Στόχος

Χρονικό ορίζοντα για τις εκλογές έχουμε τον Μάιο του 2023. Εκλογικό δίλημμα; Το παρουσίασε κι αυτό – για την ακρίβεια, το δοκίμασε – ο Πρωθυπουργός προχθές ενώπιον του κομματικού του ακροατηρίου στο Χαλάνδρι. Οι ψηφοφόροι θα κληθούν να επιλέξουν, είπε, ανάμεσα σε δύο διαφορετικές αντιλήψεις περί προόδου και συντήρησης. Στην ανάγνωση των γαλάζιων ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να κρατήσει την αναμέτρηση γύρω από τις κλασικές διαχωριστικές γραμμές Αριστεράς – Δεξιάς, ενώ εκείνοι να τη μετατοπίσουν στη σύγχρονη πραγματικότητα – όπου οι ιδεολογίες μετράνε λιγότερο από την πράξη και τα αποτελέσματα. Βέβαια, τη μάχη μεταξύ προοδευτικών και συντηρητικών πολιτικών διατείνεται ότι θα δώσει κι η Κουμουνδούρου. Ο αρχηγός της, π.χ., διαχωρίζει πάντα την πλευρά στην οποία ανήκει η αξιωματική αντιπολίτευση από εκείνη του κυβερνώντος κόμματος χρησιμοποιώντας το ρητορικό δίπολο «προοδευτικά κόμματα – Δεξιά». Με τον όρο «προοδευτική» προσδιορίζει κι ο πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ τη δική του παράταξη – την οποία ευελπιστεί να αναδείξει σε «ισχυρή προοδευτική δύναμη ευθύνης». Τρία κόμματα, άρα, έχουν στην επόμενη κάλπη τον ίδιο στόχο.

Σημασία

Το καθένα τους θα αποπειραθεί να πείσει πως εκείνο μπορεί να υπερασπιστεί καλύτερα τα συμφέροντα όσων αυτοπροσδιορίζονται ως θιασώτες της προόδου. Μόνο που υιοθετούν τρεις τελείως διαφορετικούς ορισμούς της έννοιας. Για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, προοδευτικό είναι το gov.gr – ό,τι, δηλαδή, «κάνει τη ζωή των πολιτών ευκολότερη». Για τον Αλέξη Τσίπρα, όμως, η προοδευτική διακυβέρνηση πρέπει να φέρει αύξηση του βασικού μισθού, επιβολή πλαφόν στη χονδρική και λιανική αγορά ενέργειας, μείωση του ΕΦΚ και του ΦΠΑ σε είδη βασικής ανάγκης και ρύθμιση ή διαγραφή μέρους των χρεών της πανδημίας. Για τον Νίκο Ανδρουλάκη, πάλι, προοδευτικός είναι όποιος αγκαλιάζει τα προβλήματα με λογική κι όχι με μικροκομματικό, διχαστικό λόγο. Η προοδευτικότητα έχει αποδειχθεί πιο ευπώλητη από τις συντηρητικές θέσεις στο ελληνικό πλαίσιο. Αυτή τη φορά, βέβαια, το στοίχημα για τις δυνάμεις που θα την ενσωματώσουν στα προεκλογικά τους αφηγήματα είναι να πουλήσει η σημασία που εκείνες της έχουν διαλέξει – και το ρίσκο το εκλογικό σώμα να της δώσει ένα νόημα που δεν θα ικανοποιεί απόλυτα καμία κομματική έδρα.