Συμμετοχή

Η συμμετοχή στην εσωκομματική κάλπη της 15ης Μαΐου, σύμφωνα με την Εφη Αχτσιόγλου, «θα εκπέμψει ένα πολύ ισχυρό μήνυμα προς την κυβέρνηση ότι δεν μπορεί να συνεχίσει να παίζει με τις τύχες των πολιτών». Κι αν αυτό δεν είναι εκκωφαντικό; Το λέω επειδή οι οιωνοί δεν είναι κι απόλυτα ευνοϊκοί για το κόμμα της όταν στην τελευταία δημοσκόπηση της Alco μόλις το 21% θεωρεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τη δυνατότητα να στηρίξει την κοινωνία τώρα – ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για τη ΝΔ είναι 24%.

Αρχές
Υπέρμαχος του φιλελεύθερου συντηρητισμού και του ευρωατλαντισμού γαρ ο Βασίλης Τσιάρτας βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις – λέγεται – με τους Μπογδάνο, Κρανιδιώτη και Τζήμερο. Προφανώς δεν περίμενε κανείς τη συγκεκριμένη μεταγραφή από τις τάξεις των σελέμπριτι για να καταλάβει τις «ιδεολογικές αρχές» του κόμματός τους. Αλλά σίγουρα όλοι αναμένουμε την πρώτη τους κοινή εμφάνιση με φουστανέλα και τσαρούχια, μια και το εθνικιστικό κιτς μπορεί να γίνει τόσο διασκεδαστικό όσο η Καρντάσιαν που προσπαθεί να ντυθεί Μονρόε.

Σημάδια
Η Αννα Μισέλ Ασημακοπούλου ζήτησε από το Ευρωκοινοβούλιο να προσέξει τα σημάδια της συνεχιζόμενης τουρκικής προκλητικότητας, αφού «γεγονότα, όπως η εισβολή του Πούτιν στην Ουκρανία, δεν έρχονται ποτέ ως “κεραυνός εν αιθρία”. Προηγούνται πάντοτε κάποια «σημάδια», όπως είναι μεγαλοϊδεατισμοί, αναθεωρητικές πρακτικές, απειλές και προκλήσεις, περιφρόνηση συνθηκών και παραβίαση κανόνων διεθνούς δικαίου». Μάλλον στη σπάλα του αρνιού που διάβασε για να κάνει γεωπολιτικές προβλέψεις δεν έγραφε πως η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ.

Νίκη
Θυμάστε, φαντάζομαι, την ολλανδή δημοσιογράφο με το θεατράλε κόκκινο καπέλο που έκανε ακτιβισμό αντί για ερωτήσεις στο Μαξίμου; Ε, λοιπόν, η Ινγκεμποργκ Μπέουχελ πανηγύρισε την πτώση Ελλάδας και Ολλανδίας στη λίστα για την Ελευθερία του Τύπου ως «μεγάλη νίκη για την αληθινή δημοσιογραφία». Αναμφισβήτητα. Είναι νίκη για όλους εκείνους τους επαγγελματίες που θεωρούν ότι η δημοσιογραφία είναι καλή μόνο όταν επιβεβαιώνει τις προκαταλήψεις τους.