Η Καρίν Ζαν-Πιερ γράφει ιστορία {LF}σ’ έναν κόσμο {LF}γεμάτο προβλήματα

Ηταν οδυνηρό το γεγονός ότι η πρώτη μαύρη εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, που έκανε ενημέρωση έπρεπε να ξεκινήσει με αναφορά στα θύματα της βίας λευκών ρατσιστών. Η Καρίν Ζαν-Πιερ  αφιέρωσε χρόνο για τα δέκα θύματα της επίθεσης στο Μπάφαλο. Προφανώς, ενώ η πρώτη εκπρόσωπος Τύπου του Τζο Μπάιντεν,  Τζεν Ψάκι, εμφανίστηκε σε ένα κύμα αισιοδοξίας στην αρχή μιας νέας κυβέρνησης, η Ζαν-Πιερ κληρονομεί έναν κόσμο προβλημάτων.

Το 64λεπτο ντεμπούτο της τη Δευτέρα περιείχε πολλά θέματα – από το Μπάφαλο μέχρι τις βρεφικές κρέμες, από τη Σομαλία μέχρι την Ουκρανία, αλλά πρώτα αναφέρθηκε στο νέο κεφάλαιο της ιστορίας του Λευκού Οίκου που γράφει η ίδια. «Είμαι μια μαύρη, ομοφυλόφιλη μετανάστρια», είπε η 47χρονη Ζαν-Πιερ, που γεννήθηκε στη Μαρτινίκα από γονείς Αϊτινούς και μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη. «Δεν θα ήμουν εδώ σήμερα, αν δεν υπήρχαν γενιές ανθρώπων που έσπασαν τα εμπόδια πριν από εμένα. Στέκομαι στους ώμους τους».

Αποφασισμένη και ευγενική, η Ζαν-Πιερ πέρασε επιτυχώς το πρώτο τεστ στην ενημέρωση των δημοσιογράφων, αλλά φάνηκε υπερβολικά προσεκτική σε ένα σημείο. Ρωτήθηκε επανειλημμένα αν θα προσκαλέσει άτομα όπως ο παρουσιαστής του Fox News, Τάκερ Κάρλσον ή Ρεπουμπλικανοί μέλη του Κογκρέσου που πυροδοτούν τις φλόγες του εξτρεμισμού. Αρνήθηκε ξανά και ξανά. «Δεν έχει σημασία ποιος είναι, εάν κάποιος προωθεί το μίσος, δεν θα το ανεχθούμε», τόνισε. Κάποιοι της άσκησαν κριτική γι’ αυτό.

Η δουλειά του εκπροσώπου του Λευκού Οίκου συχνά ενέχει την αποφυγή συγκρούσεων και δεν θα πρέπει οι απαντήσεις του να γίνονται πρωτοσέλιδο. Η Ψάκι είχε εξαιρετική ικανότητα να τα αποφύγει αυτά, λέγοντας ότι θα «επανέλθει» στο θέμα και ότι δεν ήθελε «να προκαταλάβει τον πρόεδρο». Τώρα μια νέα εκπρόσωπος Τύπου γράφει ένα καινούργιο κεφάλαιο.

Η Ζαν-Πιερ απάντησε σε αρκετές ερωτήσεις δημοσιογράφων διαφορετικά από ό,τι θα το έκανε η Ψάκι. Ομως η Δευτέρα ήταν η μέρα κατά την οποία η Ζαν-Πιερ έσπασε πολλά ταμπού. Οταν κλήθηκε να το σχολιάσει απάντησε ότι δεν έχει διαβάσει τα όσα γράφονται για εκείνη. «Υπήρχε όμως κάτι που με συγκίνησε», είπε αναφερόμενη σε ένα ρεπορτάζ για το δημοτικό της σχολείο στο Χέμπστεντ της Νέας Υόρκης. «Μίλησαν στους μαθητές για μένα, γι’ αυτή τη στιγμή και για αυτή την κυβέρνηση. Και τα παιδιά μου έγραψαν ένα γράμμα μέσα στο οποίο μου περιέγραφαν πως τώρα που εγώ στέκομαι σε αυτή την αίθουσα, τότε κι εκείνα μπορούν να κάνουν μεγάλα όνειρα. Αυτό είναι το σημαντικό».