Λάμπα μου τρελή

Μερικοί το τερμάτισαν. Τον είπαν μέχρι και γελωτοποιό. Γέλασε κανείς; Εγώ πάντως όχι. Το ίδιο και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί ή τα εθνικά κοινοβούλια που χειροκρότησαν όρθιοι τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, από ενοχές μάλλον, αλλά τι τα θέλετε. Συγχέοντας συστηματικά το επάγγελμα του ηθοποιού με έναν «τύπο» με κουδουνάκια – τη διονυσιακή συνείδηση των αιμοσταγών σαιξπηρικών βασιλιάδων – δεν δείχνει μόνον ασχετοσύνη για τα της Τέχνης. Προδίδει και πρόθεση την οποία δεν είδα να τσίμπησαν στον αέρα τα εδώ σωματεία, μολονότι τελευταία δείχνουν σημάδια εξαιρετικής εγρήγορσης για όσους και όσα κλείνει η πόρτα τους. Από μια χώρα στην οποία εκατοντάδες ηθοποιοί έχουν διαπρέψει σαν υπουργοί, βουλευτές, δήμαρχοι, δημοτικοί σύμβουλοι και παντός είδους πολιτικοί ινφλουένσερ, θα περίμενε κανείς μια στάλα ευαισθησία. Αν όχι για τον πρόεδρο της δοκιμαζόμενης Ουκρανίας, για τον διασυρμό του ίδιου τους του επαγγέλματος πάντως, οπωσδήποτε. Μια τόσο ευάλωτη ύλη που ακροβατεί στην περιοχή του μαγικού και αναμετριέται με βάθη απροσμέτρητα, θα διατρέχει πάντοτε τον κίνδυνο να λοιδορηθεί και να εκπέσει, απορροφώντας, όπως είναι ταγμένο, εμάς, τους χιλιάδες σκοτεινούς από την πλατεία, να του κάνουμε βουντού με τα μάτια μας. Αυτή είναι η δουλειά του ηθοποιού. Να ρουφάει το κακό και να το επιστρέφει σε καλό, αυτό το ανακουφιστικό κάτι που νιώθεις όταν βγαίνεις από το θέατρο αλλά δεν ξέρεις τι ακριβώς είναι. Ας είναι…

Ο ηθοποιός, απ’ όσα γνωρίζω, δεν περφορμάρει είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο. Τις περισσότερες ώρες της ημέρας του μας ξεφορτώνεται για να μας φορτωθεί ξανά σε τόπο και σε χρόνο, όπως κάνουν όλοι όσοι διακονούν κρίσιμα επαγγέλματα, αλλιώς θα είχαν τρελαθεί ή θα είχαν γίνει καρικατούρες της καθημερινότητας. Κυρίες και κύριοι και αγαπητά μου παιδιά, η παράστασή σας έλαβε τέλος. Κάνω πως δεν άκουσα ότι επιφανές μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών φρονεί πως ο Ζελένσκι «έχει κάνει πολλά λάθη». Τι σημασία έχει; Το σημαντικό είναι ότι υπάρχουν ευθύνες που ο ηθοποιός θα θεωρείται πάντα γελοίο πρόσωπο, η Ασπασία πάντοτε εταίρα και η αυτοκράτειρα Θεοδώρα πάντοτε καμπαρετζού.