Εξέπληττε με τις κινήσεις και τις πρωτοβουλίες του

Ο Οδυσσέας Κυριακόπουλος όταν εξελέγη πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του ΣΕΒ, ήταν ο πρώτος της νέας γενιάς της εγχώριας επιχειρηματικής τάξης που αναλάμβανε να εκπροσωπήσει τα συμφέροντα των εργοδοτών. Τον Μάιο του 2000 η εκλογή του αποτέλεσε ένα σημαντικό γεγονός για την οικονομική και πολιτική σκηνή της εποχής αλλά και πρωτόγνωρο για τους δημοσιογράφους που κάλυπταν το ρεπορτάζ του ΣΕΒ, μεταξύ εκείνων κι εγώ. Είχα προλάβει για μικρό χρονικό διάστημα τους παλιούς των μεγάλων τζακιών του ΣΕΒ, όπως τον Ιάσονα Στράτο και τον Ανδρέα Κανελλόπουλο.

Και πράγματι ο Κυριακόπουλος της τότε «Αργυρομεταλλευμάτων και Βαρυτίνης» έφερνε μία νέα πνοή και μία φρεσκάδα στον ΣΕΒ. Καθιέρωσε μαζί με τον τότε πρόεδρο της εκτελεστικής επιτροπής Λευτέρη Αντωνακόπουλο τη δίδυμη εμφάνιση στις συνεντεύξεις Τύπου του ΣΕΒ.

Εξέπληξε βάζοντας στη γλώσσα του Συνδέσμου την έννοια του κοινωνικού ρόλου των επιχειρήσεων αλλά ακόμη και στις καλές εποχές της ελληνικής οικονομίας, όπως με τη διακυβέρνηση του Κώστα Σημίτη άνοιγε θέματα που εξέπλητταν, ως προς το timing. Οπως τις μεταρρυθμίσεις στο ασφαλιστικό.

Εδινε μεγάλη σημασία στον κοινωνικό διάλογο με τη ΓΣΕΕ και τη ΓΣΕΒΕΕ και με τον ρόλο του προέδρου του ΣΕΒ έδειχνε σεβασμό στα συνδικάτα.

Αν και γόνος μιας βαριάς επιχειρηματικής οικογένειας δεν είχε τουπέ… Ηταν προσιτός και στα πηγαδάκια των δημοσιογράφων μετά το τέλος της μηνιαίας καθιερωμένης συνέντευξης στα γραφεία του ΣΕΒ στην οδό Ξενοφώντος έμενε για να συνομιλήσει με τους δημοσιογράφους.

Ενα από τα μεγάλα κρας τεστ για τον ΣΕΒ και τον ίδιο τον Κυριακόπουλο ήταν το 2005 όταν η κυβέρνηση Καραμανλή έφερνε τον πολύκροτο νόμο περί «βασικού μετόχου». Ο Οδυσσέας Κυριακόπουλος θα ανταποκρινόταν κάθε φορά στα τηλέφωνά μου για να του αποσπάσω μία δήλωση ή για να μου δώσει ένα παρασκήνιο για την εφημερίδα «Εθνος» όπου εργαζόμουν κι έγραφα.

Ο πρόεδρος του ΣΕΒ την εποχή εκείνη δεν είχε διστάσει να χαρακτηρίσει τον νόμο «ελληνικό κατασκεύασμα» και να αποκαλύψει πως «σε όποιον ξένο προσπαθούμε να τον εξηγήσουμε γελάει…».

Εμεινε έξι χρόνια στο τιμόνι του ΣΕΒ και σε έναν ρόλο που του άρεσε. Ηταν μία ανήσυχη προσωπικότητα. Και όταν το 2006 αποχώρησε και ανέλαβε πρόεδρος στην Εθνική Λυρική Σκηνή, οι οικονομικοί δημοσιογράφοι εξεπλάγησαν με τα νέα του καθήκοντα. Το ήθελε, του άρεσε αυτή η θέση. Ο Κυριακόπουλος εν ζωή εξέπληττε με τις κινήσεις και τις πρωτοβουλίες του ανατρέποντας κατεστημένα και παλαιολιθικές αντιλήψεις προγενέστερων βιομηχάνων. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει…