Ιστορία

Πριν από έξι μέρες το Netflix έκανε μια έξυπνη επιχειρηματική κίνηση. Ανέβασε μια παλιά παραγωγή του που η ρωσική εισβολή έκανε ξανά επίκαιρη: το ντοκιμαντέρ «Winter on Fire», το οποίο διηγείται την ιστορία του Μαϊντάν. Η επίσημη πρεμιέρα είχε γίνει στο Φεστιβάλ Βενετίας του 2015, και στο Φεστιβάλ του Τορόντο της ίδιας χρονιάς πήρε το βραβείο του κοινού για το καλύτερο ντοκιμαντέρ. Οι κριτικοί κινηματογράφου το είχαν υποδεχθεί θετικά – παρότι αρκετοί επεσήμαναν ότι ο σκηνοθέτης αποφεύγει να δώσει το ευρύτερο πολιτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο χιλιάδες Ουκρανοί διαμαρτύρονταν για την απόφαση του Γιανουκόβιτς να μην υπογράψει τη συμφωνία σύνδεσης της χώρας με την ΕΕ μέχρι να κατορθώσουν να τον ανατρέψουν. Κι όμως, στα πλάνα και τις συνεντεύξεις μπορεί κανείς να διακρίνει την ανάγκη ενός λαού να δραπετεύσει από το σοβιετικό του παρελθόν σε ένα ευρωπαϊκό μέλλον. Και να ακούσει τι σκέφτονται οι γενιές που γεννήθηκαν την περίοδο της ανεξαρτησίας, από το 1991 και μετά, οι οποίες γαλουχήθηκαν με στιβαρή πεποίθηση στην κρατική υπόσταση της Ουκρανίας.
Πρωταγωνιστές
Οι επιρρεπείς στη ρωσική προπαγάνδα, βέβαια, ίσως παρατηρήσουν πως από τα κάδρα λείπουν οι «νεοναζί» – εκτός αν τους ανακαλύψουν στα πρόσωπα των αποστράτων που έφταναν στην πλατεία Ανεξαρτησίας του Κιέβου για να εκπαιδεύσουν απλούς πολίτες στο στήσιμο οδοφραγμάτων. Οι σινεφίλ ενδεχομένως θα εστιάσουν στις πανοραμικές λήψεις ενός πλήθους που ολοένα και μεγαλώνει ενώ προσπαθεί να απωθήσει με τα σώματά του μόνο τους άντρες της Μπερκούτ, της ειδικής μονάδας καταστολής που χτυπούσε με σιδερένια κλομπ και σημάδευε από τις ταράτσες για να σκοτώσει. Οποιοι, όμως, θέλουν ειλικρινά να κατανοήσουν τι συμβαίνει σήμερα στα πεδία των μαχών, θα βρουν κάποιες απαντήσεις σε όσα λένε οι πρωταγωνιστές του ντοκιμαντέρ, αφού έχει τελειώσει πια το Μαϊντάν. Γιατί θα δουν νέους και μεσηλίκους να αναπολούν με ευφορία εκείνο το δύσκολο τρίμηνο, ερμηνεύοντας εκ των υστέρων τα γεγονότα που έζησαν σαν έναν αγώνα που πέτυχε τον στόχο του. Σαν μια δύσκολη στροφή προς τη Δύση που τελικά πάρθηκε. Θα αντιληφθούν, με άλλα λόγια, πως ακόμη κι αν ο Πούτιν καταλάβει την Ουκρανία, δεν θα κατακτήσει τους Ουκρανούς.













