Ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου επιχείρησε να εξηγήσει προς τους εταίρους του στο ΝΑΤΟ και τους δημοσιογράφους τη στάση της χώρας του αναφορικά με την επικείμενη ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας. Θέλησε δε να τους πείσει πως η Τουρκία τάσσεται γενικώς και βάσει αρχών υπέρ της διεύρυνσης της Συμμαχίας, όμως έχει συγκεκριμένες επιφυλάξεις για τις δύο σκανδιναβικές χώρες, ζητώντας εγγυήσεις εκ μέρους τους για να πει το «ναι». Θέλησε, έτσι, να διαψεύσει αυτό που - ευλόγως - πολλοί σκέφτηκαν από την πρώτη κιόλας στιγμή που διατυπώθηκαν οι ενστάσεις, διά στόματος του ίδιου του Ταγίπ Ερντογάν: Οτι η Αγκυρα, όπως άλλωστε συνηθίζει, ζητεί ανταλλάγματα από όλους και πρωτίστως από τις ΗΠΑ.

«Η στάση μας είναι απολύτως ξεκάθαρη. Δεν πρόκειται για απειλή, ούτε για διαπραγμάτευση στο πλαίσιο της οποίας προσπαθούμε να προωθήσουμε τα συμφέροντά μας. Δεν πρόκειται ούτε για λαϊκισμό. Η υπόθεση αφορά σαφώς τη στήριξη που παρέχουν δύο δυνάμει μέλη προς την τρομοκρατία και τις ισχυρές μας αποδείξεις γι' αυτό, κάτι που μεταφέραμε σε όλους» είπε χαρακτηριστικά ο Τσαβούσογλου, αναφερόμενος σε «εποικοδομητική» στάση της Φινλανδίας και «προκλητική» της Σουηδίας, στις επαφές που είχε με τους ομολόγους του από τις δύο χώρες στο Βερολίνο. Αφησε παράλληλα, εμμέσως πλην σαφώς, να εννοηθεί ότι θέτει συγκεκριμένους όρους: Τη διακοπή της δράσης (έστω και ατύπως) κουρδικών οργανώσεων (ΡΚΚ, YPG/PYD) στο έδαφος Σουηδίας και Φινλανδίας, την άρση του εμπάργκο όπλων κατά της Τουρκίας και την αναγνώριση του δικαιώματός της να πραγματοποιεί στρατιωτικές επεμβάσεις κατά των «τρομοκρατών» στις γειτονικές χώρες, όπως Συρία και Ιράκ - με τον τελευταίο όρο να απευθύνεται συνολικά προς την ΕΕ.

Παρά το γεγονός ότι ουδείς μπορεί και δικαιούται να υποτιμήσει τη σημασία που θα έχει για την Τουρκία να πάρει «λευκή επιταγή» από τους εταίρους της στο ΝΑΤΟ για τη στάση της στο Κουρδικό, είναι σαφές πως το διακύβευμα είναι πολύ μεγαλύτερο. Οπως και οι απαιτήσεις που προβάλει για να δώσει τη συγκατάθεσή της στη διεύρυνση - αλλά και τις μικρές πιθανότητες να την μπλοκάρει τελικά, όπως άφησαν σαφώς να εννοηθεί ο Γενς Στόλτενμπεργκ και ο Αντονι Μπλίνκεν.

Δεν χωράει αμφιβολία, με άλλα λόγια, ότι το βασικό μέτωπο της διαπραγμάτευσης δεν θα αφορά τη Σουηδία και τη Φινλανδία, αλλά τις Ηνωμένες Πολιτείες και την αναγνώριση εκ μέρους τους του αναβαθμισμένου και στρατηγικού ρόλου της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή - με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Είναι γνωστό, εξάλλου, ότι η «αποβολή» της από το πρόγραμμα συμπαραγωγής και αγοράς των μαχητικών F-35, εξαιτίας της προμήθειας του ρωσικού συστήματος των S-400, έχει κοστίσει σημαντικά στον Ερντογάν, ο οποίος προσπαθεί να… ρεφάρει, έστω και εν μέρει, με την αγορά σημαντικού αριθμού της τελευταίας έκδοσης των F-16, καθώς και τον ριζικό εκσυγχρονισμό δεκάδων ακόμη παλαιότερων που διαθέτει η τουρκική πολεμική αεροπορία. Ωστόσο, αν και η κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν έχει πει το «ναι», η έγκριση αυτής της συμφωνίας από το αμερικανικό Κογκρέσο δεν θα είναι εύκολη υπόθεση. Οπως δεν θα είναι εύκολη ούτε η έκδοση του ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν, τον οποίο ο Ερντογάν θεωρεί νούμερο ένα εχθρό του - ενώ έχει στο παρελθόν κατηγορήσει και τις ΗΠΑ (όπως κάνει τώρα με Φινλανδία και Σουηδία) για υπόθαλψη τρομοκρατών.

Πρέπει τέλος να σημειωθεί ότι, όπως αναφέρουν και πληροφορίες από τις Βρυξέλλες, στο φόντο της απόφασης για fast track διεύρυνση του ΝΑΤΟ, ο Ερντογάν θα θέσει σύντομα νέες απαιτήσεις και προς τους Ευρωπαίους. Οπως είναι, για παράδειγμα, η αναθεώρηση του «παγώματος» της ενταξιακής διαδικασίας που αφορά την Τουρκία και η άρση των αντιρρήσεων για ένταξή της - φυσικά στο φόντο των νέων δεδομένων στο περιβάλλον ασφαλείας…

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από