Η ώρα της Κίνας για παγκόσμια ηγεσία

Ο πόλεμος στην Ουκρανία ωθεί τον κόσμο όλο και πιο κοντά σε μια υπαρξιακή κρίση. Τα μαθήματα του εικοστού αιώνα και οι φρικιαστικοί παγκόσμιοι πόλεμοί του έχουν ξεχαστεί από τους σημερινούς ηγέτες. Το μέρισμα ειρήνης του Ψυχρού Πολέμου έχει σπαταληθεί. Δύο υπερδυνάμεις – οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσική Ομοσπονδία – βρίσκονται στα πρόθυρα μιας αδιανόητης στρατιωτικής αντιπαράθεσης. Η ορμή της κλιμάκωσης της σύγκρουσης απειλεί να γίνει αδυσώπητη και ο κίνδυνος ενός πυρηνικού λανθασμένου υπολογισμού δεν μπορεί πλέον να αγνοηθεί.

Η Κίνα βρίσκεται σε μοναδική θέση για να τερματίσει τη βάναυση επίθεση της Ρωσίας στην Ουκρανία. Ως η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου με φιλοδοξίες εθνικής αναζωογόνησης και παγκόσμιας ηγεσίας – και τα δύο στοιχεία κεντρικά στο «Κινεζικό Ονειρο» που υποστήριξε από καιρό ο πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ – η Κίνα έχει δύο κρίσιμα πλεονεκτήματα ως δυνητικός ειρηνοποιός στον ρωσοουκρανικό πόλεμο. Πρώτον, μπορεί να βασιστεί στις δικές της βασικές αρχές. Δεύτερον, η Κίνα έχει το πλεονέκτημα της στενής σχέσης με τη Ρωσία.

Η Κίνα θα πρέπει να χρησιμοποιήσει την απαράμιλλη εστίασή της στις σύγχρονες υποδομές για να παρέχει ένα σημαντικό μέρος της αποκλειστικής ανασυγκρότησης μετά τη σύγκρουση στην Ουκρανία. Ακριβώς όπως οι ΗΠΑ πρωτοστάτησαν στην υποστήριξη ενός σχεδίου Μάρσαλ για την ευρωπαϊκή ανοικοδόμηση στον απόηχο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Κίνα μπορεί να κάνει το ίδιο στην Ουκρανία σήμερα.

Η Κίνα, μόνη της, δεν μπορεί να επιλύσει τη θεμελιώδη διαφωνία που πυροδότησε τον ρωσοουκρανικό πόλεμο. Μπορεί όμως να παρέχει δομή και δέσμευση στη διαδικασία επίλυσης συγκρούσεων. Μέσω της νέας συμφωνίας εταιρικής σχέσης μεταξύ του Σι και του Πούτιν, η Κίνα έχει πολύ μεγαλύτερη μόχλευση έναντι της Ρωσικής Ομοσπονδίας από ό,τι μπόρεσαν να επιτύχουν οποιεσδήποτε δυτικές κυρώσεις.

Τα τελευταία 40 χρόνια, καμία χώρα δεν έχει ωφεληθεί περισσότερο από την παγκοσμιοποίηση από την Κίνα. Αυτά τα οφέλη λειτουργούν αμφίδρομα. Καθώς ο φρικτός πόλεμος του Πούτιν συνεχίζεται, φέρνοντας τον κόσμο πιο κοντά στην άβυσσο, η Κίνα έχει μια μοναδική και επείγουσα ευκαιρία να επιδείξει παγκόσμια ηγεσία. Το αγαπημένο κινεζικό όνειρο του Σι, και τα όνειρα όλων μας, διακυβεύονται. Χρειαζόμαστε ηγέτες που θα υπερασπιστούν την παγκοσμιοποίηση, την παγκόσμια ειρήνη και την ανθρωπότητα.

Ο Στίβεν Ρόουτς είναι μέλος του διδακτικού προσωπικού του Yale University. Ο Πολ ντε Φκρο είναι πρόεδρος ευρωπαϊκής πολιτικής οικονομίας στο European Institute του London School of Economics. Ο Σεργκέι Γκουρίεβ είναι πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανοικοδόμησης και Ανάπτυξης και καθηγητής στο Sciences Po. Ο Οντ Αρν Γουεστάντ είναι καθηγητής Ιστορίας στο Yale University