Κλειστές πόρτες από το Μαξίμου σε κάθε μεθόδευση

Η έμμεση επίκληση του παρελθόντος της λεγόμενης τρίτης συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ – που πολλοί διάβασαν πίσω από τις γραμμές των δηλώσεων του Γιώργου Τσίπρα – δεν εξέπληξε τους νεοδημοκράτες, αφού συχνά στελέχη του δεύτερου κόμματος διαχωρίζουν on the record την καραμανλική Κεντροδεξιά από εκείνη του νυν αρχηγού της.

Αυτή ακριβώς η εμμονή των αριστερών εξηγεί, σύμφωνα με κυβερνητικούς και κομματικούς παράγοντες, και γιατί η αποστροφή του συριζαίου αναπληρωτή τομεάρχη Αμυνας ήταν μια ακόμη εκ του πονηρού κίνηση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, με απώτερο σκοπό την πρόκληση ενός εσωκομματικού βραχυκυκλώματος στη ΝΔ. Κάποιοι θυμίζουν, μάλιστα, πως ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας την Παρασκευή, από κοινοβουλευτικού βήματος, αποπειράθηκε να ξεχωρίσει την τωρινή γαλάζια κυβέρνηση από όλες τις προηγούμενες λέγοντας «δεν θα μιλάω για Δεξιά, θα μιλάω για αντίληψη Μητσοτάκη».

Στην απέναντι πλευρά, πάντως, κανείς δεν βλέπει ως σοβαρό ενδεχόμενο μια συνεργασία της ΝΔ με την Κουμουνδούρου. Για την ακρίβεια, αποκλείουν και την παραμικρή πιθανότητα να γίνει κυβερνητική πράξη ένα τέτοιο σενάριο. Εξάλλου, δεδηλωμένος στόχος του κυβερνώντος κόμματος – ο οποίος έχει παρουσιαστεί από τα πλέον επίσημα χείλη, εκείνα του Κυριάκου Μητσοτάκη – είναι η αυτοδυναμία στις επόμενες εθνικές εκλογές. Εξού και ο Πρωθυπουργός, αλλά και τα στελέχη όλων των βαθμίδων της ΝΔ, σε κάθε ευκαιρία προσπαθούν να αναδείξουν όσα τους χωρίζουν με τους συριζαίους. Και το προσπαθούν αντιπαραβάλλοντας τις δικές τους πολιτικές με τις αριστερές υπό το πρίσμα της σύγκρουσης της «προόδου» με τη «συντήρηση» – την οποία αντιπροσωπεύει στο αφήγημά τους ο ΣΥΡΙΖΑ.