Η Ενάτη στο Μέγαρο

Η Ενάτη Συμφωνία του Μπετόβεν, από το σχήμα musicAeterna του έλληνα μαέστρου Θόδωρου Κουρεντζή, που διαπρέπει στη Ρωσία, ήταν μια από τις μεγάλες επιτυχίες του Μεγάρου Μουσικής. Ο Κουρεντζής είναι μια από τις ανερχόμενες δυνάμεις του χώρου και, ως φαίνεται, η Ελλάδα τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα.

Η επιλογή του συγκεκριμένου έργου, ενός «εύκολου» ρεπερτορίου, δεν ήταν χωρίς ρίσκο, επειδή οι ερμηνείες του Κουρεντζή δεν κινούνται στον μέσο όρο. Δεν κατέχω τα μέσα να κρίνω μια μουσική ερμηνεία, αλλά η ορμητική απόδοση του έργου και η καθήλωση των θεατών/ακροατών δίνει το μέτρο της επιτυχίας. Το μέτρο αυτό μεγεθύνεται ακόμα περισσότερο και λόγω της μετάδοσης της συγκεκριμένης συναυλίας από το Arte, αλλά και επειδή ηχογραφήθηκε από την εταιρεία Sony για τη σειρά των κλασικών ηχογραφήσεών της.

Προσωπικώς συγκινήθηκα σε δυο σημεία. Στη δύναμη που είχε η απόδοση από τη χορωδία της Ωδής της Χαράς, του Σίλερ, που συμπεριλαμβάνεται στο έργο. Και στον μαγικό αντικομφορμισμό του μαέστρου, όταν, την ώρα του θριάμβου του, έσκυψε να δέσει το κορδόνι του. Πόσο ωραία θα ήταν αν η σοβαρή μουσική απέβαλλε την πομπώδη τελετουργικότητα για να συναντήσει όλο και περισσότερους μυημένους, όλο και περισσότερους νεότερους – που δικαιούνται να επενδύουν σε σταρ, σε αντιστάρ και σε ταυτίσεις.