Συναγερμός στους γείτονες της Ουκρανίας

Καθώς οι μάχες συνεχίζονται στην Ουκρανία μετά την εισβολή της Ρωσίας, πολλοί έχουν αναζητήσει άσυλο σε γειτονικές χώρες. Ο «Guardian» συνομίλησε με ανθρώπους που ζουν σε χώρες κοντά στην Ουκρανία για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, πώς αισθάνονται για τη δική τους ασφάλεια και τι θα μπορούσαν να σημαίνουν οι εξελίξεις γι’ αυτούς.

Η καρδιά μου σπαράζει

Οταν έγινε η εισβολή, ξέσπασα σε κλάματα και στη συνέχεια επικοινώνησα με την οικογένειά μου στη Λιθουανία. Εμοιαζε σαν την 13η Ιανουαρίου, όταν η Σοβιετική Ενωση μας είχε επιτεθεί το 1991, όταν η Λιθουανία επιχειρούσε να αποκτήσει την ανεξαρτησία της. Ημουν έφηβος τότε και έμοιαζε με εφιάλτη, τρόμο, ο ήχος των όπλων – ήταν όμως και κάτι που έφερε πιο κοντά τους Λιθουανούς. Φοβάμαι ότι η Ρωσία θα επιτεθεί και σε εμάς και κανείς δεν θα κουνήσει το δαχτυλάκι του, επειδή είμαστε τόσο μικροί.

Κοτρίνα, 45 ετών, Λιθουανός που εργάζεται στις Βρυξέλλες

Φοβόμαστε για το αέριο και το πετρέλαιο

Το κλίμα που υπάρχει στην Πολωνία είναι νομίζω καλό. Ουδείς φοβάται επειδή δεν πιστεύω πως κανείς πιστεύει πραγματικά ότι η Ρωσία θα επιχειρήσει να επιτεθεί σε ένα κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ. Ανησυχούμε, όμως, μήπως κόψει την προμήθεια φυσικού αερίου και πετρελαίου. Είναι η οικονομική επίπτωση που ανησυχεί τους ανθρώπους, κάποιοι από τους οποίους έχουν αρχίσει να φτιάχνουν αποθέματα. Υπάρχει έντονη αλληλεγγύη με την Ουκρανία και πολλοί από εμάς γνωρίζουν κάποιον από εκεί.

Ιγκόρ Ντουντκίεβιτς, 23 ετών, φοιτητής Νομικής στο Πόζναν της Πολωνίας

Πολλοί Σλοβάκοι δεν θέλουν το ΝΑΤΟ

Αυτό που με ανησυχεί είναι ότι στη Σλοβακία υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που θα ήθελαν να βγούμε από το ΝΑΤΟ. Πρόσφατα, έγινε μια δημοσκόπηση που έδειξε ότι το 40% αισθάνονται πως οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ φέρουν την ευθύνη για τις αυξανόμενες εντάσεις στην Ουκρανία. Ανησυχώ που υπάρχουν πολλοί άνθρωποι οι οποίοι ενδεχομένως να αισθάνονται ότι αυτή η σύγκρουση νομιμοποιείται και προκαλείται από το ΝΑΤΟ και όχι τη Ρωσία, κάτι που ασφαλώς αποτελεί μεγάλο ψέμα, όμως δεν ξέρω πώς να το αντιμετωπίσω.

Μικαέλα, 23 ετών, φοιτήτρια στο Λονδίνο από τη Σλοβακία

Εχω κάνει σχέδια πώς να φύγω

Πριν από όσα συμβαίνουν, φοβόμασταν να πούμε τη γνώμη μας δημοσίως, επειδή ανησυχούσαμε μήπως δεχτούμε επίθεση. Ομως, καταλάβαμε ότι το ρωσικό καθεστώς δεν είναι όσο ισχυρό φαίνεται. Η Λετονία ανήκει στο ΝΑΤΟ και αυτό θα μας προστατεύσει εάν συμβεί οτιδήποτε. Οι δύο γονείς μου είναι στον στρατό και φοβάμαι πραγματικά μήπως τους χάσω. Η κυβέρνησή μας διαβεβαιώνει πως δεν υπάρχει οτιδήποτε να φοβόμαστε, όμως αυτό δεν μπορεί να σταματήσει τον πανικό.

Ελζα, 18 ετών, φοιτήτρια στο Ογκρε της Λετονίας

Φοβόµασταν ότι θα γινόταν – και έγινε

Πολλοί άνθρωποι στις βαλτικές χώρες ένιωθαν μεγάλη καταπίεση τις τελευταίες δύο ημέρες. Υπάρχει έντονη αίσθηση πόνου και φοβόμασταν ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο – και τώρα συνέβη. Οι περισσότεροι θέλουν να παραμείνουν αισιόδοξοι και προσωπικά δεν έχω σχέδιο για τον πόλεμο, όμως έχουμε αρχίσει ως οικογένεια να συζητάμε πού θα μπορούσαμε να πάμε εάν υπήρχε ανάγκη να φύγουμε. Εχει προκληθεί μεγάλη αβεβαιότητα και ορισμένοι μαζεύουν τρόφιμα.

Τίου-Αν, 37 ετών, σχεδιάστρια παραγωγής στο Τάλιν της Εσθονίας

Θα καταταγώ στον στρατό, εάν η χώρα µου µε καλέσει

Είμαι εν μέρει Ουκρανός, ο παππούς μου καταγόταν από εκεί. Μεγάλωσα στη Ρουμανία, όμως αισθάνομαι μεγάλη συμπάθεια για τους Ουκρανούς. Αυτό που κάνει ο Πούτιν είναι απαράδεκτο, όμως η απάντηση της ΕΕ στις πράξεις του προκαλεί έκπληξη. Γιατί κανείς δεν βοηθά την Ουκρανία; Γιατί μόνο κυρώσεις; Αισθάνομαι ότι ο Πούτιν θα πάρει ό,τι θέλει και θα προχωρήσει ακόμη περισσότερο, επειδή ουδείς τον σταματά. Ανησυχώ μήπως δεν σταματήσει στα σύνορα της Ουκρανίας. Είμαι περήφανος που είμαστε έτοιμοι να υποδεχτούμε πρόσφυγες από την Ουκρανία. Είμαι έτοιμος να καταταχτώ στον στρατό εάν η χώρα μου με χρειαστεί.

Μίχαϊ, 22 ετών, φοιτητής στη Ρουμανία