Ο Μίμης Δαρειώτης στη χούντα

Ο Μίμης Δαρειώτης, πρόσωπο στην κηδεία του οποίου ενώθηκαν πολλά πρόσωπα της Αριστεράς από διάφορες διαδρομές, είχε μακρά προσωπική ιστορία στα κινήματα. Είχε επικηρυχθεί στις 4/12/1967 από τη δικτατορία μαζί με τον Σωτήρη Αναστασιάδη και τον Θεόδωρο Νίκα. Θέλω να μεταφέρω από «ΤΑ ΝΕΑ» εκείνης της εποχής τις ιδιότητες που του προσήπτε η Αστυνομία, η κυριότερη εκ των οποίων ήταν: «επικίνδυνος αναρχικός με πλουσιωτάτην δράσιν»:

«Ητο βασικόν στέλεχος της Δ.Ν. Λαμπράκη Φυσικομαθηματικής Σχολής. Διετέλεσε κατ’ επανάληψιν μέλος του Κομμουνιστικού Γραφείου ΔΝΛ [Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη] της ως είρηται Σχολής. […] Επεσκέπτετο τακτικώτατα τα επί της οδού Αριστείδου αριθ. 6 κεντρικά γραφεία της ΕΔΑ και τα επί της οδού Πειραιώς, αριθ. 4, τοιαύτα της ΔΝΛ και ελάμβανε μέρος εις τας εντός των γραφείων τούτων πραγματοποιουμένας Πανσπουδαστικάς συσκέψεις κομμουνιστών φοιτητών. Επίσης ελάμβανε μέρος εις απάσας τας εκδηλώσεις της ΕΔΑ και της ΔΝΛ. Ούτος […] την 20ήν ώραν της 15/4/1966 συνελήφθη παρά την πλατείαν Κλαυθμώνος – Σταδίου να διασπείρη προκηρύξεις […]. Μετά την Επανάστασιν της 21/4/1967 εγκατέλειψε την οικίαν του και ήρχισε να αναπτύσση έντονον παράνομον κομμουνιστικήν δραστηριότητα. […]».

Ηταν και παρέμεινε υπόδειγμα αριστερού, τιμώντας τις ιδέες του με το παράδειγμα της ζωής του.