Η αγαπημένη του Μαρτίνς{CR}

Μαρτίνς, ο ΑΕΚοφάγος. Δέκα νίκες και τρεις ισοπαλίες σε 13 αναμετρήσεις με τον Δικέφαλο μετρά ο πορτογάλος προπονητής. Η ΑΕΚ μαζί με τον Αρη που τρέχει την ίδια επίδοση είναι οι αγαπημένοι αντίπαλοι του Μαρτίνς στην καριέρα του. Καμία άλλη ομάδα την οποία έχει αντιμετωπίσει τουλάχιστον 13 φορές δεν έχει χειρότερη στατιστική απέναντί του.

Η χθεσινή εμφάνιση της ΑΕΚ ίσως ήταν από τις καλύτερες της φετινής σεζόν.

Επαιξε έξυπνα, έτρεξε τον Ολυμπιακό και με τον Αμραμπαντ μόνιμη απειλή στο δημιουργικό κομμάτι της επίθεσης ο Δικέφαλος θα μπορούσε να είχε φύγει από το Φάληρο με καλύτερο αποτέλεσμα.

Εμφανίστηκε ωστόσο ξανά, σαν φάντασμα, το σύνδρομο των τελευταίων λεπτών. Σε έναν ακόμα αγώνα η ΑΕΚ δέχεται γκολ μετά το 80′ και χάνει το παιχνίδι. Τουλάχιστον ο Αργύρης Γιαννίκης αρχίζει να το παίρνει απόφαση και χθες δεν έμεινε αποσβολωμένος στη θέση του όπως συνέβη στο παιχνίδι Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ. Θα είναι τεράστιο λάθος αν ανοίξει θέμα αντικατάστασής του.

Ο Ολυμπιακός χρωστάει ένα «ευχαριστώ» στην ΑΕΚ γιατί τον στέλνει απέναντι στην Αταλάντα υποψιασμένο για τις δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίσει. Μια εύκολη νίκη των Ερυθρολεύκων θα τους οδηγούσε, δίχως να το αντιληφθούν, σε ψυχολογικό λαβύρινθο και σε μια ψευδή ευδαιμονία.

Οι πρωταθλητές πρέπει να βελτιώσουν τα ποσοστά της αποτελεσματικότητάς τους, να μειώσουν τα λάθη τους και να γίνουν πιο συμπαγείς στη μεσαία γραμμή. Στη μεταφορά της μπάλας η ομάδα είναι ίσως από τις καλύτερες στην Ευρώπη, αλλά απέναντι σε οργανωμένες άμυνες γίνεται τρωτή στις αντεπιθέσεις των αντιπάλων. Πρόκειται για το κρυφό όπλο της Αταλάντα, το οποίο θα πρέπει να εξουδετερώσει πάση θυσία ο Ολυμπιακός. Το ντέρμπι με την ΑΕΚ έμοιαζε με ακτινογραφία του προβλήματός του, γεγονός που αντιλήφθηκε ο Πέδρο Μαρτίνς, όπως απέδειξαν οι αλλαγές του και η προσαρμογή του αγωνιστικού συστήματος.