Η επίθεση της δυστοπίας

Η λέξη δυστοπία φέρνει στο μυαλό των περισσότερων ταινίες σκοτεινής μελλοντολογίας. Με χώρες διαλυμένες από συντριπτικούς πολέμους και κοινωνίες απάνθρωπες, με τείχη, χωρίς τροφή και φάρμακα για τους πολλούς που είναι δούλοι ή ζητιάνοι. Με στρατούς κρατικών δολοφόνων. Και αναρωτιέται κανείς το γιατί; Η ιστορία, πρόσφατη και παλαιότερη, βρίθει από τέτοιες και πολύ χειρότερες εικόνες. Το ίδιο συμβαίνει και στη σημερινή πραγματικότητα. Η δυστοπία όχι απλώς είναι εδώ, αλλά πολεμά και εξαπλώνεται.

Στην Κίνα, η κυβέρνηση έχει μετατρέψει μια από τις μεγαλύτερες και πιο ακμάζουσες πόλεις της Ασίας σε κολαστήριο λόγω του κορωνοϊού. Γονείς χωρίζονται με τη βία από τα παιδιά τους. Στρατόπεδα στήνονται κάθε μέρα. Ακόμα και τα σκυλιά και τα γατιά τους θανατώνονται. Αστυνομικοί με ρομπότ ελέγχουν τους δρόμους. Η τροφή λείπει. Κόσμος ουρλιάζει στα μπαλκόνια. Και, φυσικά, όποιος διανοηθεί να αντιδράσει, απλά εξαφανίζεται.

Είναι «μακριά» η Κίνα; Στην Ουκρανία, οι Ρώσοι βιάζουν μαζικά. Ακόμα και μωρά. Σκοτώνουν δεκάδες χιλιάδες αμάχους. Κάνουν ολόκληρες πόλεις στάχτη. Ανοίγουν ομαδικούς τάφους, ή καίνε τα πτώματα σε κινητά κρεματόρια. Ή απλώς τα πετούν στους δρόμους κατά δεκάδες. Μία Ρωσίδα είπε στον στρατιώτη άντρα της «να βιάζει Ουκρανές, αλλά να παίρνει προφυλάξεις». Μία Ουκρανή βιάστηκε και μετά οι Ρώσοι σκότωσαν τον άντρα της μπροστά της, αφού πρώτα τον υποχρέωσαν να βλέπει. Η Εκκλησία της Ρωσίας ευλογεί την κτηνωδία τους. Και η τελική επίθεση που εξελίσσεται στα ανατολικά της χώρας, εκτιμάται ότι θα επιφέρει τη μεγαλύτερη και βιαιότερη σφαγή στην Ευρώπη από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η δυστοπία είναι εδώ. Μακράν φρικτότερη και επιθετικότερη απ’ ό,τι τη φαντάστηκαν σεναριογράφοι και σκηνοθέτες. Και έχει ήδη επιτεθεί σε αυτό που αποκαλείται «ελεύθερος κόσμος». Ο όρος έκανε πολλούς στο παρελθόν να χλευάζουν όσους τον χρησιμοποιούσαν. Και να ξιφουλκούν καταγγέλλοντας δήθεν υστερία κατά των κρατών αυτών και των συστημάτων τους. Αυτά, στον «ελεύθερο κόσμο». Γιατί στη Ρωσία και στην Κίνα ποιος τολμά να χλευάσει το κράτος;

Ο ελεύθερος κόσμος, και ό,τι αυτός σημαίνει και αντιπροσωπεύει, δεν απειλείται. Πολιορκείται. Βίαια, αδίστακτα, αποφασιστικά. Οι δυστοπικές κοινωνίες του παρόντος έχουν βγάλει τα όπλα. Οχι μόνον σήμερα στην Ουκρανία, αλλά εδώ και πολύ καιρό, με την οικονομική κατάκτηση η οποία, παρά τα όσα συμβαίνουν, εξακολουθεί. Η Ρωσία συνεχίζει να εκβιάζει με την ενέργεια. Η Κίνα συνεχίζει να πουλάει φτηνά στους Δυτικούς και να εξαγοράζει ό,τι θέλει στη Δύση, που, επί της ουσίας, χρηματοδοτεί αφειδώς αυτή τη δυστοπία και την επέκτασή της. Ακόμα και τώρα. Κίνα και Ρωσία, είναι ήδη ενεργά σύμμαχες χώρες. Οι αυταπάτες αν το Πεκίνο θα στήριζε τη Μόσχα, κατέρρευσαν αύτανδρες. Οπως και εκείνες για τις οικονομικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Οι Ρώσοι δεν σταματούν μπροστά σε τίποτα. Η Δύση αρχίζει πια και αντιλαμβάνεται ότι η «αντίδρασή» της είναι απλώς μία μεγάλη τρύπα στο νερό. Η Μόσχα συνεχίζει τον πόλεμο. Και μπορεί να τον κρατήσει όσο χρειαστεί κάνοντάς τον κάθε μέρα όλο και πιο κτηνώδη.

Ο ελεύθερος κόσμος πρέπει επιτέλους να καταλάβει ότι η υπόσταση και η ύπαρξή του πολιορκούνται. Στ’ αλήθεια. Και να αλλάξει ριζικά στάση απέναντι στους εχθρούς του. Να σταματήσει να παίζει όσο ακόμα είναι καιρός. Αν όχι, η πτώση του είναι προδιαγεγραμμένη. Πρέπει να αποφασίσει αν θέλει να ζήσει. Ή όχι. Εχοντας μάλιστα πρώτα πληρώσει ακριβά για τον ίδιο τον θάνατό του.