2-0 υπέρ του Ανδρουλάκη

Ενα μικρό ντέρμπι εξελίχθηκε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας το προηγούμενο διάστημα, μεταξύ του «Λεγάμενου» και του Νίκου Ανδρουλάκη, και το ματσάκι έληξε με 2-0 υπέρ του Ανδρουλάκη. Καθαρή νίκη, χωρίς αμφισβητούμενα πέναλτι, ευνοϊκές αποφάσεις του διαιτητή και τα ρέστα. Ο αγώνας αφορούσε την… καρδιά του Αντόνιο Κόστα, του νεοεκλεγέντος σοσιαλιστή πρωθυπουργού της Πορτογαλίας, την οποία διεκδίκησαν και οι δυο, ο «Λεγάμενος» και ο Ανδρουλάκης, στα ίσια, με νικητή όπως προανέφερα τον δεύτερο.

Θα γίνω όμως πιο συγκεκριμένος για να μη μείνουν τίποτε σκιές και δεν το θέλω. Ο «Λεγάμενος», ο οποίος προσπαθεί να εδραιωθεί στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος (PES), εμφανιζόμενος εκεί ως σοσιαλιστής και κεντροαριστερός (ενώ εδώ, άλλα ψέματα, ως αριστερός), διεκδίκησε απεγνωσμένα μια πρόσκληση του Κόστα, να επισκεφθεί τη Λισαβόνα, προκειμένου να συσφίξει τις σχέσεις των πορτογάλων σοσιαλιστών με τον ΣΥΡΙΖΑ. Και παράλληλα να δείξει σε εμάς εδώ ότι είναι τόσο σημαντικός και σπουδαίος, ώστε προσκαλείται για συνάντηση με έναν πρωθυπουργό, πριν καν προσκληθεί εκεί ο Πρωθυπουργός Μητσοτάκης.

Ο Ανδρουλάκης, όμως, που θέτει πια στην πράξη ζήτημα με την παρουσία του «Λεγάμενου» στις συνεδριάσεις του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος έστω και με την ιδιότητα του παρατηρητή, αξιοποίησε την εξαιρετική σχέση που έχει με τον Κόστα και προσκλήθηκε να επισκεφθεί επίσημα τη Λισαβόνα για συνομιλίες με τον πορτογάλο πρωθυπουργό και με το πορτογαλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (PS).

Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί την προσεχή Δευτέρα και είναι ασφαλώς σημαντική, διότι εκτός όλων των άλλων είναι και η πρώτη που πραγματοποιεί ο Ανδρουλάκης στο εξωτερικό υπό την ιδιότητά του τού προέδρου του Κινήματος.

Γίνεται δουλίτσα στο ΚΙΝΑΛ

Σημαντικό είναι επίσης και το γεγονός ότι δεν επισκέπτεται μόνος του τη Λισαβόνα, αλλά επικεφαλής αντιπροσωπείας, στην οποία θα μετέχει ο πρώην υπουργός Οικονομίας, επί κυβερνήσεως Κώστα Σημίτη, Νίκος Χριστοδουλάκης, ο επικεφαλής του τομέα Ενέργειας Χάρης Δούκας και ο Βαγγέλης Καραμανώλης που είναι υπεύθυνος για το «ψηφιακό» κόμμα που στήνει η Χαριλάου Τρικούπη. Εκτός των συναντήσεων που θα έχουν με τους πορτογάλους «συντρόφους», οι προαναφερόμενοι, και ειδικά οι κύριοι Χριστοδουλάκης και Δούκας, θα έχουν συναντήσεις με υπουργούς της πορτογαλικής κυβέρνησης, για θέματα οικονομίας και ενέργειας.

Γίνεται δουλίτσα στο ΚΙΝΑΛ, αργά, σταθερά και χωρίς τυμπανοκρουσίες…

Μήπως να ρωτήσει πρώτα;

Περί της κυρίας Αυγέρη και του «ορθού» της πολιτικού λόγου έχω ασχοληθεί και άλλη φορά κατά το παρελθόν. Επανέρχομαι σήμερα, πληροφορούμενος ότι η κυρία Δώρα Αυγέρη καταγγέλλει ότι το δημόσιο νοσοκομείο «μετατρέπεται σε τσιφλίκι. Στο οποίο για να εισαχθείς, θα πρέπει να έχεις, όπως ισχυρίζεται, την έγκριση από τον γαλάζιο διοικητή του νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ που μετατρέπεται σε κλινικάρχη (με αφορμή έγγραφο του διοικητή προς το ιατρικό προσωπικό του νοσοκομείου).

Η κυρία Αυγέρη το πηγαίνει περίπατο το έγγραφο, σημειώνοντας ότι «αν εισαχθείς χωρίς την έγκρισή του, θα μαστιγωθεί ο γιατρός που έκανε την εισαγωγή ή την ιατρική πράξη! Δηλαδή αυτός που έκανε το καθήκον του»!

Και ολοκληρώνει τη βόλτα με το κλασσικό, καθότι είναι και αναπληρώτρια τομεάρχης Υγείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, αν όλο αυτό γίνεται κατ’ εντολή και καθ’ υπόδειξη της κυβέρνησης και του υπουργείου Υγείας.

Ωραίο; Υπέροχο, για την ακρίβεια. Αλλά μήπως να ρωτήσει κανέναν ειδικό που ξέρει τα θέματα, για το τι κάνουν μερικοί γιατροί (μερικοί λέμε, όχι όλοι), που εισάγουν ιδιώτες ασθενείς τους στα νοσοκομεία για χειρουργικές πράξεις, ας πούμε, με τη μέθοδο του επείγοντος περιστατικού, εν ώρα εφημερίας των νοσοκομείων; Λέω εγώ τώρα…

Aυτοκτόνησε ή τον «αυτοκτόνησαν»;

Θα ακουστεί ίσως λιγάκι σκληρό αυτό που θα σημειώσω τώρα, αλλά θα το πω: δεν έχω και καμιά στενοχώρια που αυτοκτόνησε ο δολοφόνος του πιτσιρικά στην Κυψέλη (υποθέτω είστε ενήμεροι για το φρικτό έγκλημα που συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία προ μηνών). Εχω όμως θέμα για το αν αυτοκτόνησε οικεία βουλήσει ή τον «αυτοκτόνησαν» στις φυλακές της Κέρκυρας όπου εκρατείτο. Εχω ακούσει κι εγώ πολλά για τους άγραφους νόμους της φυλακής και το τι συμβαίνει ειδικά με εκείνους που βαρύνονται για εγκλήματα κατά παιδιών, όμως σε μια ευνομούμενη πολιτεία, ακόμη και οι ένοχοι για τα πιο ειδεχθή εγκλήματα, έχουν δικαιώματα. Και κορυφαίο από τα δικαιώματά τους είναι να δικαστούν από τη Δικαιοσύνη και να τους επιβληθεί η ποινή που αρμόζει στο έγκλημα με το οποίο βαρύνονται. Ουδείς μπορεί να αυτοδικεί, πολύ περισσότερο μέσα στο «ιδιαίτερο» κλίμα που επικρατεί στις φυλακές. Επειδή δε και πολύ πρόσφατα, συνέβη κάτι ανάλογο (αυτοκτόνησε ή τον «αυτοκτόνησαν») και άλλος αλλοδαπός κρατούμενος στις φυλακές (αυτός είχε κατηγορηθεί για τον φόνο της συντρόφου του στην Καλαμάτα), εκτιμώ πως το υπουργείο Δικαιοσύνης θα προχωρήσει σε μια ενδελεχή έρευνα για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτοκτόνησε ο δολοφόνος της Κυψέλης. Δυτική δημοκρατία είμαστε, όχι χώρα της λατινικής Αμερικής…

Περί ποίου πολέμου πρόκειται;

Συναυλία αντιπολεμικού χαρακτήρα – το λέει και στον τίτλο της, «Συναυλία Ειρήνης» – θα πραγματοποιηθεί την προσεχή Τρίτη στα Προπύλαια και θέλω πολύ να είμαι κι εγώ εκεί, καθότι θα δώσουν το «παρών» και μερικοί φίλοι, όπως ο all time classic Γιώργος Νταλάρας. Πλην όμως μου ήρθε η αφίσα στο mail και προβληματίστηκα. Διότι δεν κατάλαβα περί τίνος πολέμου πρόκειται, για να συμμετάσχω ο ειρηνόφιλος, ο αντιπολεμικός. Γράφουν μεν κάτι «ψαγμένο» του τύπου «ειρήνη είναι η απάντηση, όποια κι αν είναι η ερώτηση», αλλά περί ποίου πολέμου θα ενώσουμε τις αντιπολεμικές φωνές μας; Πρόκειται ας πούμε για τον πόλεμο της Υεμένης; Μα αυτός εξελίσσεται εδώ και χρόνια. Θα έχει να κάνει το αντιπολεμικό μας μήνυμα με τον πόλεμο στη Συρία; Κι αυτός μετράει ήδη δέκα χρόνια πίσω του, τώρα τον θυμηθήκαμε; Πρόκειται για τον πόλεμο στην Ερυθραία (της Αφρικής παιδιά, όχι της άλλης, δίπλα στην Εκάλη, συνέλθετε…); Μπα, ούτε κι αυτός είναι ένας τωρινός πόλεμος, για να συγκινήσει τόσοοοο τους καλλιτέχνες μας, ώστε να μαζευτούν, σαν τα παλιά χρόνια, στα Προπύλαια. Τότε;

Επειτα από ώριμη, πρέπει να σημειώσω, σκέψη, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι λογικά (πρέπει να) αφορά τον βάρβαρο πόλεμο που έχει εξαπολύσει η Ρωσία κατά της Ουκρανίας. Αλλά οι οργανωτές προφανώς ντρέπονται να μας το πουν στην πρόσκληση – διά της κλασικής αφίσας που «κοσμεί» ήδη τους δρόμους της Αθήνας. Την πρεσβεία φοβήθηκαν άραγε ή τις υπόγειες στοές της Κουμουνδούρου; Αναρωτιέμαι…

(Τη σκηνοθετική επιμέλεια της συναυλίας έχει ένας κύριος Σούλης, που επί ΣΥΡΙΖΑ συμβούλευε, «έστηνε» στη γλώσσα slang των σκηνοθετών, τον αρχηγό σε συνεντεύξεις και βίντεο…)