Κάποιες στιγμές στη Δημοκρατία επιβάλλονται εγερτήρια

Ενας επιχειρηματίας φέρεται να εκβιάζεται για την έκβαση υπόθεσης συνεργατών του και του ζητούνται χρήματα με τη «μέθοδο του βιβλίου». Δέκα πολιτικοί ξυπνούν ένα πρωί και καλούνται να προστατεύσουν την προσωπική τους υπόληψη και την πολιτική τους τιμή γιατί τρεις κουκουλοφόροι μάρτυρες καταθέτουν ψέματα και συκοφαντίες σε βάρος τους. Ενας άλλος επιχειρηματίας επίσης εκβιάζεται να δώσει χρήματα προκειμένου οι δικαστικές υποθέσεις του να τύχουν ευνοϊκής μεταχείρισης ακόμη και με διακανονισμό της σύνθεσης δικαστηρίων.

Κι όμως δεν πρόκειται για το τρέιλερ ταινίας επιστημονικής φαντασίας. Είναι το επίγραμμα των υποθέσεων Βγενόπουλου και Μιωνή καθώς και της σκευωρίας Novartis.

Ο μεγεθυντικός φακός της Δικαιοσύνης είναι αμείλικτος. Σε όλα εκείνα που παρανόμως συνέβησαν  κατά τη διακυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ το φως πέφτει άπλετο και σοκάρει τον δημοκρατικό κόσμο. Ευτυχώς η Ελλάδα έχει πολύ ισχυρά δημοκρατικά αντανακλαστικά και οι μάσκες τελικά πέφτουν. Τα πρόσωπα της «πολιτικής» και της «δικαιοσύνης» που πρωταγωνίστησαν στην απόπειρα μετατροπής της πολιτικής και οικονομικής ζωής σε δικό τους καπετανάτο, αψηφώντας το κράτος δικαίου και τους θεσμούς, σιγά σιγά αποκαλύπτονται. Οι πολίτες φρίττουν αλλά μαζί τους, έστω και σε ιδιωτικές μέχρι στιγμής συζητήσεις, φρίττουν ακόμη και πολιτικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να γίνει αλλιώς; Ποιος δεν ανατριχιάζει όταν πληροφορείται τις μαφιόζικες μεθόδους που ορισμένοι χρησιμοποίησαν προκειμένου είτε να αποκομίσουν οικονομικό κέρδος, είτε να ωφεληθούν πολιτικά;

Επειδή, όμως, σε τέτοιες εκτροπές το ζητούμενο δεν είναι μόνο η τιμωρία αλλά και ο παραδειγματισμός, δηλαδή η πρόληψη, η Δικαιοσύνη θα κάνει το καθήκον της σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους νόμους.  Ομως, σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος και οι πολίτες οφείλουν να πράξουν το δικό τους καθήκον απέναντι στη Δημοκρατία. Για έναν και μόνο λόγο: για να μην ξανασυμβούν τέτοια αίσχη. Κανείς δεν πρέπει να διανοηθεί στο μέλλον να αποτολμήσει κάτι αντίστοιχο.

Μία εβδομάδα πριν, από αυτό εδώ το έγκυρο δημόσιο βήμα, υπογράμμισα την ανάγκη δημιουργίας δημοκρατικού μετώπου. Ποτέ στα χρόνια της μεταπολίτευσης αυτή η ανάγκη δεν προέβαλε τόσο επιτακτικά. Οσα όμως αποκρουστικά αποκαλύπτονται πλέον καθημερινά δείχνουν το χρέος μας. Και αν ένας πολιτικός έχει μία φορά αυτή την ευθύνη, ένας σοσιαλδημοκράτης πολιτικός την έχει τουλάχιστον διπλή. Η φράση του Γ. Σιακαντάρη για τα πρωτεία της Δημοκρατίας πιστεύω πως είναι αναντίρρητη. Γι’ αυτό και επιμένω στη σύσταση δημοκρατικού μετώπου.

Εάν τώρα που ξέρουμε, εάν σήμερα που ακούμε, εάν αυτές τις στιγμές που διαπιστώνουμε ότι η Δημοκρατία βρέθηκε σχεδόν στο απόσπασμα, δεν αναλάβουμε δράση, τότε όλα μπορεί να επαναληφθούν. Το δικαίωμα της σιωπής δεν μας το δίνουν ούτε ο ηθικός νόμος, ούτε οι πολίτες που μας εμπιστεύονται με την ψήφο τους. Ναι, είναι συγκεκριμένοι εκείνοι που συνωμότησαν. Ναι, η δύναμή τους ήταν μεγάλη. Ναι, προσπάθησαν να κάνουν μεγάλο κακό σε πρόσωπα και θεσμούς. Δεν είναι όμως εκείνοι οι περισσότεροι. Γι’ αυτό και ευτυχώς απέτυχαν. Γι’ αυτό και κανείς δεν πρέπει να φοβάται. Αν σε κάποιες στιγμές στη Δημοκρατία απαιτούνται σιωπητήρια, σε κάποιες άλλες επιβάλλονται εγερτήρια. Και σήμερα είναι μία από αυτές. Τώρα είναι η στιγμή για το δημοκρατικό μέτωπο. Το λάθος να μην ξανασυμβεί.

Ο Ανδρέας Λοβέρδος είναι βουλευτής ΚΙΝΑΛ, πρ. υπουργός