Η Ευρώπη και {LF}η ενέργεια από τη Ρωσία{CR}

Από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, οι ευρωπαίοι ηγέτες και διανοούμενοι έχουν προωθήσει την ιδέα ότι το ευρωπαϊκό εγχείρημα δεν αφορά απλώς τις οικονομικές ευκαιρίες. Στον πυρήνα της, ισχυρίζονται, είναι η ηθική και η προώθηση κοινών αξιών, με το υπονοούμενο ότι η ήπια δύναμη της Ευρώπης είναι πιο αποτελεσματική από τη σκληρή δύναμη των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ηταν ένα εύκολο επιχείρημα υπό τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Τώρα, η Ευρώπη έχει την ευκαιρία να επιδείξει ηθική ηγεσία ως απάντηση σε μια κρίση, να στηρίξει την υψηλή ρητορική της με δράση και να δείξει ότι οι Ευρωπαίοι δεν είναι υποκριτές. Ο πόλεμος στην Ουκρανία επιτρέπει στην Ευρώπη να καθορίσει περί τίνος πρόκειται πραγματικά. Τώρα που η γεωπολιτική αναμορφώνεται, μια ενωμένη Ευρώπη είναι πιο απαραίτητη από ποτέ. Αλλά εάν η Ευρώπη πρόκειται να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, πρέπει να βρει πώς να ενεργήσει αποτελεσματικά. Πουθενά το διακύβευμα δεν είναι μεγαλύτερο από ό,τι στον ενεργειακό τομέα.

Αν και υπάρχουν εύλογες επιλογές για την αντιμετώπιση του πλήγματος, η κατάσταση απαιτεί τελικά μείωση της κατανάλωσης ενέργειας. Αυτή η επιλογή θα ήταν σίγουρα επώδυνη. Τελικά, όμως, κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει το πλήρες κόστος που θα επωμιζόταν η Ευρώπη.

Ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες θα επηρεαστούν χειρότερα από άλλες. Η Φινλανδία, η Λετονία και η Βουλγαρία εξαρτώνται περισσότερο από τη Γερμανία από το ρωσικό αέριο και η Ιταλία δεν είναι πολύ πίσω. Ενώ η Πολωνία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το ρωσικό αέριο, η κυβέρνησή της ζήτησε θαρραλέα μποϊκοτάζ. Η εισβολή της Ρωσίας στη γείτονά της έφερε την Πολωνία στη συνειδητοποίηση ότι το ευρωπαϊκό εγχείρημα – μια ιδέα που οι σημερινοί ηγέτες της Πολωνίας έχουν περάσει χρόνια χλευάζοντας – αξίζει να το υπερασπιστούμε.

Εάν αποδειχθεί ότι αυτό θα κρατήσει πολύ, η Ευρώπη θα χρειαστεί πολιτικό και ηθικό σθένος για να διατηρήσει ένα εμπάργκο επ’ αόριστον. Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ είδε αυτό το σημείο ξεκάθαρα τον Σεπτέμβριο του 1938: «Φαίνεται ότι είμαστε πολύ κοντά στη ζοφερή επιλογή μεταξύ Πολέμου και Ντροπής. Η αίσθησή μου είναι ότι θα επιλέξουμε την Ντροπή και μετά θα πάμε στον Πόλεμο λίγο αργότερα με ακόμη πιο δυσμενείς όρους από ό,τι σήμερα». Ο Τσόρτσιλ έγινε ισχυρός υποστηρικτής της ευρωπαϊκής ενοποίησης μετά την ήττα του ναζισμού. Τα λόγια του πρέπει να αποτελέσουν πηγή έμπνευσης για την Ευρώπη σήμερα.

Ο Χάρολντ Τζέιμς είναι καθηγητής Ιστορίας και Διεθνών Σχέσεων στο Princeton University. Ο Μάρκους Μπρουνερμάγιερ είναι καθηγητής Οικονομικών και διευθυντής στο Bendheim Center for Finance στο Princeton University. Ο Jean-Pierre Landau είναι βοηθός καθηγητής Οικονομικών στο Sciences Po.