Duke of Sparta

Παρά τα όσα λέγονται περί αναξιοκρατίας, στη χώρα μας κανένας καλός δεν πάει χαμένος – για παράδειγμα, την περασμένη εβδομάδα μάθαμε ότι ο εξαφανισμένος εδώ και 15 σχεδόν χρόνια από την κεντρική πολιτική σκηνή Πέτρος Δούκας είναι δήμαρχος Σπάρτης. Τύχη αγαθή, θα λέγαμε, γιατί ήταν κάποτε όνειρο της ελληνικής βασιλικής οικογενείας ο διάδοχος του θρόνου να έχει τον τίτλο του «Duke of Sparta», όπως οι εκάστοτε διάδοχοι του αγγλικού θρόνου ονομάζονται δούκες του Εδιμβούργου, της Ουαλλίας, κτλ.

Ο Δούκας της Σπάρτης (του ευγενούς οίκου των Έβερτ) είχε διατελέσει υφυπουργός των ένδοξων κυβερνήσεων Καραμανλή B’. Το 2010 παραπέμφθηκε στο Ειδικό Δικαστήριο για το σκάνδαλο των «δομημένων ομολόγων» – το ανωτάτης και νεωτάτης χρηματοοικονομικής τεχνολογίας σκάνδαλο, πρωτοφανές στα ελληνικά πολιτικά χρονικά που απέδειξε την ανωτερότητα της Δεξιάς απέναντι στον μιζαδόρικο πρωτογονισμό του μακαρίτη Άκη Τσοχατζόπουλου.

Επρόκειτο για σκοτεινά ομόλογα του ελληνικού δημοσίου που κατασκευάστηκαν στο Λονδίνο με πρωτοβουλία του τότε υφυπουργού και νυν Duke of Sparta, αγοράστηκαν από ασφαλιστικά ταμεία (του ΤΣΠΕΑΘ των δημοσιογράφων συμπεριλαμβανομένου) σε εξαίρετες (για τους πωλητές) τιμές και με υπέροχες προμήθειες – τόσο σκανδαλώδη ομόλογα ώστε η τράπεζα που είχε εκδώσει ένα από αυτά αναγκάστηκε να το επαναγοράσει για να αποφύγει τις ποινικές ευθύνες.

Τα στελέχη της ΝΔ που διοικούσαν τα ταμεία πήγαν φυλακή, όμως για τους πολιτικούς που τους είχαν διορίσει η υπόθεση είχε παραγραφεί βάσει του εμπνευσμένου νόμου περί ευθύνης υπουργών και ο εξοχώτατος υφυπουργός δεν δικάστηκε καν – και, βρέθηκε να δουκεύει  στη Σπάρτη. Τον είχαμε ξεχάσει ώσπου να μας θυμίσει ο ίδιος το έπος των αποζημιώσεων του 2007, όταν παρά τις καταστροφικές πυρκαγιές ο γενναιόδωρος Κώστας Καραμανλής Β’ κέρδισε της εκλογές.

Αλλά μήπως ο σοφός κυβερνήτης Καραμανλής Β’ δεν είναι πάντα βουλευτής και ονειρεύεται να γίνει πρόεδρος της Δημοκρατίας; Δεν έγινε ο πρόεδρος ο άλλος καταστροφέας, ο επί των διορισμών υπουργός του Προκόπης Παυλόπουλος; Μήπως ο επίσης βουλευτής Αντώνης Σαμαράς, ο πρώτος αντιμνημονιακός πρωθυπουργός, δεν ήθελε για τις υπηρεσίες του να γίνει πρόεδρος της Δημοκρατίας ή έστω αντιπρόεδρος της Κομισιόν; Ο βουλευτής Γιώργος Παπανδρέου δεν επεδίωξε να γίνει πάλι πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ/ΠαΣοΚ; Αφού ο μοιραίος Ανήλικος κ. Βαρουφάκης είναι βουλευτής -αρχηγός κόμματος, γιατί να μην ξαναγίνει ο κ. Τσίπρας πρωθυπουργός ή έστω δήμαρχος των πατρογονικών Βορείων Τζουμέρκων;

Κανείς καλός λοιπόν δεν πάει χαμένος. Η αξιοκρατία, και αν δεν βασιλεύει οπωσδήποτε δουκεύει, για τούτο η Ελλάδα ξανά προς τη χρεοκοπία τραβά, τραβά, τραβά, όπως μας προειδοποίησε ο Γιάννης Στουρνάρας.