Ρέστα

Ενας μετά τον άλλον, ακόμη και με καθυστερήσεις ή κωλυσιεργίες, οι σκελετοί της προηγούμενης διακυβέρνησης παίρνουν τον δρόμο της απόδοσης ευθυνών.

Η δίκη για τη Μάνδρα φτάνει στο τέλος μετά την εισαγγελική πρόταση. Κάποια στιγμή θα ακολουθήσει και η δίκη για το Μάτι.

Η αίσθησή μου είναι ότι δύσκολα οι υπαίτιοι θα τη βγάλουν καθαρή, αλλά ας μην προτρέχουμε. Η Δικαιοσύνη θα κάνει τη δουλειά της.

Το Ειδικό Δικαστήριο φαίνεται ότι θα απασχολήσει πρώτα η υπόθεση Παππά για τις τηλεοπτικές άδειες και τα λοιπά νταραβέρια.

Και ύστερα θα πάρει σειρά η υπόθεση «Παπαγγελόπουλου και Σία» για το παρακρατικό – παραδικαστικό κύκλωμα. Αν κατάλαβα καλά έως τον Μάιο θα έχουν ολοκληρωθεί οι απολογίες των κατηγορουμένων (πριν δηλαδή αφυπηρετήσει η ανακρίτρια) και έτσι θα μπορέσει να προχωρήσει ομαλά η διαδικασία.

Αλλωστε στην υπόθεση «Παπαγγελόπουλου και Σία» η καθυστέρηση είναι ήδη μεγάλη, σε σημείο που προκαλεί υποψίες – αλλά ας τις αφήσουμε στην άκρη.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι κατηγορούμενοι έχουν κάθε δικαίωμα να υπερασπιστούν όπως νομίζουν τους εαυτούς τους. Κι άλλωστε προς το παρόν είναι απλώς κατηγορούμενοι, τίποτα άλλο.

Από την άλλη πλευρά όμως δεν μπορώ να μη σημειώσω την παντελή απουσία μεταμέλειας ή έστω στοιχειώδους ενσυναίσθησης των πράξεών τους. Οι μεγαλοστομίες του Παπαγγελόπουλου προχθές στο κατώφλι του Αρείου Πάγου ή της Τουλουπάκη στο Ευρωκοινοβούλιο είναι μνημειώδεις.

Ούτε μία συγγνώμη δεν έχουν ζητήσει, ούτε μία επιφύλαξη δεν έχουν διατυπώσει για όσα συνέβησαν.

Το αντίθετο. Στην περίπτωσή τους διατυπώνεται η πρωτοφανής άποψη ότι ένα κύκλωμα μπορεί να ενοχοποιεί ανθρώπους στους οποίους αποδείχτηκε πως δεν υπήρχε τίποτα να προσάψουν, αλλά δεν έγινε και τίποτα. Σιγά τον πολυέλαιο!

Τι θέλουν τώρα ο Σαμαράς, ο Αδωνις ή οι άλλοι και το τραβάνε «μέχρι τέλους»;

Ενας ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ που πρωτοστατούσε στο νταραβέρι και τώρα (αν κατάλαβα καλά) δραστηριοποιείται στις διεθνείς σχέσεις του κυκλώματος Παπαγγελόπουλου διατύπωσε τη θρασύτατη παραίνεση πως «τη γλιτώσατε, μη ζητάτε και τα ρέστα!». Περασμένα, ξεχασμένα.

Εχω εντελώς αντίθετη άποψη.

Πολλά ρέστα πρέπει να ζητηθούν. Για την ακρίβεια μέχρι την τελευταία δεκάρα.

Και από πολλούς. Για την ακρίβεια από όσους με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, από ασυνειδησία, σκοπιμότητα ή ηλιθιότητα, συνέπραξαν σε ένα πρωτοφανές φιάσκο.

Διότι σε ζητήματα υποκατάστασης της Δικαιοσύνης και υπονόμευσης της δημοκρατίας δεν υπάρχει «πάμε παρακάτω».

Αν δεν ξεκαθαρίσει το κουβάρι, το «παρακάτω» αποτελεί συγκάλυψη. Στην καλύτερη περίπτωση, συμψηφισμό.

Δωρεάν ή με το αζημίωτο, αδιάφορο.