Γαλλικός συναγερμός στην Ευρώπη

Είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί η ομάδα του Εμανουέλ Μακρόν είχε βάλει τόσο δυνατά τον κλιματισμό την Κυριακή στον τεράστιο κέντρο εκθέσεων της Porte de Versailles. Δύσκολες συνθήκες για τους δημοσιογράφους, αλλά το κρύο δεν σταμάτησε τους χιλιάδες οπαδούς του Μακρόν να πανηγυρίζουν και να φωνάζουν όλο το βράδυ «και ένα, και δύο και άλλα πέντε χρόνια» για να ζεστάνουν την ατμόσφαιρα. Για τους οπαδούς αυτούς, (νέοι, μορφωμένοι και με σχεδόν τους ίδιους κωδικούς ένδυσης), ο υποψήφιος Μακρόν δεν θα έχει καμία δυσκολία να κερδίσει τη Λεπέν, διότι «οι Γάλλοι είναι γκρινιάρηδες και επαναστάτες, αλλά δεν είναι φασίστες», όπως επιμένει ο Ολιβιέ, 36 ετών, που δημιούργησε δύο startups μέσα στην πανδημία «χάρη στη δράση της κυβέρνησης» όπως λέει. «Δεν μπορεί να ξεχάσει ο κάθε Γάλλος τι έχει προσφέρει ο πρόεδρος κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Οι κρουνοί χρημάτων άνοιξαν για τα καλά, και αυτό δεν έχει ξαναγίνει στη Γαλλία» συμπληρώνει ο Κέβιν, 32 ετών, προγραμματιστής.

Το στοίχημα, όμως, για τον απερχόμενο γάλλο πρόεδρο, ώστε να κερδίσει δεύτερη πενταετή θητεία, δεν είναι να πείσει τους οπαδούς του, αλλά τους περισσότερους Γάλλους, σε μια χώρα διαιρεμένη σε τρεις διαφορετικές πολιτικές τάσεις (αριστερή του Μελανσόν, ακροδεξιά της Λεπέν και κεντροδεξιά του Μακρόν). Και μπορεί η μονομαχία να είναι με τους ίδιους υποψηφίους του 2017, όμως οι συνθήκες είναι διαφορετικές. Ο Μακρόν πρέπει να δώσει μάχη με έναν απολογισμό επισκιασμένο από τα κίτρινα γιλέκα, τις μεγάλες συγκεντρώσεις κατά της μεταρρύθμισης των συντάξεων, την τρομοκρατία και μια αποτυχία να ενώσει τη διαιρεμένη Γαλλία, παρά τις προσπάθειες.

Σήμερα το επιτελείο του προέδρου καλεί σε δημοκρατικό συσπείρωση, όμως αυτή η έκκληση μπορεί να μην ακουστεί το ίδιο με το 2002 ή το 2017. Το επιχείρημα «Ακροδεξιά με χάος, διάλογο με Πούτιν και έξοδο από την ΕΕ» δεν αγγίζει το ίδιο τον μέσο Γάλλο, όταν όλο και περισσότεροι δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα και θέλουν να τιμωρήσουν γι’ αυτόν τον λόγο την κυβέρνηση.

Αυτή την απελπισία την έχει καταλάβει η Λεπέν και γνωρίζει ότι η «ψήφος της άδειας τσέπης» αφορά όχι μόνο τους Γάλλους, αλλά όλους τους Ευρωπαίους. Οπότε συνεχίζει την προσπάθεια αποδαιμονοποίησής της, λέγοντας ότι θα συγκροτήσει κυβέρνηση εθνικής εμβέλειας, με δεξιούς και κεντρώους, ότι δεν θα βγάλει τη Γαλλία από την ΕΕ, αλλά με άλλες «φιλικές» κυβερνήσεις της ΕΕ θα κάνει νέα διαπραγμάτευση των χωρών, ώστε «να δώσει πίσω στη Γαλλία την κυριαρχία της». Μπορεί ωστόσο η Λεπέν και ο εκπρόσωπός της Ζορντάν Μπαρντελά, που είναι και γαμπρός της, να κάνουν τον γύρο των καναλιών, λέγοντας πόσο άλλαξαν και πόσο πιο κεντρώο είναι το κόμμα τους, αλλά στην πραγματικότητα δεν έχει αλλάξει. Διαβάζοντας το πρόγραμμά της, είναι το ίδιο ακροδεξιό και το ίδιο επικίνδυνο. Οι Γάλλοι το γνωρίζουν κι ας είναι θυμωμένοι. Επομένως υπάρχει ελπίδα για τη δημοκρατία.

Το μεγάλο ποσοστό αποχής που σημειώθηκε την Κυριακή και που θα επικρατήσει στον δεύτερο γύρο, στις 24/4, πλήττει τη Λεπέν. Ακόμα και αν οι δημοσκοπήσεις λένε ότι θα πάρει το 1/3 των ψήφων του Ζαν-Λικ Μελανσόν και το 1/3 από την παραδοσιακή Δεξιά. Η τελευταία, βυθισμένη στα χρέη, έχει πεθάνει από το 2017 – μετά το σκάνδαλο του πρώην πρωθυπουργού Φρανσουά Φιγιόν και σ’ αυτές τις εκλογές απλώς μπήκε η ταφόπλακά της – όπως και το Σοσιαλιστικό Κόμμα.

Αλλά δεν σημαίνει ότι όλα τελείωσαν και ότι κέρδισε ο Μακρόν. Πρέπει να δώσει μάχη μέχρι τέλους. Το ερχόμενο Σάββατο θα κάνει μια μεγάλη προεκλογική συγκέντρωση στη Μασσαλία. Μπορεί, τελικά, να επέλεξε την πόλη του Νότου με το ελληνικό παρελθόν για περισσότερη ζεστασιά, μακριά από την παγωμένη παριζιάνικη αίθουσα.