Κινούν την αιδώ

Λιγνάδη ουν το ανάγνωσμα, κι από το πρωί μέχρι το βράδυ κανάλια, εφημερίδες, σταθμοί, έχουν εξαπολύσει γενική επίθεση κατά του μέχρι πρότινος διευθυντού του Εθνικού Θεάτρου. Θες τ’ όνομα, θες η θέση, θες η πολυπροβολή του συγκεκριμένου «κυρίου», έκαναν μια διαχρονική πανδημία που κυριολεκτικά τρώει τα σπλάχνα της χώρας μας, αλλά και που επιμελέστατα κρύβεται. Κι όταν λέμε κρύβεται, κρύβεται απ’ όλους, και πρώτοι απ’ όλους τα θύματα, γιατί ντρέπονται και φοβούνται. Αποτέλεσμα; Οι γονείς να μένουν στο σκοτάδι. Και μόνον όταν αρχίσουν να βλέπουν ανοίκειες συμπεριφορές, ιδιαίτερα στο κομμάτι του έρωτα, τότε τους πνίγουν τα μαύρα φίδια. Αλλά τότε, δυστυχώς, είναι πολύ αργά. Ο παιδόφιλος έχει κάνει τη βρωμιά του.

Αυτός ακριβώς ήταν και ο μεγάλος φόβος των αρχαίων ημών προγόνων, η μάστιγα των παιδόφιλων. Και τους απαγόρευαν να προσεγγίζουν σχολεία, γυμναστήρια και ιδιαίτερα παλαίστρες. Εκεί φαίνεται η αδρεναλίνη του παιδόφιλου χτύπαγε ταβάνι. Τον τρέλαιναν τα γυμνά κορμιά που ίδρωναν στην κονίστρα της παλαίστρας. Και οι νόμοι της αθηναϊκής πολιτείας τσεκουράτοι. Δεν υπήρχε ούτε φυλακή, ούτε πειθαρχείο, ούτε εξορία από την πόλη. Υπήρχε μόνον ποινή θανάτου. Και οι συγκεκριμένοι κίναιδοι εκτελούντο δημόσια με αποκεφαλισμό. Ούτε κώνειο ούτε καμιά άλλη ουσία για να γίνεται η καταδίκη τους λιγότερο οδυνηρή. Αυτά τουλάχιστον μας πληροφορεί ο πατέρας της πολιτικής σκέψης, ο Ισοκράτης.

Τον πραγµατικό φόβο των αρχαίων κοινωνιών εκφράζει ο ίδιος ο Επίκουρος αναφερόμενος στους αναιδείς εφήβους. Οι οποίοι πλέον, έχοντας απολέσει την πυξίδα του έρωτα, κι έχοντας μπει στη λογική της τρυφής με γυναικείες συμπεριφορές, στερούν από την Πολιτεία τον πολεμιστή και παράλληλα τον πολίτη. Και στους κίναιδους, τα θύματα δυστυχώς των παιδόφιλων, αφαιρεί το δικαίωμα και της στρατεύσεως και της αναλήψεως υπευθύνων πολιτειακών θέσεων. Και σχετικά με την αιδώ, αφιερώνουν και ο Πλάτων, και ο Ζήνων, αλλά και ο Πρωταγόρας από πλευράς σοφιστών, ολόκληρα κεφάλαια.

Και ο Πλάτων τη χαρακτηρίζει, όπως και οι βραχμάνοι ινδουιστές, αρχή προ της δημιουργίας κόσμου, γνήσιο τέκνου της προ-θεότητος Ανάγκης, όπου, μαζί με τη Νέμεση, καθορίζουν τη συμπεριφορά του ανθρώπινου είδους. Και βροντοφωνάζει ο απεσταλμένος του Δία, Κράτος, στον Τιτάνα Προμηθέα: «Δεν τους έδωσες το πυρ για να φωτιστούν, τους το ‘δωσες για να κάψουν κάθε έννοια αιδούς. Από κει και μετά δεν θα μιλάς για άνω θρώσκοντες, δηλαδή ανθρώπους. Θα μιλάς για αναιδή όντα που η μόνη διαφορά τους από τα ζώα είναι ότι αυτοί έχουν δύο πόδια κι εκείνα έχουν τέσσερα».

Αυτός ακριβώς και ο μέγιστος φόβος στα σχολεία και στα αθλητικά σωματεία. Η παιδοφιλία, αρσενική ή θηλυκή. Ενα πάθος που τροχιοδρομεί το ωραιότερο δώρο που χάρισαν οι θεοί στους ανθρώπους, τον έρωτα, σε ράγες που τους εκτροχιάζουν. Το αποτέλεσμα, χιλιάδες παιδιά να κουβαλάνε μέσα τους μια ανείπωτη ντροπή, που δυστυχώς καθορίζει την ίδια τη ζωή τους. Καταγγελίες πολύ λιγότερες από τα πραγματικά συμβάντα, που γίνανε κατά καιρούς εις βάρος παιδοφίλων, φωτογράφισαν δυστυχώς, με πολλές λεπτομέρειες τον ζόφο που κουβαλάει μέσα της αυτή η υπάνθρωπη συμπεριφορά.

Δυστυχώς, θες οι νόμοι, θες οι πλάγιες οδοί, θες οι άνωθεν παρεμβάσεις, θες, τέλος, η ανωνυμία των θυτών, τα αποτελέσματα ούτε φόβισαν, ούτε επηρέασαν τον κόσμο των κανιβάλων. Γι’ αυτό και συνέχισαν τις δραστηριότητές τους με μεγαλύτερο πάθος. Στην πρόσφατη μονάχα περίπτωση Λιγνάδη, η επωνυμία του, η κοινωνική του θέση, ταρακούνησαν την ελληνική κοινωνία. Εμείς, παρακολουθούμε την εξέλιξη και τηρούμε στάση αναμονής, γιατί ξέρουμε πολύ καλά ότι η παιδοφιλία είναι τεράστιο μαγαζί.