{T16}Ο «Προφέσορας» που δίδασκε μπάσκε{T16}τ

«Είχε τεράστια θέληση για το άθλημα. Ημασταν πολλοί οι μαθητές του και το πρώτο πράγμα που μας δίδαξε ήταν πώς να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Μας χάρισε ανιδιοτελώς τη μεγάλη του γνώση και όλοι εμείς του οφείλουμε πολλά».

Τα λόγια του δακρυσμένου Μπόζινταρ Μάλκοβιτς στον Κήπο των Επιφανών Πολιτών στο Βελιγράδι σαν σήμερα στις 12 Μαρτίου 2000 ήταν ο επικήδειος λόγος του για τον «Προφέσορα» του γιουγκοσλαβικού μπάσκετ. Ο Ατσα Νίκολιτς που έφυγε από τη ζωή νικημένος από τον καρκίνο πριν από 22 χρόνια και σε ηλικία 76 ετών ήταν ο αναμορφωτής και ο δημιουργός ουσιαστικά της «μεγάλης των Πλάβι σχολής».

Ενας μέντορας για μύθους του αθλήματος αλλά και μέλος της περίφημης «Αγίας Τετράδας», μαζί με τους Μπόρισλαβ Στάνκοβιτς, Νεμπόισα Πόποβιτς και Ράντομιρ Σάπερ, η οποία άλλαξε όλη την ιστορία του γιουγκοσλαβικού μπάσκετ.

Το 1950 στο πρώτο Μουντομπάσκετ της Αργεντινής ήταν συμπαίκτες στην Εθνική και 20 χρόνια αργότερα στη Χάλα Τίβολι της Λιουμπλιάνα οι τέσσερις δακρυσμένοι μεσήλικοι ένωναν και πάλι τα χέρια τους, αυτή τη φορά συγκινημένοι βλέποντας τους καρπούς των κόπων τους να έχουν ανθήσει και τους «Πλάβι» να στέφονται για πρώτη φορά πρωταθλητές κόσμου

Τον είχαν χαρακτηρίσει «προφέσορα», «σιδερένιο στρατηγό» και, τελικά, «πατριάρχη του γιουγκοσλαβικού μπάσκετ». Η πραγματικότητα ήθελε τον Αλεξάνταρ Νίκολιτς να έχει διδάξει στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου, στο τμήμα Φυσικής Αγωγής, και μεταξύ των μαθητών του είχε τους Μπόζινταρ Μάλκοβιτς, Ντούσαν Ιβκοβιτς, Μπόγκνταν Τάνιεβιτς και Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς.

Συνήθιζε να γράφει σε έναν μαυροπίνακα τα όσα ήθελε να διδάξει στους παίκτες του – τους μαθητές του. Εκείνοι έπρεπε να αποστηθίσουν αμέσως τα γραπτά, γιατί όταν τελείωνε η ομιλία, τελείωνε και ο χρόνος -καθώς έπαιρνε ένα σφουγγάρι και έσβηνε ό,τι είχε σημειώσει.

Σε πιτσαρίες, πάνω σε χαρτοπετσέτες σχεδίαζε πλάνα νίκης και ήταν πάντα δίπλα στους συμπατριώτες του, όπως τον είχε καλέσει (ως μέντορά του) ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς στο «Θαύμα του Βοσπόρου» το 1992 με την Παρτίζαν να στέφεται πρωταθλήτρια Ευρώπης και τον Νίκολιτς να χαμογελάει που είχε πείσει εν μια νυκτί τον «Ζοτς» να βγάλει τη φόρμα του παίκτη και να βάλει το κοστούμι του προπονητή.

Με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας, ο  Ατσα Νίκολιτς είχε κατακτήσει τα πάντα (χρυσά μετάλλια στο Ευρωμπάσκετ του 1977 και στο Παγκόσμιο του 1978, αργυρά μετάλλια στα Ευρωπαϊκά του 1963 και του 1965 και χάλκινα στο Ευρωπαϊκό του 1961 και στο Παγκόσμιο του 1963).

Την περίοδο 1970-1973 με την Ινις Βαρέζε κατέκτησε 3 πρωταθλήματα Ιταλίας, 3 Κύπελλα Πρωταθλητριών, 3 Κύπελλα Ιταλίας και 2 Διηπειρωτικά. Ενώ είχε πετύχει και το θαύμα της Πάντοβα (την πήρε τελευταία και την έβγαλε 3η).

Πέρασε και από τη χώρα μας ως τεχνικός σύμβουλος στον Αρη και στον Ηρακλή (του αγαπημένου του Σούμποτιτς).