Η μινιμαλίστρια που αναγνωρίστηκε στα… 89 της

Η εικαστικός που έφτασε στην ηλικία των 89 ετών για να δει το έργο της να αναγνωρίζεται, να πωλείται για πολλές χιλιάδες δολάρια και να βρίσκει τη θέση του σε μεγάλα μουσεία του κόσμου, η Κουβανοαμερικανίδα Κάρμεν Χερέρα άφησε την τελευταία της πνοή το Σάββατο, στο σπίτι της στο Μανχάταν, σε ηλικία 106 ετών.

Παραγνωρισμένη για σχεδόν έναν ολόκληρο αιώνα η κόρη του ιδρυτή της κουβανέζικης εφημερίδας «Εl Mundo» και της δημοσιογράφου του ίδιου εντύπου δεν παρέδωσε ποτέ τα όπλα κι ας βίωσε, όπως είχε πολλές φορές παραδεχτεί, τον ρατσισμό επειδή ήταν γυναίκα με αποτέλεσμα να βρει κλειστές πόρτες στις γκαλερί που απευθυνόταν για να δείξει τα έργα της: μινιμαλιστές γεωμετρικές δημιουργίες με ασπρόμαυρα στην αρχή και έντονα χρώματα αργότερα μέσω των οποίων «κατάφερε να εμποτίσει τον ασκητικό, συνήθως απρόσωπο τρόπο τέχνης της με συναίσθημα και πνεύμα», όπως ανέφεραν οι «Times».

Οι εκθέσεις λιγοστές, οι κριτικές ευνοϊκές, αλλά οι πωλήσεις ανύπαρκτες. Η απόρριψη ωστόσο δεν ήταν αρκετή ώστε η Κάρμεν Χερέρα να εγκαταλείψει το πάθος της για τη ζωγραφική. Ακολούθησε τον μοναχικό της δρόμο με σταθερό υποστηρικτή της τον επί 45 χρόνια σύζυγό της – πέθανε το 2000 –  καθηγητή Αγγλικών, Τζέσε Λόουενθαλ.

Η ανατροπή έγινε το 2004 όταν το έργο της συμπεριλήφθηκε σε μια ομαδική έκθεση για λατινοαμερικάνες καλλιτέχνιδες σε μια γκαλερί στην Τραϊμπέκα οπότε και ξεχώρισε η γεννημένη στην Κούβα το 1915 ζωγράφος. Οι κριτικές την αποθέωσαν και οι συλλέκτες άρχισαν να αγοράζουν μαζικά τα έργα της. Ακολούθησαν βραβεία, εκθέσεις, ενώ έργα της άρχισαν να πωλούνται από 50.000 έως 160.000 δολάρια.

Η μεγάλη έκθεση που της αφιέρωσε το μουσείο Γουίτνι το 2016 στη Νέα Υόρκη ενώ ήταν 101 ετών της έδωσε τη θέση που της άρμοζε στην Ιστορία της Τέχνης κι ίδια έλεγε: «Υπάρχει μια παροιμία που λέει: περίμενε το λεωφορείο και θα έρθει. Περίμενα σχεδόν εκατό χρόνια. Νόμιζα ότι η φήμη ήταν κάτι πολύ χυδαίο. Ετσι απλά δούλεψα και περίμενα. Και στο τέλος της ζωής μου, λαμβάνω μεγάλη αναγνώριση, προς έκπληξη και ευχαρίστησή μου».