Το Ουκρανικό και ο «γκρίζος λύκος»

Εντονα έχει απασχολήσει τα ΜΜΕ η επαναφορά του θέματος της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου από την Αγκυρα, η οποία επαναλαμβάνει με έμφαση όσα καινοφανή περί κυριαρχίας τους περιελάμβαναν οι επιστολές προς τα Ηνωμένα Εθνη τού εκεί Μονίμου Αντιπροσώπου της. Κίνηση που αντικατοπτρίζει το παλαιό τουρκικό όραμα για κατάτμηση του Αιγαίου σε δύο τμήματα με το ανατολικό να τελεί υπό τον έλεγχο της γειτονικής χώρας.

Οι επερχόμενες προεδρικές εκλογές στην Τουρκία οδηγούν πολλούς αναλυτές να θεωρούν πως οι προκλητικές αυτές πρωτοβουλίες της Αγκυρας ναι μεν αποτελούν σαφή ένδειξη των παγίων τουρκικών βλέψεων, σήμερα όμως εξυπηρετούν ιδιαίτερα τον προεκλογικό λαϊκισμό Ερντογάν. Εναν λαϊκισμό που στοχεύει στη συσπείρωση του εκλογικού ακροατηρίου του μέσω «ηρωικών σαλπισμάτων».

Η πρακτική έχει δείξει πως η Αγκυρα χρησιμοποιεί ευδιάκριτα τη «γλώσσα του σώματος και του λόγου» προϊδεάζοντας τούς εκτός συνόρων της για τις προθέσεις της. Είναι χαρακτηριστικές οι παλιές απειλές της κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας και η πραγματοποίησή τους μόλις διέκρινε τη δυνατότητα να τις φέρει εις πέρας. Σήμερα, αποπειρώμενη να ασκήσει διαρκή και αφόρητη πίεση, προκειμένου η ελληνική πλευρά να καθίσει στο τραπέζι των συνομιλιών με μια ημερήσια διάταξη που ξεπερνά τα όρια της λογικής και του διεθνούς δικαίου, η Τουρκία είναι πεπεισμένη ότι η διαρκώς επαναλαμβανόμενη προπαγανδιστική στρέβλωση των θέσεων της Ελλάδας θα έχει αντίκρισμα. Και αυτό διότι γνωρίζει ότι οι τρίτοι δεν είναι άτρωτοι στη διπλωματική κόπωση από μια διαιωνιζόμενη ενδοσυμμαχική αντιπαράθεση.

Ασφαλώς η Αθήνα δεν αφήνει αναπάντητες τις τουρκικές αυτές πρωτοβουλίες και ο λόγος της ακούγεται και πέραν του Ατλαντικού. Ενδεικτικές οι πρόσφατες αντιδράσεις της αμερικανικής και ευρωπαϊκής πλευράς στην προ ημερών νέα απόπειρα του τούρκου υπουργού Εξωτερικών να συνδυάσει την ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου με την αποστρατιωτικοποίησή τους. Οι θέσεις όμως αυτές των ΗΠΑ και της ΕΕ, όσο και αν ικανοποιούν την Αθήνα, πρέπει να είναι αταλάντευτες και να μην υπερκαλύπτονται από την ορατή πλέον επανεμφάνιση της παρωχημένης δυτικής θεωρίας περί της απόλυτης γεωστρατηγικής αναγκαιότητας της Τουρκίας για τη Δύση. Η Ουάσιγκτον και οι Βρυξέλλες οφείλουν μεν να συγκρατήσουν την Αγκυρα στο «δυτικό ημισφαίριο», χωρίς όμως να της αφήνουν την εντύπωση πως οι αυθαίρετες ερμηνείες του διεθνούς δικαίου και η επεκτατική αδηφαγία θα κατισχύσουν μιας τάξης πραγμάτων που έχει διαμορφωθεί στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου με την παραγωγική συνέργεια της Ελλάδας και άλλων κυρίαρχων κρατών της ευαίσθητης αυτής περιοχής. Και ας μην παροράται ότι με τις αναταράξεις του «Ουκρανικού», με τις ΗΠΑ να προαναγγέλλουν εξελίξεις επί του πεδίου και τη Ρωσία να παραμένει αμετακίνητη στις θέσεις της, συντίθεται ένα περιβάλλον ευνοϊκό για κάθε «γκρίζο λύκο» που χαίρεται στην αναταραχή. Με την Ελλάδα να βρίσκεται σε διαρκή ετοιμότητα τόσο αμυντικά και διπλωματικά όσο και στον τομέα της εύληπτης και διαρκούς ενημέρωσης συμμάχων και εταίρων και γενικότερα της διεθνούς κοινής γνώμης. Ωστε όλοι να έχουν σαφή εικόνα της πραγματικότητας και όχι εκείνη που προσπαθεί να διαμορφώσει προπαγανδιστικά η τουρκική πλευρά προκειμένου να εκμεταλλευτεί, με τον τρόπο που η ίδια ξέρει, οποιοδήποτε κενό τής αφήσει περιθώριο άνομης δράσης.

Ο Γιώργος Κακλίκης είναι πρέσβης επί τιμή