Η μεγάλη αξία μιας καλής άμυνας

Ο Ολυμπιακός την 24η αγωνιστική πέρασε με νίκη και από τον Βόλο και λογικά θα κλείσει την κανονική περίοδο στην πρώτη θέση: θα δούμε πόσους βαθμούς διαφορά θα έχει από τον ΠΑΟΚ. Εχει μπροστά του τρία δύσκολα ματς (με ΟΦΗ και Αστέρα εντός έδρας και με τον Αρη στο «Βικελίδης»), αλλά έδειξε και στον Βόλο ότι διαθέτει κάτι πολύ χρήσιμο, δηλαδή χαρακτήρα πρωταθλητή. Σε ένα ματς που έγινε αρκετά περίπλοκο (ακριβώς όπως το προηγούμενο με την ΑΕΚ) ο Ολυμπιακός είχε την ψυχραιμία να γυρίσει την μπάλα χωρίς βιασύνη απέναντι στην κλειστή άμυνα του Βόλου και να βρει με τον Βαλμπουενά το γκολ της νίκης στο 80′. Ο 38χρονος Γάλλος είχε δώσει τη νίκη στον Ολυμπιακό και στο ματς του πρώτου γύρου με τον Βόλο. Δεν έχει προσωπικά με την ομάδα του Αχιλλέα Μπέου: απλά είναι ένας σπουδαίος ποδοσφαιριστής. Που όσο αγωνίζεται θα μας το θυμίζει.

Ζημιές

Στη συνέντευξη που παραχώρησε πρόσφατα στον Διονύση Δελή για την Ομάδα ο προπονητής του Ολυμπιακού Πέδρο Μαρτίνς είπε για τον Γάλλο ότι μπορεί να είναι 38 χρόνων αλλά έχει όρεξη 18χρονου. Αρκεί η όρεξη του Βαλμπουενά; Στο ελληνικό πρωτάθλημα φαίνεται πως ναι. Φέτος η προσφορά του Βαλμπουενά είναι σε απόλυτους αριθμούς μεγαλύτερη από πέρυσι! Θυμίζω ότι ο Γάλλος εκτός από τις ζημιές που έκανε στον Βόλο, έχει κερδίσει το πέναλτι με το οποίο πέρασε ο Ολυμπιακός από το Αγρίνιο (χάρη στην εκτέλεση του Ελ Αραμπί) και ήταν και ο εκτελεστής του κόρνερ που έδωσε στον Εμβιλά τη δυνατότητα να γίνει σκόρερ στο ματς με την ΑΕΚ μια εβδομάδα πριν. Ο Γάλλος είχε καθοριστική συμμετοχή σε 12 κερδισμένους βαθμούς από τον Ολυμπιακό στο πρωτάθλημα!

Βαλμπουενά

Το καλοκαίρι ήταν πολλοί αυτοί που απορούσαν γιατί ο Ολυμπιακός κράτησε τον Βαλμπουενά παρόλο που μεγάλωσε: αποδεικνύεται ότι τον κράτησε για αυτό ακριβώς! Εχοντας αρκετούς νεοφερμένους στην επίθεση (Τικίνιο, Γκάρι Ροντρίγκεζ, Αγκιμπού Καμαρά, Ονιεκούρου, Λόπεζ) ο Μαρτίνς ήθελε έναν ποδοσφαιριστή που να του δίνει τη σιγουριά ότι θα μπει και θα βοηθήσει, διότι εκτός από το ότι είναι στην ομάδα καιρό και τη γνωρίζει, έχει και τη δυνατότητα να δείξει την ποιότητά του στο λίγο που μπορεί να αγωνιστεί. Αποδείχτηκε ότι η επιλογή ήταν σοφή.

Αμυνα

Τι άλλο έχει αποδειχτεί στη μέχρι τώρα σεζόν του Ολυμπιακού στο πρωτάθλημα; Η αξία της άμυνας του πρωτοπόρου που είναι μια άμυνα που λειτουργεί όσο καλύτερα γίνεται όποιοι κι αν αγωνίζονται σε αυτή. Ο Ολυμπιακός έχασε τον Σεμέδο. Εξαιτίας του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής δεν είχε και τον Σισέ, τον πιο σταθερό φέτος αμυντικό του. Στον Βόλο ο Μαρτίνς δεν είχε τον Μανωλά κι άφησε έξω τον Παπασταθόπουλο καθώς μπροστά υπάρχει και το ματς με την Αταλάντα. Αγωνίστηκε βασικός ο Μπα: οι άλλοι ήταν ο Ρέαμπτσιουκ, ο Λαλά και ο Σισέ. Ο Βόλος δημιούργησε ελάχιστους κινδύνους. Ο Μαρτίνς είχε τον χρόνο να ψάχνει από τον μεγάλο πάγκο του τον παίκτη που θα βρει το γκολ. Εριξε στο ματς τον Ονιεκούρου, τον Βαλμπουενά, τον Τικίνιο, τον Μάριο Βρουσάι: τέσσερις κυνηγούς. Διότι η άμυνά του επιτρέπει να ασχολείται με την επίθεση.

Κύπελλο

Η άμυνα έδωσε το πρώτο τρόπαιο της σεζόν στον Ολυμπιακό και στο μπάσκετ. Ο Ολυμπιακός κέρδισε τον τελικό του Κυπέλλου στα Δύο Αοράκια του Ηρακλείου τον Παναθηναϊκό με 81-73 κι έγινε κυπελλούχος Ελλάδος για πρώτη φορά έπειτα από έντεκα χρόνια. Ομως παρά τους 81 πόντους που πέτυχε (που για ελληνικό τελικό Κυπέλλου δεν είναι λίγοι) το μυστικό της νίκης του ήταν η άμυνά στο τελευταίο δεκάλεπτο. Η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα δέχτηκε μόλις 6 πόντους. Και χάρη σε αυτό της το κατόρθωμα μολονότι σε όλο το ματς ακολουθούσε τον ψυχωμένο Παναθηναϊκό πήρε τη νίκη προσπερνώντας την κατάλληλη στιγμή.

Αργά

Οσοι παρακολουθούν τα σπορ για να ξεχνάνε τις σκοτούρες τους και να διασκεδάζουν σπανίως αγαπάνε την άμυνα. Ομως ειδικά στα καθοριστικά ματς αυτή είναι που συνήθως κάνει τη διαφορά: η συκοφαντημένη άμυνα δίνει νίκες δύσκολες και συχνά και τρόπαια. Απλά δεν χρειάζεται οι ομάδες να το παρακάνουν: το να παίζεις άμυνα όταν αυτή είναι απαραίτητη είναι υποχρεωτικό, το να παίζεις μόνο άμυνα (όπως συχνά γίνεται στην Ελλάδα) δεν είναι λογικό. Ο Βόλος π.χ. είναι μια ωραία επιθετική ομάδα. Ομως στα δύο ματς με τον Ολυμπιακό έμοιαζε να τον ενδιαφέρει μόνο να μη χάσει. Και στα δύο (και στο Καραϊσκάκη και χθες) λύγισε στο τέλος. Μάλιστα στο τέλος τιμωρήθηκε και για τις καθυστερήσεις των παικτών του που είχαν αρχίσει από το πρώτο ημίχρονο: όταν βρέθηκε πίσω στο σκορ ο Βόλος άρχισε να προσπαθεί και να θέλει να παίξει. Αλλά αργά, πολύ αργά…

Ανέστης

Τα προβλήματα της άμυνάς του πληρώνει ο ΠΑΟ που μακριά από τη Λεωφόρο δυσκολεύεται να κρατήσει το «μηδέν». Οταν ο αντίπαλος γνωρίζει πως ένα γκολ θα το πετύχει αποβάλει κάθε άγχος κι απλά ψάχνει τη στιγμή. Αυτό έκανε και ο Παναιτωλικός το Σάββατο και τον κέρδισε. Φυσικά και με την καθοριστική συμμετοχή του τερματοφύλακά του Γιάννη Ανέστη που έπιασε ένα πέναλτι του Καρλίτος.

Ηττα

Ομολογώ ότι πιο πολύ κι από την ήττα του ΠΑΟ μου έκανε αυτή τη φορά εντύπωση η ανάλυση του προπονητή του Ιβάν Γιοβάνοβιτς. «Ηταν ένα καλό ματς, σε ένα καλό στάδιο με ωραία ατμόσφαιρα. Χάσαμε ένα ματς όπως χάνουμε τα περισσότερα στο πρωτάθλημα. Είχαμε τον απόλυτο έλεγχο, είχαμε αρκετές προϋποθέσεις να δημιουργήσουμε φάσεις» είπε και πρόσθεσε: «Το γκολ μπορεί να άλλαξε λίγο τις ισορροπίες όσον αφορά την ηρεμία, αλλά και πάλι, όσες φορές φτάσαμε στην περιοχή δεν είχαμε φάσεις που θα μπορούσαμε να σκοράρουμε, εκτός από το πέναλτι. Απογοητευόμαστε μόνοι μας. Ο τρόπος που χάνουμε τα ματς είναι απίστευτος». Πολύ ωραία. Αλλά αυτή η ανάλυση θα μπορούσε να γίνει από έναν ουδέτερο που παρακολουθεί τα ματς. Ως προπονητής ο καλός Ιβάν θα έπρεπε να εξηγήσει γιατί αυτό συμβαίνει. Και γιατί δεν διορθώνεται.

Σχολιαστής

Ο Γιοβάνοβιτς βελτίωσε τον ΠΑΟ, ανέδειξε ποδοσφαιριστές, έχει δουλέψει καλά. Είναι επίσης ειλικρινής και ακριβοδίκαιος στις κρίσεις του. Αλλά μοιάζει σαν την ομάδα να την παρατηρεί από απόσταση, σαν να συμβαίνει κάτι που δεν τον αφορά απαραίτητα. Η μόνη εξήγηση που έχω να δώσω για αυτό είναι ότι το συμβόλαιό του λήγει το καλοκαίρι. Και επειδή δεν μοιάζει να πιστεύει πως θα ανανεωθεί, μιλάει γενικά για τα ματς. Σαν σχολιαστής π.χ…