Τουμπεκί ψιλοκομμένο

Αντιπολίτευση για τα μπάζα, επεισόδιο πεντακοσιοστό ενενηκοστό τρίτο. Επίσκεψη Μητσοτάκη χθεσινή στο πρώτο εργοτάξιο που έχει στηθεί για τον «πονεμένο» αυτοκινητόδρομο Πάτρας – Πύργου, αυτόν που τον στιγμάτισε καταλυτικά η ευγενής φυσιογνωμία του απίθανου Χρήστου Σπίρτζη (τα έλεγα και χθες, μην τα επαναλαμβάνω, ειδικά το σκέλος του αριστοτεχνικού – α λα χασάπα! – τεμαχισμού στα οκτώ, εκ των οποίων οκτώ τεμαχίων τα πέντε τα ανέλαβε, εντελώς τυχαία, ο κουμπάρος του Χρήστου, ο Χρήστος Καλογρίτσας).

Ο Σπίρτζης κάνει εν προκειμένω αυτό που έλεγαν παλιά οι μάγκες της Πλατείας Ψυρή, «τουμπεκί ψιλοκομμένο». Δεν μιλάει καθόλου για την επίσκεψη Μητσοτάκη. Οπότε το έργο της υψηλού επιπέδου αντιπολίτευσης (να την κάνει ο Θεός, δηλαδή…) το αναλαμβάνει ο Νικόλας ο Παππάς, ο νιόπαντρος (εγκάρδιες ευχές, ευκαιρίας δοθείσης), ο οποίος είναι αρμόδιος τομεάρχης του ΣΥΡΙΖΑ – έχει χιούμορ ο μπαγάσας ο «Λεγάμενος». Κάνει λοιπόν δήλωση ο Νικόλας, καταγγέλλει φυσικά σχέσεις της κυβέρνησης με τους εργολάβους, μιλάει για αναθέσεις, την κατηγορεί για σπατάλες, για πράματα και θάματα, και εν τέλει καταλήγει στη δήλωσή του ως εξής: «Το έργο αυτό έπρεπε να ολοκληρώνεται τους επόμενους μήνες και ο κ. Μητσοτάκης όχι μόνο καθυστέρησε τρία χρόνια, αλλά φεσώνει και τον ελληνικό λαό με 500 εκατ. ευρώ»!!!

Τρομερό.

Τα εκατομμύρια

Λες εσύ, δεν υπάρχει κι αυτός ο Μητσοτάκης. Σπαταλάει έτσι τα λεφτά του ελληνικού λαού. Μισό δισ.; Τι ψυχή θα παραδώσει και τι λογαριασμό θα δώσει δηλαδή. Και εκεί που είμαι έτοιμος να το ρίξω το ανάθεμα, εμφανίζεται τοπικός βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, ονόματι Διονύσης Καλαματιανός, καταγγέλλει κι αυτός τον Μητσοτάκη, κάνει λόγο για επικοινωνιακό σόου, υποστηρίζει ότι το έργο είχε ήδη ξεκινήσει, άρα στην πραγματικότητα εγκαινίασε ένα εργοτάξιο που ήδη υπήρχε – ωραία.

Μετά αποφασίζει κι αυτός, ο κύριος Καλαματιανός, να κάνει λογαριασμό. Και τι μας λέει ο άνθρωπος, τα εξής: «Το αποτέλεσμα είναι με σχεδόν τρία χρόνια καθυστέρηση, με απευθείας ανάθεση και με “καπέλο” 114 εκατομμύρια ευρώ να πανηγυρίζουν για ένα έργο το οποίο θα ολοκληρωνόταν το 2023 και τώρα αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2025»!!

Δεν ξέρω γιατί ο κύριος Καλαματιανός έκανε αυτή την… έκπτωση και εμφανίζεται τόσο επιεικής με τον… «φεσατζή» Μητσοτάκη, αλλά, όσο να πεις, είναι ένα θέμα αυτό. Και για τον Καλαματιανό, και για τον Παππά. Αν έχει δίκιο ο δεύτερος, ο πρώτος, νομίζω, μας οφείλει μια εξήγηση γιατί υπολόγισε το «καπέλο» στο έργο στα 114 εκατ. Αν το δίκιο είναι με το μέρος του κ. Καλαματιανού, υπόλογος είναι ο Παππάς. Πού τα βρήκε τα 500 εκατ.;

Σε κάθε περίπτωση, όλα αυτά συνηγορούν υπέρ της αρχικής μου θέσης – αντιπολίτευση για τα μπάζα. Κατά κυριολεξία!

(Εκτός πια κι αν αυτό το «500 εκατ.» ήταν η συμμετοχή του Νίκου, ως… χιουμορίστα, στη σημερινή Πρωταπριλιά!..)

Υπόθεση εργασίας

Στενοχωριέμαι εγώ με όλα αυτά, όπως είναι φυσικό και λογικό!.. Διότι επαναφέρουν τη συζήτηση σε μια ξεχασμένη εποχή, τότε που κυβερνούσαν σαν διαχειριστές αγροτικού συνεταιρισμού (και πολύ λέω, γιατί υπάρχουν αγροτικοί συνεταιρισμοί που λειτουργούν ρολόι) και την είχαν κάνει τη χώρα το απόλυτο μπάχαλο. Αν, ας πούμε, ο αρμόδιος τομεάρχης δημόσιων έργων υποστηρίζει δημόσια τέτοιες ακρότητες, αύριο, που λέει ο λόγος, όταν θα αναλάβει το σχετικό υπουργείο, τι ακριβώς θα κάνει με το δύσκολο αντικείμενο των δημόσιων έργων;

Ναι, γνωρίζω, μερικοί εξ υμών θα υποστηρίξουν ότι αυτό δεν θα συμβεί ποτέ, διότι το ζήσαμε το έργο και δεν θα πάρουμε ξανά άλλο. Ομως, ακόμη και ως υπόθεση εργασίας, πρόκειται για απίθανη φάση. Ο ένας να μιλάει για 114 εκατ. φέσι και ο άλλος, ο αρμοδιότερος, για 500! Ούτε 200 ούτε 300 – 500! Με τη μία.

Μετά αναρωτιούνται στον ΣΥΡΙΖΑ πώς προέκυψε η μεγάλη γκάφα με τον νόμο Παππά για τις τηλεοπτικές άδειες. Να, με κάτι τέτοια.

Χωρίς το ΚΚΕ

Σας είχα προϊδεάσει περί της αποχής του ΚΚΕ από την πολυαναμενόμενη ομιλία, μέσω τηλεδιάσκεψης, του προέδρου Ζελένσκι στην ελληνική Βουλή, την Πέμπτη 7 του μηνός. Την είδηση επιβεβαίωσε το Ενα, όπως πάντα, Κόμμα με επιστολή του στον Πρόεδρο της Βουλής Κώστα Τασούλα, όπου τα… χώνει, κανονικά, στον Ζελένσκι. Τον οποίο κατονομάζουν περίπου ως… υπεύθυνο της εισβολής. Γράφουν συγκεκριμένα:

«Η καταδίκη της απαράδεκτης εισβολής και του ιμπεριαλιστικού πολέμου που διεξάγει η Ρωσία στο έδαφος της Ουκρανίας, και ταυτόχρονα η αλληλεγγύη προς τον λαό της Ουκρανίας, δεν έχει καμία σχέση με την οποιαδήποτε στήριξη στον πρόεδρο Β. Ζελένσκι. Και η συγκεκριμένη συνεδρίαση έχει τέτοια ακριβώς χαρακτηριστικά, καθότι και ο Ζελένσκι είναι μέρος του προβλήματος, επικεφαλής μιας αντιδραστικής κυβέρνησης, που έχει συνταχθεί με το στρατόπεδο των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ, που ευθύνεται και αυτό για τον πόλεμο και τα δεινά του λαού της Ουκρανίας»!

Πριονοκορδέλα…

[Αν και διάβασα και κάτι το οποίο είναι εξοργιστικό: η ουκρανική κυβέρνηση έχει κηρύξει persona non grata στελέχη του ΚΚΕ, επειδή είχαν προ καιρού πάει στο Κίεβο να υποστηρίξουν το ΚΚΟ(υκρανίας), το οποίο η κυβέρνηση Ζελένσκι έχει θέσει εκτός νόμου. Οπότε, σου λένε, και δικαίως, μη μας αγιοποιείτε τώρα τον Ζελένσκι, γιατί δεν είναι και άγιος ο τύπος].

Οχλος

Τρόμαξα. Και φοβήθηκα επίσης. Από τις λίγες φορές στη ζωή μου που πραγματικά φοβήθηκα. Είδα ξανά και ξανά τα βίντεο από την προσαγωγή της 33χρονης που κατηγορείται ότι δολοφόνησε τα παιδιά της, στην Ευελπίδων. Ακουσα τις αποδοκιμασίες, άκουσα τις κατάρες, άκουσα τις απειλές για λιθοβολισμό!! Και είδα και πάλι τα βίντεο με το συγκεντρωμένο, οργισμένο πλήθος έξω από το σπίτι της στην Πάτρα. Το πλήθος που αποπειράθηκε να λιντσάρει τη μητέρα, την αδελφή και συγγενικά της πρόσωπα. Να λιντσάρει! Εν έτει 2022, μέθοδοι και συμπεριφορές Μεσαίωνα.

Και με έπιασε τρόμος γι’ αυτή την κοινωνία. Που δεν ζει στο Ιράν. Ούτε στο Αφγανιστάν ούτε στο Ιντλίμπ κάτω από την επικράτεια του Ισλαμικού Κράτους. Ζει ανάμεσά μας. Στη διπλανή πόρτα. Και είναι ένα ερώτημα το πώς αυτός ο κόσμος καταλήγει να γίνει ένας αγριεμένος όχλος που έχει σηκώσει τις πέτρες και είναι έτοιμος να πάρει τον νόμο στα χέρια του λιντσάροντας άλλους ανθρώπους. Και όχι μόνο τη μητέρα των τριών κοριτσιών, αλλά και τους συγγενείς της. Στη βάση μιας θεωρητικής συλλογικής ευθύνης που παραπέμπει στις πιο σκοτεινές εκφάνσεις του φασισμού και του ναζισμού. Και στα πιο ταπεινά ένστικτα της ανθρώπινης φύσης.

Ειλικρινά τρόμαξα. Γι’ αυτή την Ελλάδα που δεν είναι ούτε Δύση ούτε Ανατολή, αλλά μια χώρα της υποσαχάριας Αφρικής, και δη βαθιά χωμένη στη ζούγκλα. Εξού και εξοικειωμένη με τους νόμους της. Θλίψη.