οι συνέπειες στην οικονομία διεθνώς και στην αγορά ενέργειας, η συμπεριφορά της Τουρκίας προς εμάς αλλά και προς τους συμμάχους του ΝΑΤΟ πια, οι αντιδράσεις της ΕΕ. Ολες αυτές οι αλλαγές συσχετισμών συνιστούν ενδείξεις αρχής μιας νέας φάσης της ιστορίας. Τα ελληνοτουρκικά, όπως είναι λογικό, αποτελούν, εν πολλοίς, το σημείο εκείνο γύρω από το οποίο τοποθετούμε κι ερμηνεύουμε τη στάση, τη διπλωματία της χώρας κι αποφάσεις όπως π.χ. η αποστολή οπλισμού στην Ουκρανία για χρήση απέναντι στη Ρωσία που διατηρεί σχέσεις με τον Ερντογάν. Ολα αυτά τα μείζονα γεγονότα περνάνε στην κοινή γνώμη κυρίως μέσα από τις τοποθετήσεις των εκπροσώπων των πολιτικών κομμάτων στα ΜΜΕ. Κυρίως στην τηλεόραση, που παραμένει το πλέον λαϊκό και προσβάσιμο μέσο, και στο χαώδες Διαδίκτυο.

Το αποτέλεσμα δεν είναι καλό. Και δυστυχώς, όπως συμβαίνει συνήθως, οι κομματικές αντιπαλότητες ορίζουν τους τόνους και τις συζητήσεις αυτές, με αποτέλεσμα τα θέματα αυτά, που είναι εξαιρετικά λεπτά και δύσκολα, να πολτοποιούνται σε ένα blame game μικροπολιτικής, που χωνεύεται με φόβο και φθηνό εθνικισμό. Τα κόμματα δυστυχώς ξεχνούν πως αν δεν εκπαιδεύσεις πολιτικά, αλλά βασιστείς οπορτουνιστικά στο κέρδος που θα έχεις από την έξαρση, δεν σου εγγυάται κανείς ότι η βαλβίδα που άνοιξες δεν θα γυρίσει μετά εναντίον σου. Για να πούμε τα πιο απλά πρόσφατα παραδείγματα, το έζησε ο ΣΥΡΙΖΑ όταν υπέγραφε Μνημόνια έπειτα από τσάμικα και δημοψήφισμα και συνομιλούσε φιλικά με παλιούς «εχθρούς», το ζει σε έναν βαθμό κι η ΝΔ που βρέθηκε από τις διαδηλώσεις των «μακεδονομάχων» να εφαρμόζει (όπως το γνώριζε εξαρχής) τη Συμφωνία των Πρεσπών, ενώ σήμερα κατηγορείται επίσης για συμφωνίες και συζητήσεις εν κρυπτώ.

Με τέτοιες εκατέρωθεν αντεγκλήσεις για τέτοια ζητήματα, βρισκόμαστε θεατές του ίδιου κακού έργου, ενώ υπάρχουν εργαλεία, θεσμοί, κοινοβουλευτικές επιτροπές, όπου μπορούν να ανταλλάσσουν θέσεις και πληροφόρηση σοβαρά, έστω και χωρίς δημοσιότητα. Ας μην ξεχνάμε δε ότι τις πολτοποιήσεις αυτές κάποτε τις εκμεταλλεύτηκαν γνησίως ακραίες πολιτικές δυνάμεις, με μεγάλη επιτυχία.

Τέτοιες «ευκολίες» πουλάνε, λοιπόν, αλλά το κέρδος είναι δανεικό και έχει μεγάλο τόκο. Τα θέματα της διπλωματίας και της ασφάλειας της χώρας όμως είναι πολύ σοβαρά. Και αξίζουμε κι εμείς να απαιτούμε την ανάλογη στάση.