Λείπουν κάποια τζετ

Η Βουλή της Ουκρανίας έχει 424 μέλη. Το μεσημέρι της Δευτέρας έλειπαν από τη χώρα 23 βουλευτές. Οι περισσότεροι πέταξαν τις προηγούμενες ημέρες για Ευρώπη. Ενας πήγε οδικώς στη Λευκορωσία. Θα είναι από τη φιλορωσική αντιπολίτευση, όπως και οι περισσότεροι που την κοπάνησαν. Μαζί τους έφυγαν και επιχειρηματίες. Κάποιοι με ναυλωμένα τζετ. Ο πρόεδρος της χώρας ζήτησε από τους φυγάδες να επιστρέψουν «στη χώρα και στον λαό που τους έκανε πλούσιους». Κανένας δεν είναι τόσο πατριώτης. Οι ηλίθιοι σπανίζουν σε αυτές τις περιπτώσεις. Ενας από τους λόγους που ο βουλευτής φρόντισε να πλουτίσει, είναι και η δυνατότητα να φύγει από τη χώρα στη σωστή στιγμή. Το ερώτημα είναι πώς και πότε θα επιστρέψει. Εξαρτάται από το ταμειακό απόθεμα που υπάρχει στην άκρη. Ενδεχομένως να μη χρειαστεί να επιστρέψει ποτέ. Κάθεσαι σε ένα ωραίο σπίτι στην Ιμπιζα, βλέπεις τον χαμό που γίνεται στην πατρίδα και, εκτός από έξυπνος, αισθάνεσαι απίστευτα τυχερός. Είσαι μακριά και ασφαλής. Εσύ, τα λεφτά και η οικογένεια.

Κατά μία εκδοχή, η πραγματική ηγεσία της Ουκρανίας ήδη βλέπει τις εξελίξεις από την τηλεόραση. Οι ολιγάρχες, που ελέγχουν ολόκληρες πολιτικές ομάδες, βρίσκονται ασφαλείς, έχοντας αφήσει στο πόδι τους έναν πρώην κωμικό που τώρα παριστάνει τον πρόεδρο. Και αυτός κάνει διαγγέλματα ζητώντας από τους πολίτες να βγάλουν σημαίες στα μπαλκόνια. Από την άλλη οι πολίτες, βλέποντας τα προσχήματα να καταρρέουν μπροστά στα μάτια τους, παριστάνουν ότι ζουν σε μία κανονικότητα. Γέμισαν μπαρ και εστιατόρια το βράδυ του Αγίου Βαλεντίνου. Και τι να κάνουν οι άνθρωποι; Να κατέβουν στο καταφύγιο; Υπάρχει όμως και ένα κρίσιμο ερώτημα: πώς αλήθεια πιάνεις το όπλο να υπερασπιστείς μία πατρίδα, όταν η ελίτ της χώρας την κοπάνησε και σε άφησε πίσω ως χρήσιμο κορόιδο; Πάντα έτσι δεν συνέβαινε; Ποιος πλούσιος και ποιος ισχυρός λερώνει τα πόδια του στη λάσπη; Ναι, απλώς τώρα ο λαός το βλέπει μπροστά στα μάτια του. Στη Βουλή είναι άδειες κάποιες θέσεις και από το αεροδρόμιο λείπουν μερικά τζετ. Γιατί να πεθάνεις για πάρτη τους;

Στο διάλειμμα του Super Bowl
Το Super Bowl είναι το σημαντικότερο παιχνίδι του αμερικανικού ποδοσφαίρου και ταυτόχρονα το μεγαλύτερο τηλεοπτικό γεγονός της χρονιάς στις ΗΠΑ. Πόσο κοστίζει ο διαφημιστικός χρόνος; Περίπου 6,5 εκατ. δολάρια για ένα σποτ τριάντα δευτερολέπτων. Και όλα τα σποτ είναι καινούργια, έχουν γυριστεί για την περίσταση. Τι διαφημίστηκε; Πατατάκια, ηλεκτρικά αυτοκίνητα, επενδύσεις σε κρυπτονομίσματα. Μέχρι και ο ΛεΜπρόν Τζέιμς γύρισε διαφήμιση για πλατφόρμα συναλλαγών. Δεν ξέρω αν οι διαφημίσεις δείχνουν το μέλλον, σίγουρα πάντως προβάλλουν τις τάσεις των καιρών. Στα διαφημιστικά διαλείμματα του Super Bowl είχες την εντύπωση ότι τα κρυπτονομίσματα εξελίσσονται είτε στην πιο μεγάλη φούσκα και μάλιστα με πλανητικό εύρος, είτε σε ένα νέο περιβάλλον «αποκεντρωμένης» πηγής κεφαλαίων που δεν ρυθμίζεται κεντρικά. Ισως να ισχύουν και τα δύο ταυτοχρόνως.

Η τέχνη της εξαπάτησης
Δύο είναι τα βασικά trend αυτή την περίοδο στο Netflix. Πρώτα το «Inventing Anna» που ιστορεί πώς μία Ρωσίδα εμφανίστηκε από το πουθενά, βρέθηκε στην καρδιά της κοσμικής Νέας Υόρκης και ένα βήμα πριν δανειοδοτηθεί με 40 εκατ. δολάρια για να φτιάξει το δικό της ίδρυμα στο Μανχάταν. Και μετά είναι το «Tinder Swindler» (ο απατεώνας του Tinder). Ενας Ισραηλινός που πούλησε έρωτα σε γυναίκες, οι οποίες του άνοιξαν την πόρτα στη χλιδή. Και στις δύο περιπτώσεις δεν ξέρεις πού να σταθείς πρώτα: στο θράσος των πρωταγωνιστών ή στην αφέλεια των θυμάτων; Σίγουρα ξεκινάς από το θράσος. Μετά όλα γίνονται εύκολα. Αρκεί να τους πεις αυτό που θέλουν να πιστέψουν. Ρίξτε μια ματιά, αν βρείτε χρόνο. Και μετά, με το χέρι στην καρδιά, πείτε ποιος δικός μας πολιτικός αρχηγός σάς έρχεται πρώτος και αυθορμήτως στο μυαλό.