Ρήγμα

Μπροστά σε γαλάζιο ακροατήριο ο Πρωθυπουργός ευχήθηκε οι νούμερο ένα πολιτικοί τους αντίπαλοι να έκαναν συνέδριο κάθε χρόνο – «για να μας θυμίζουν», όπως εξήγησε, «από τι γλιτώσαμε, ένα αφόρητο μείγμα τοξικότητας, χυδαιολογίας, λαϊκισμού και εντάσεων». Θεωρητικά η ευχή του δικαιολογείται, μια και η προηγούμενη σύναξη του ανώτατου συριζαϊκού οργάνου είχε γίνει το 2016. Βέβαια, στα χρόνια που μεσολάβησαν, είτε από τα κυβερνητικά, είτε από τα αντιπολιτευτικά έδρανα, ο ΣΥΡΙΖΑ προσέφερε συχνά στο φιλοθέαμον κοινό την ευκαιρία να ρίξει μια ματιά στα ενδότερά του. Και σχεδόν πάντα μέσα στο κάδρο που κοιτούσαν οι ενδιαφερόμενοι περιλαμβάνονταν καβγάδες για διαδικαστικά, μομφές για τον βαθμό της πίστης του καθενός στην αριστερή ορθοδοξία, ή άλλου τύπου αλληλοκατηγορίες. Οι στιγμές που σημάδεψαν το 3ο του συνέδριο, λοιπόν, – από το γιουχάισμα στον Τσακαλώτο και τον τραμπουκισμό σε βάρος του Δρίτσα μέχρι τα γαλλικά του πρώην με τον νυν γραμματέα – ήταν για τους μυημένους στα κομματικά παρασκήνια μέσα στο αριστερό ρεπερτόριο. Ωστόσο, εκλήφθηκαν από τρίτους παρατηρητές σαν ενδείξεις ενός ρήγματος που αναμένεται να μεγαλώσει.

Αποψη

Παρά την απόσταση που φάνηκε να χωρίζει τις φυλές του κόμματος, σχεδόν όλα τα μέλη τους αντέκρουσαν την παραπάνω ανάλυση με τσιτάτα για την κουλτούρα του διαλόγου που χαρακτηρίζει την Αριστερά. Ο ΣΥΡΙΖΑ, λένε, είναι ένα βαθιά δημοκρατικό κόμμα στο οποίο συνηθίζουν να συνθέτουν ιδέες και προτάσεις. Οι τάσεις, που διαφωνούν μεταξύ τους, είναι συστατικό του στοιχείο, συμπληρώνουν. Δεν λειτουργούμε με όρους πολιτικών τζακιών ή βαρονιών όπως η ΝΔ, περηφανεύονται. Μόνο που το ύφος της τετραήμερης λάιβ ανταλλαγής θέσεων στο Κλειστό του Παλαιού Φαλήρου, αλλά και της εξ αποστάσεως συζήτησης που ακολούθησε στα νέα Μέσα, επιβεβαίωσε την ύπαρξη ενός προβλήματος μάλλον βαθύτερου από την απλή διάσταση απόψεων. Η πολακική και καρανικική υπεράσπιση της πλειοψηφίας έναντι της κριτικής της μειοψηφίας θύμισε ότι πολλοί συριζαίοι δυσκολεύονται να σεβαστούν τη διαφορετική γνώμη. Για την ακρίβεια, αδυνατούν ακόμη και να την ακούσουν. Οποιος όμως έχει τ’ αφτιά του κλειστά σε οτιδήποτε δεν συμφωνεί με τις δικές του πεποιθήσεις, έχει υποκαταστήσει την ίδια τη σκέψη με τις προκαταλήψεις του.