Οταν άρχισα να επισκέπτομαι για πρώτη φορά τη Βαρκελώνη στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ήταν μια εκθαμβωτική μητρόπολη – αισιόδοξη, ζωηρή, προοδευτική και γεμάτη νέους από όλη την Ευρώπη. Ισορροπούσε την καταλανική υπερηφάνειά της με ένα άνοιγμα προς τον κόσμο.

Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ
- Τέμπη: Ο δήμος Καισαριανή δημιούργησε μνημείο για τα θύματα της τραγωδίας – «Να βλέπουν και να σκέφτονται»
- Πρόταση της ισπανικής Εισαγγελίας για φυλάκιση ενός έτους σε οπαδό για ρατσιστική επίθεση κατά του Εμπαπέ
- Ένα άστρο πεθαίνει και αφήνει πίσω του έναν «κοσμικό εγκέφαλο» – Το μυστήριο στο κέντρο του νεφελώματος






