Ballroom – Αγιος Ιωάννης Ρέντη

Ενα αντεργκράουντ ρεύμα κύλησε ορμητικά για να συνδέσει την Αθήνα με τη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα. Και εγένετο Ballroom. Σε ένα βιομηχανικό πουθενά στου Ρέντη, όπου ο χορός και η μόδα, το σώμα και οι μάχες του με τη βία έδωσαν μία μαραθώνια περφόρμανς, με τίτλο «The Climax», για την οποία άπειρα διαδικτυακά κείμενα γράφτηκαν και ακόμη περισσότερες εικόνες και ιστορίες ανέβηκαν στα κοινωνικά μέσα. Ηταν  μια άναρχη ομήγυρη από άνδρες και γυναίκες, gay άνδρες και gay γυναίκες, trans γυναίκες, μαύρες trans γυναίκες, drag άνδρες, ανθρώπους με κάθε είδους σωματότυπο και ταλέντο στις μεταμορφώσεις που ενθάρρυναν τους υπόλοιπους να εκφραστούν με το σώμα τους.

Πόσο ξεχασμένο συναίσθημα αυτό το ξάφνιασμα απροσδόκητης ενέργειας που μετέδιδαν αυτά τα σώματα με τα χίλια βλέμματα καθώς σχημάτιζαν την ουρά της αναμονής σε αυτή τη γιορτή της ενσωμάτωσης. Τα ρούχα τους, μία ακόμη ένδειξη ασύστολης έλξης προς το παιχνίδι της μεταμφίεσης, τόνιζαν την εξερεύνηση της κατασκευής τους με βήματα μαξιμαλιστικών συναισθημάτων παρά μοντερνισμού. Αναμνήσεις και παρηχήσεις του γκλάμορ αφημένες με γκλίτερ αποχρώσεις πάνω στα μάγουλα, σχισμές διαφάνειας μαζί με όποια άλλα συστατικά θηλυκής αποπλάνησης που αντέχουν στον χρόνο και στο μαστίγωμα της θεωρίας του φετιχισμού αντανακλώνταν στον χορό αυτών των σωμάτων . Φαίνεται να ήξεραν πως η ζωή  αλλά και ο κόσμος όλος είναι μία σκηνή. Και όλοι ντύνονται για την είσοδό τους σε αυτή, αγάπη μου. Γι’ αυτό και πάνω σε εκείνη την πασαρέλα στου Ρέντη με τον μπιτ ρυθμό της μουσικής, τον προτρεπτικό χειμαρρώδη λόγο της μητέρας-προστάτιδας, τους κώδικες του voguing, την ιδεολογία της ενδυνάμωσης,  τους διαγωνισμούς ομορφιάς, καλύτερων κινήσεων των χεριών, βαδίσματος σε ψηλά τακούνια και πεσίματος με χάρη από αυτά, όλα έγιναν για έναν λόγο: για την επιβίωση. Αφορά ανθρώπους που έχουν πολλές προκαταλήψεις εναντίον τους και έχουν μάθει να επιβιώνουν με εξυπνάδα, αξιοπρέπεια και ενέργεια. Με μία ballroom εμφάνισή τους υπογραμμίζουν το γεγονός ότι η απόλυτη πράξη του να ετοιμάζεσαι να βγεις έξω για να πάρεις έστω και λίγο γάλα είναι μια περφόρμανς του εαυτού σου. Την οποία σίγουρα δεν τη δίνεις αν ψωνίζεις κηραλοιφές από την τηλεόραση.