Η Κουμουνδούρου, το ΚΙΝΑΛ και μία… επιστράτευση

Εχουν πάρει φωτιά οι… κειμενογράφοι ενόψει του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ. Οχι ότι αυτό είναι κακό βέβαια, αντιθέτως. Μετά τις αναμενόμενες τοποθετήσεις από τις γνωστές φράξιες της Κουμουνδούρου, στον εσωκομματικό διάλογο κατατέθηκε κι ένα καινούργιο κείμενο χθες, που υπογράφεται από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που προέρχονται από διαφορετικά ρεύματα μεν, αλλά τους ενώνει ο συνδικαλισμός, καθώς είναι όλοι τους μέλη σε κλαδικές, στη ΓΣΕΕ, την ΑΔΕΔΥ κι άλλες μεγάλες ομοσπονδίες. Εχει ενδιαφέρον η παρέμβαση αυτή καθώς, όπως σας έχω ξαναγράψει, είναι ένα ευαίσθητο αγκάθι για τον ΣΥΡΙΖΑ η διείσδυσή του στα σωματεία. Ή μάλλον, για να το θέσω πιο σωστά, η αποτυχία των σχεδίων διείσδυσης, καθώς, παρότι επιστράτευσε μερικούς από τους πιο έμπειρους πασοκογενείς του για να στήσουν συνδικαλιστικό ρεύμα δια… μεταγραφών, δεν έχει πετύχει τα αποτελέσματα που ήθελε πουθενά, με αποτέλεσμα να τον κατατροπώνουν ακόμη οι κιναλίτικες δυνάμεις. Για να θυμίσω μόνο ένα παράδειγμα, οι κορώνες κάποιων συριζαίων ότι θέλουν να «πάρουν» τη θέση του ΠΑΣΟΚ στη ΓΣΕΕ έχουν πάει κάπως άπατες…

Καρφιά από βαμβάκι
Το άγχος μάλιστα για την αποτυχία αυτή έρχεται τώρα και πολλαπλασιάζεται μετά την εκλογή του Ανδρουλάκη, όπως μου τόνιζε συριζαϊκή πηγή μου στα συνδικαλιστικά που μου διατύπωσε πολλά παράπονα περί «άγνοιας» των κεφαλών της Κουμουνδούρου για τα θέματα αυτά. Κι αυτό γιατί ο νέος πρόεδρος της Χαριλάου Τρικούπη θεωρείται «εξπέρ» στα οργανωτικά, σε αυτά που χωλαίνει ο ΣΥΡΙΖΑ… Εμμέσως πλην σαφώς, λοιπόν, αυτά τα καμπανάκια βαράνε στον Αλέξη Τσίπρα οι υπογράφοντες, οι οποίοι επισημαίνουν ότι χρειάζονται αλλαγές στην οργάνωση του κόμματος, ίδρυση μιας ενιαίας παράταξης (στα πρότυπα, προφανώς, της ΠΑΣΚΕ, της ΔΑΚΕ κ.λπ.) και περισσότερη παρουσία στους μαζικούς χώρους εργασίας. Κι ότι τα σωματεία δεν τα παίρνεις με τα λόγια: «Για να έχει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ρίζες στον κόσμο της εργασίας θα πρέπει να τον στηρίζει καθημερινά στις μάχες και στις αγωνίες του».

Στο Στρασβούργο με την Παρλί
Μιας και τον ανέφερα τον Νίκο Ανδρουλάκη, να σας πω ότι ο πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ σήμερα θα βρίσκεται στο Στρασβουργο, για την ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου. Με ενδιαφέρουσα ατζέντα καθώς θα συμμετέχει στη συζήτηση για τις απολογιστικές μελέτες για την πορεία εφαρμογής των κοινών πολιτικών εξωτερικών, ασφάλειας και άμυνας στην επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, όπου αναμένεται, μου λένε, να παραστεί για ένα μέρος της συζήτησης και η γαλλίδα υπουργός Αμυνας Φλοράνς Παρλί. Προεξοφλώ ότι, εκτός από την Ουκρανία, που οπωσδήποτε θα είναι θέμα συζήτησης, ο Ανδρουλάκης θα έχει οπωσδήποτε κάποια πράγματα να πει για την Τουρκία και το εμπάργκο πώλησης όπλων, ενώ δεν θα εκπλαγώ αν η παρουσία της Παρλί προκαλέσει και κάποιο σχόλιο περί εξοπλιστικών προμηθειών γενικώς.

Παρών «out of the blue»
Τελικά επέλεξε το «παρών» επί της αρχής ο ΣΥΡΙΖΑ στις εξοπλιστικές συμβάσεις για Rafale, Belharra και τορπίλες, αν και αρχικά ο εισηγητής του Γιώργος Τσίπρας είχε πει στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή ότι το κόμμα του επιφυλάσσεται σχετικά με τη στάση που θα τηρήσει στην Ολομέλεια. Η «μπίλια» έκατσε στο «παρών» (επί της αρχής), ενώ μετά μοιράστηκε, καταψηφίζοντας τα Rafale, και λέγοντας ναι στις φρεγάτες και τις τορπίλες. «Γιατί έπρεπε ξαφνικά να πάμε σε άλλα 6 Rafale; Κανείς από τους βουλευτές της ΝΔ δεν μπορεί να μας εξηγήσει, γιατί την απόφαση την πήρε μόνος του ο Πρωθυπουργός και το ανακοίνωσε στη ΔΕΘ. Αυτά τα επιπλέον 6 Rafale είναι όπως λένε στο χωριό μου “out of the blue”. Δεν μπορεί να γίνει δεκτή αυτή η απόφαση», είπε ο εξάδελφος Τσίπρας εις την αγγλική. Ο υπουργός Αμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος, πάντως, ζήτησε ομοψυχία αλλά το αν τον άκουσαν θα φανεί σήμερα στην ψηφοφορία στην Ολομέλεια.

Το αέριο μας φέρνει πιο κοντά
Τα έχουμε ξαναπεί, με αφορμή τη «βαλκανική περιοδεία» του Κυριάκου Μητσοτάκη, για το πώς έχει πέσει το βλέμμα της ελληνικής διπλωματίας πάλι στη χερσόνησο. Επειδή τίποτα, λοιπόν, δεν είναι τυχαίο, σημειώνω τις ενδιαφέρουσες δηλώσεις του βούλγαρου ομολόγου του Μητσοτάκη, Κιρίλ Πετκόφ. Ο οποίος, εν τω μέσω αυτού του «μαύρου σύννεφου» της ενεργειακής ανασφάλειας που έχει πέσει πάνω από την Ευρώπη λόγω Ουκρανικού, δήλωσε ότι η Βουλγαρία θέλει να ενώσει τις δυνάμεις της με την Ελλάδα, τη Σερβία και τη Βόρεια Μακεδονία για να δημιουργήσουν μια «κοινή αγορά αερίου» μεταξύ τους, για να εξασφαλίσουν ανεφοδιασμό και καλύτερες τιμές, μέσω υποδομών που ήδη υπάρχουν κι άλλων που είναι, όπως είπε, υπό κατασκευή (εννοώντας, προφανώς, τον αγωγό που θα ενώνει τις δύο χώρες). Μια πρόταση που θυμίζει πολύ την πρόταση του Μητσοτάκη για την κοινή ευρωπαϊκή αγορά αερίου δηλαδή.