Από το Blitzkrieg στο Στάλινγκραντ

Αρχικά η «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» του Πούτιν στην Ουκρανία έμοιαζε με Blitzkrieg, που θα εξελισσόταν γρήγορα, ομαλά, χωρίς σημαντικές απώλειες και θα άφηνε άναυδη τη διεθνή κοινή γνώμη, ενώ θα γέμιζε αστεράκια τα μάτια των θαυμαστών του Πούτιν. Είκοσι οκτώ ημέρες μετά, όμως, παρακολουθούμε ένα remake του Στάλινγκραντ στη Μαριούπολη. Αν ευσταθούν οι πληροφορίες βρετανών παρατηρητών που μεταδίδονται από τα ΜΜΕ, αυτή την ώρα, την ισοπεδωμένη από τους ρωσικούς βομβαρδισμούς ουκρανική πόλη, υπερασπίζονται 3.000 ουκρανοί στρατιώτες, ενώ οι επιτιθέμενοι υπολογίζονται στις 14.000, κατά τις ίδιες πηγές.

Ο Πούτιν αυτή τη φορά αντλεί και από τους δύο δασκάλους του. Ακολουθώντας τον Χίτλερ, ισοπεδώνει τη Μαριούπολη, για να την καταλάβει το πεζικό. Ο Χίτλερ το έκανε από αέρος, με τα βομβαρδιστικά του Ριχτχόφεν (το μικρό ξαδελφάκι του «κόκκινου βαρόνου»), ο Πούτιν χρησιμοποίησε κυρίως πυροβολικό και πυραύλους. Ακολουθώντας τον Στάλιν, εμποδίζει την ασφαλή διαφυγή των αμάχων από την πόλη. Οι ανθρωπιστικοί διάδρομοι ανοίγουν, αλλά μόνο προς τη Ρωσία, δηλαδή την οιονεί αιχμαλωσία στα χέρια του επιτιθέμενου. Παρομοίως, ο Στάλιν απαγόρευσε την έξοδο των αμάχων από το Στάλινγκραντ, επειδή θα μπορούσε να θεωρηθεί ένδειξη ηττοπάθειας. (Στο κάτω κάτω, η πόλη έφερε το όνομά του, οπότε ήταν σημαντικότερη από τους ίδιους τους κατοίκους της…)

Φαίνεται όμως ότι του διέφυγε το κύριο μάθημα της ιστορικής μάχης, που άλλαξε την τροπή του Β΄ Παγκοσμίου. Οι περισσότεροι ιστορικοί, στρατιωτικοί αναλυτές και ειδικοί συμφωνούν ότι η μετατροπή της πόλης σε ερειπιώνα ήταν λάθος τακτικής εκ μέρους των Γερμανών, καθώς δημιούργησε ένα περιβάλλον που ευνοούσε τους αμυνόμενους, οι οποίοι υπερασπίζονταν την πατρίδα τους, όπως κάνουν τώρα οι Ουκρανοί.

Επειτα είναι και κάτι άλλο που μοιάζει να ξέχασε ο ηγέτης με το «Loro Piana». (Θα επανέλθω αργότερα σε αυτό, γιατί ήταν η μόνη κωμική στιγμή του Πούτιν, μέσα στην τραγωδία που προκάλεσε…) Οι Σοβιετικοί στο Στάλινγκραντ είχαν το πλεονέκτημα του ανεφοδιασμού με ενισχύσεις και υλικό. Σήμερα, οι δυνατότητές τους είναι εντυπωσιακά περιορισμένες, αν κρίνουμε από την προβληματική εξέλιξη της επιχείρησης. Οταν δεν τολμούν καν να αποκαλύψουν τις απώλειές τους στην κοινή γνώμη της χώρας τους, πώς θα θυσιάσουν περισσότερους στρατιώτες για την κατάληψη της πόλης; Αργά ή γρήγορα οι νεκροί πάντα ανακαλύπτονται. (Ξέχασαν κιόλας το Κατίν; Οι ίδιοι το έκαναν…) Υπό το πρίσμα αυτό, ο Πούτιν παγιδεύτηκε στο οργουελικό του Newspeak: μια «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» δεν μπορεί να είναι ο «Μεγάλος Πατριωτικός Πόλεμος». Επομένως, αυξάνονται οι πιθανότητες ο Πούτιν να καταφύγει σε άλλα, ισχυρότερα όπλα, που προτιμώ να μην τα σκέφτομαι.

Δεν θα με εξέπληττε, βέβαια, αν σκέφτεστε ότι είναι μάλλον αδύνατο τα προφανή που επισημαίνω παραπάνω να μην τα έχει ήδη λάβει υπόψη στους σχεδιασμούς της η Μόσχα. Σύμφωνοι. Από την άλλη, όμως, είναι τόσο πολλά και τόσο σημαντικά αυτά που είτε έχει αγνοήσει είτε έχει υποτιμήσει μέχρι τώρα η Μόσχα…

LORO PIANA
Οπως δεν περίμενα ότι ο Πούτιν θα εισβάλει στην Ουκρανία, το ίδιο ακριβώς (μη σας πω και περισσότερο) δεν περίμενα ότι θα έβλεπα τον Πούτιν και μάλιστα σε δημόσια εκδήλωση με το πολυσυζητημένο πλέον καπιτονέ ημίπαλτο της γνωστής ιταλικής εταιρείας. Ομολογουμένως, δεν τον είχα για τόσο τολμηρό ενδυματολογικά. Αψογο το πάλλευκο σαν χιόνι ζιβάγκο – το χρώμα του ήταν μια αποστομωτική απάντηση σε εκείνους που λένε ότι η ψυχή του είναι μαύρη. Θα περίμενα όμως κάτι ανάλογο και από παντελόνι! Μ’ ένα εφαρμοστό «σιγκαρέτ», λ.χ., θα ήταν κούκλος…

ΕΥΓΝΩΜΩΝ!
Ευχαριστώ ειλικρινά τη ρωσική πρεσβεία για την τιμή που μου έκανε, με την ανακοίνωσή της σχετικά με χθεσινό σημείωμα της στήλης. Από το σχόλιο της πρεσβείας, προκύπτει σαφώς ότι, για την κυβέρνηση εξ ονόματος της οποίας μιλά η πρεσβεία, οι όροι «Σοβιετία» και «Ρωσία» είναι ταυτόσημοι και μπορούν να χρησιμοποιούνται εναλλακτικά για τη χώρα του Πούτιν. Μπορεί να αμφέβαλα για την πρόθεση του Πούτιν να ξεκινήσει έναν πόλεμο· ποτέ όμως δεν αμφέβαλα ότι η Σοβιετία ήταν η συνέχεια της αυτοκρατορίας εκείνης, που τώρα νομίζει ότι μπορεί να ανασυστήσει ο Πούτιν. Μετά από αυτό, περιττεύει κάθε λόγος να εξηγήσω γιατί είμαι τόσο ευγνώμων στην εδώ ρωσική πρεσβεία.