Τους πλήγωσε για ένα βράδυ, αλλά…
Διαβάζω διάφορα δεξιά κι αριστερά για την Αταλάντα και τις δυσκολίες της στο ιταλικό πρωτάθλημα: μολονότι ισχύουν δεν νομίζω ότι έχουν καμία σχέση με το αποψινό ματς της ομάδας του Μπέργκαμο με τον Ολυμπιακό για το Γιουρόπα Λιγκ κι ελπίζω το ίδιο να πιστεύει και ο προπονητής της ομάδας Πέδρο Μαρτίνς. Είναι αλήθεια ότι στα τρία τελευταία της εντός έδρας ματς η Αταλάντα δεν έχει νίκη: ηττήθηκε από την πεισματάρα Κάλιαρι, αποκλείστηκε στο Κύπελλο Ιταλίας από τη Φιορεντίνα και δεν κατάφερε να κερδίσει τη Γιουβέντους στην οποία παραχώρησε μια ισοπαλία καθώς δέχτηκε ένα γκολ στις καθυστερήσεις – το ματς έγινε την Κυριακή. Αλλά όλα αυτά θα είχαν μια κάποια σημασία αν ο Ολυμπιακός αγωνιζόταν στο Καμπιονάτο και το αποψινό του ματς ήταν στο πλαίσιο αυτής της διοργάνωσης. Δεν είναι. Είναι ένα ευρωπαϊκό παιχνίδι. Για το Γιουρόπα Λιγκ που είναι ο τελευταίος στόχος της ομάδας του Μπέργκαμο.
Εδαφος
Η Αταλάντα παίρνει μέρος στο Γιουρόπα Λιγκ για να το κερδίσει. Στο ιταλικό πρωτάθλημα άρχισε να χάνει έδαφος όταν απομακρύνθηκε από την κορυφή έπειτα από μια σκληρή ήττα από τη Ρόμα με 4-1. Η ομάδα του Γκασπερίνι, με όπλο το ποδόσφαιρο που ξέρει να παίζει (και μόνο αυτό…) είχε μεγάλα σχέδια για τη σεζόν. Οταν έμεινε στην τέταρτη θέση χάνοντας την επαφή της με την κορυφή απλά απογοητεύτηκε. Είναι δεδομένο ότι θα ρίξει το βάρος της στο Γιουρόπα Λιγκ. Περίπου όπως ακριβώς είχε κάνει και η Αϊντραχτ Φρανκφούρτης όταν αντιμετώπισε τον Ολυμπιακό στη φάση των ομίλων. Θυμίζω ότι και η γερμανική ομάδα το δίμηνο Οκτώβριος – Νοέμβριος δεν τα πήγαινε καλά στην Μπουντεσλίγκα. Κόντρα στον Ολυμπιακό όμως ήταν συγκεντρωμένη, σοβαρή κι αξιόμαχη.
Λάθος
Ο Ολυμπιακός δεν θα βρει απέναντί του κάποια ομάδα που περνά αγωνιστική κρίση: όποιος αυτό περιμένει κάνει λάθος. Θα βρει μια από τις καλύτερες ιταλικές ομάδες του καιρού μας. Για να τα καταφέρει απόψε να αποσπάσει ένα θετικό αποτέλεσμα πρέπει να μην την αφήσει να τρέξει όπως αγαπάει να κάνει, να μην της αφήσει πολύ την μπάλα γιατί οι παίκτες της ξέρουν τι να την κάνουν αν την έχουν, πρέπει να τρομάξει την άμυνά της και πρέπει να είναι σκληρός και ανθεκτικός: με απλά λόγια να κάνει το καλύτερο παιχνίδι του φέτος. Ολα τα άλλα (για τις ήττες της Αταλάντα στην Ιταλία ή για τις όποιες απουσίες της) είναι να ‘χαμε να λέγαμε…
Ανοιγμα
Στο μεταξύ η χθεσινή μέρα είχε όχι μια αλλά δυο καλές ειδήσεις για τον Ολυμπιακό. Η πρώτη ήταν η απόφαση της Υγειονομικής Επιτροπής να επιτρέψει την επιστροφή του κόσμου στα γήπεδα: από το Σαββατοκύριακο αυτά μπορεί να είναι γεμάτα στο 50%. Ο Ολυμπιακός έχει ανάγκη τον κόσμο του στη ρεβάνς με τους Ιταλούς: ειδικά στα ευρωπαϊκά του ματς το άδειο γήπεδο είναι πρόβλημα. Η δεύτερη καλή είδηση είναι η επιστροφή του Κώστα Φορτούνη. Δεν είναι στο 100% (και δεν θα μπορούσε να είναι…) αλλά αγωνίστηκε με τον Ολυμπιακό Β’ στο ματς με τα Τρίκαλα για τη Σουπερλίγκ2 για ένα μόνο ημίχρονο και σκόραρε. Δείχνοντας ότι δεν ξέχασε την τέχνη και ότι μόλις φτάσει σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο φυσικής κατάστασης θα είναι έτοιμος να βοηθήσει τον Ολυμπιακό στα play off. Οπως έκανε και δυο χρόνια πριν όταν και πάλι είχε επιστρέψει από τραυματισμό ακριβώς πριν αυτά αρχίσουν…
ΠΑΟΚ
Πιο εύκολο είναι το ευρωπαϊκό ματς που δίνει απόψε ο ΠΑΟΚ για το UEFA Conference League. Η Μίντιλαντ βρίσκεται σε «χειμερία νάρκη» διότι το πρωτάθλημα της Δανίας έχει σταματήσει. Ο ΠΑΟΚ στη Δανία έχει κερδίσει φέτος την Κοπεγχάγη που δεν είναι λιγότερο δυνατή από τη Μίντιλαντ. Κανονικά πρέπει να επιδιώξει να πάρει ένα προβάδισμα διότι φέτος στα ευρωπαϊκά του ματς τα πάει καλύτερα εκτός έδρας. Αλλά υπάρχει ένα μυστήριο: κανείς δεν ξέρει αν ο ΠΑΟΚ θα δείξει στο ματς όλη την προσοχή του. Ο Ραζβάν Λουτσέκου άφησε να εννοηθεί στη συνέντευξη Τύπου χθες ότι έχει στο μυαλό του το ματς με τον Αρη. Ο ΠΑΟΚ πιστεύει ότι μπορεί να καλύψει τη διαφορά από τον Ολυμπιακό στο πρωτάθλημα και ο προπονητής του το υπενθυμίζει στους παίκτες σε κάθε ευκαιρία. Το 2018-19 όταν είχε κερδίσει το πρωτάθλημα ο ΠΑΟΚ είχε αντιμετωπίσει τα ματς στην Ευρώπη περίπου ως πάρεργο γνωρίζοντας ήττες από ομάδες που λέγονταν Μπάτε Μπορίσοφ και Βίντι. Μπροστά σε αυτές η Μίντιλαντ είναι η υπερομάδα: αυτό που θέλω να πω είναι ότι όλα εξαρτώνται από τον ΠΑΟΚ, αλλά είναι δύσκολο να καταλάβεις τι ακριβώς θέλει. Το ελληνικό ποδόσφαιρο βέβαια χρειάζεται βαθμούς, αλλά αυτό δεν σημαίνει και κάτι…
Εμπαπέ
Στο μεταξύ στην επιστροφή του Τσάμπιονς Λιγκ ο κόσμος θυμήθηκε πόσο σπουδαίος είναι ο Εμπαπέ. Ο χαρισματικός Γάλλος με ένα προσωπικό γκολ υπέγραψε τη νίκη της Παρί κόντρα στη Ρεάλ Μαδρίτης γνωρίζοντας την αποθέωση από τον μαδριλένικο Τύπο! Δεν συμβαίνει συχνά και δεν αποτελεί απόδειξη αναγνώρισης της ανωτερότητας του αντιπάλου (που είναι κάτι που γενικώς σπανίζει), αλλά έχει να κάνει με το ότι στη Μαδρίτη τον περιμένουν εδώ και μήνες: έχουν αποφασίσει πως αυτός πρέπει να γίνει ο ηγέτης της Βασίλισσας. Η αποθέωσή του είναι κάτι σαν προτροπή στη διοίκηση της ομάδας: είναι σαν οι ισπανοί αθλητικογράφοι να λένε πως αφού κέρδισε τη Ρεάλ σχεδόν μόνος του είναι έτοιμος να φορέσει τη φανέλα της!
Μπράβο
Φυσικά δεν χρειαζόταν το ματς αυτό για να γίνει κατανοητό ότι έχουμε να κάνουμε με έναν από τους καλύτερους στον κόσμο. Γιατί το ξεχνάμε; Γιατί ο Εμπαπέ δεν έχει ιδρώσει να κερδίσει τα μπράβο και τα συγχαρητήρια της οικουμένης! Μιλάμε για κάποιον που στα 19 του χρόνια είχε υπάρξει η ακριβότερη μεταγραφή στον κόσμο κι είχε κατακτήσει με την Εθνική Γαλλίας το Παγκόσμιο Κύπελλο ως βασικός και πρωταγωνιστής. Πετυχαίνοντας γκολ ακόμα και στον τελικό. Είναι κακό αυτό θα πει κάποιος; Καθόλου. Αλλά στον αθλητισμό έχουμε την τάση από τους νεαρούς ειδικά να περιμένουμε συνεχώς περισσότερα. Ο Εμπαπέ έχοντας κάνει ένα ξεκίνημα τόσο εντυπωσιακό έχει γράψει στο μυαλό όλων ως σπουδαίος. Κι επειδή θα ήταν αδύνατο να κάνει περισσότερα μοιάζει σαν «σπουδαίος στάσιμος», ενώ είναι απλά σταθερά πρωταγωνιστής. Εμείς οι υπόλοιποι αυτό δεν το καταλαβαίνουμε πάντα. Στη Μαδρίτη που λατρεύουν τους πρωταγωνιστές το ξέρουν καλά. Και πανηγυρίζουν γιατί επιβεβαίωσε τις κρίσεις τους. Εστω κι αν για ένα βράδυ τους πλήγωσε…














