Ενας σεμνός άνθρωπος

Σε μια από τις πρώτες συνεντεύξεις του ο Μοχάμεντ Αλι είχε πει στον δημοσιογράφο πως δεν θέλει να ξέρει ο κόσμος πως είναι καλό παιδί γιατί έχει διαπιστώσει πως οι σεμνοί άνθρωποι δεν πάνε μπροστά στη ζωή.

Κάτι ανάλογο με άλλες λέξεις – είχε μιλήσει για το θράσος που ανοίγει πόρτες – είχε πει και ο Ναπολέων Βοναπάρτης.

Ο Κάρλο Αντσελότι καταρρίπτει αυτά τα στερεότυπα με τη σεμνότητα και τις επιτυχίες του.

Ηρεμος, από τότε που έπαιζε στη Ρόμα και τη Μίλαν, χαμηλόφωνος από μικρό παιδί όταν βοηθούσε τον πατέρα του στα χωράφια, μετρημένος από τα γεννοφάσκια του, ο Καρλέτο πάντοτε ήθελε να μιλούν γι’ αυτόν τα έργα του παρά τα λόγια.

Δεν είναι ο συγκρουσιακός Μουρίνιο που προκαλεί αντάρες, συναισθηματικές εξάρσεις και πολύ θόρυβο. Δεν είναι επίσης Γκουαρντιόλα να ξοδεύει δισεκατομμύρια σε μεταγραφές, να ανακατεύει τα αγωνιστικά συστήματα σαν τραπουλόχαρτα και να διατηρείται στο ασφαλές πλαίσιο που του προσφέρουν υπερομάδες.

Δεν είναι επίσης Κλοπ, με την έντονη προσωπικότητα, την casual εμφάνιση και την πατρική φιγούρα προς τους παίκτες του.

Η Ιστορία του ποδοσφαίρου δεν θα γράψει πουθενά ότι εξέλιξε το άθλημα. Προτίμησε να το αφήσει στην ησυχία του για να κάνει κι αυτό το ίδιο μαζί του.

Δεν είναι εμμονικός κι αυτό το στοιχείο του χαρακτήρα του αποτελεί μεγάλο πλεονέκτημα για τον προπονητή Καρλέτο. Δεν πιέζει καταστάσεις, αναζητά λύσεις ώστε οι παίκτες του να μένουν ευχαριστημένοι και να αποδίδουν τα μέγιστα. Πάντοτε χωρίζει ως φίλος κι αυτό εκτίμησε ο Φλορεντίνο Πέρεθ και τον κάλεσε να επιστρέψει στη Ρεάλ. Κι εκείνος τον ευχαρίστησε σαν να του έκανε τη μεγαλύτερη χάρη στην καριέρα του.

Το πιο εκκεντρικό πράγμα που έκανε τα τελευταία χρόνια ήταν να βγάλει την περίφημη φωτογραφία με το πούρο και τα γυαλιά ηλίου μετά την τελευταία κατάκτηση της Λα Λίγκα με τη Ρεάλ. Και το μετάνιωσε.

Ο Αντσελότι είναι ένας σεμνός άνθρωπος που πήγε μπροστά στη ζωή του διαψεύδοντας τις δοκησισοφίες όσων δεν είχαν τη δύναμη να παραμείνουν σεμνοί.