Παραμένει το μισθολογικό χάσμα
Στην Ελλάδα καταγράφεται απόκλιση αμοιβών σχεδόν 25% και 14.000 ευρώ ετησίως εις βάρος των γυναικών, όπως έδειξαν έρευνες της ΕΛΣΤΑΤ και του ΙΝΕ ΓΣΕΕ

Μεγάλη παραμένει η μισθολογική ανισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών. Στην Ελλάδα καταγράφεται απόκλιση αμοιβών σχεδόν 25% και 14.000 ευρώ ετησίως εις βάρος των γυναικών, την ίδια στιγμή που παρατηρούνται διπλάσιοι άνδρες σε θέσεις ευθύνης.
Ερευνες της ΕΛΣΤΑΤ και του ΙΝΕ ΓΣΕΕ έδειξαν πως τον Δεκέμβριο του 2020 μεγαλύτερος αριθμός γυναικών απασχολήθηκε σε χαμηλόμισθες θέσεις εργασίας. Συγκεκριμένα, στα χαμηλότερα από τον κατώτατο μισθό μισθολογικά κλιμάκια απασχολούνταν κατά μέσο όρο 11% περισσότερες γυναίκες από ό,τι άνδρες, ενώ στα υψηλότερα από τον κατώτατο μισθό μισθολογικά κλιμάκια απασχολούνταν κατά μέσο όρο 43% περισσότεροι άνδρες από ό,τι γυναίκες.
Μάλιστα, τον Δεκέμβριο του 2020 υπήρχαν περισσότερες γυναίκες που λάμβαναν μισθούς χαμηλότερους από τον κατώτατο, οι οποίες εργάζονταν κυρίως σε θέσεις ημιαπασχόλησης. Με εξαίρεση τα μισθολογικά κλιμάκια των 1.000 έως 1.300 ευρώ, όπου καταγράφεται σχετικά ίσος αριθμός γυναικών και ανδρών, στα υπόλοιπα μισθολογικά κλιμάκια υπάρχουν πολύ περισσότεροι άνδρες από ό,τι γυναίκες.
Πίσω από τα «ανδρικά» επαγγέλματα των εξειδικευμένων τεχνιτών και των χειριστών βαρέων μηχανημάτων και εξοπλισμού, ξεπροβάλλουν, πρώτα σε απόκλιση στις αμοιβές, τα ανώτερα διευθυντικά και διοικητικά στελέχη. Συγκεκριμένα, κατά μέσο όρο μια γυναίκα στέλεχος πληρώνεται 23,7% λιγότερο από έναν άνδρα συνάδελφό της, ενώ με βάση τις μέσες αποδοχές παίρνει 13.500 ευρώ λιγότερα ετησίως.
Αντίθετα, σε επίπεδο χαμηλότερο από τα διοικητικά γραφεία η ανισότητα είναι μικρότερη από ό,τι ο ελληνικός μέσος όρος του 17,1%. Συγκεκριμένα η διαφορά περιορίζεται στο 10% μεταξύ των υπαλλήλων γραφείου και στο 6,6% για τους εργαζομένους στην παροχή υπηρεσιών και τους πωλητές. Ακόμη πιο σαφής είναι η δυνατότητα των ανδρών να αναρριχηθούν ταχύτερα στο οργανόγραμμα μιας επιχείρησης, αν κρίνει κανείς από το ότι από όσους κατέχουν ρόλο διευθυντή, επιβλέποντος ή υπευθύνου οι άνδρες αντιστοιχούν στο 62,6% ενώ οι γυναίκες μόλις στο 37,4%.
Μάλιστα, παραβιάσεις των δικαιωμάτων στην ίση αμοιβή και στις ίσες ευκαιρίες ανδρών και γυναικών στον χώρο εργασίας διαπίστωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων στις 14 από τις 15 χώρες που εφαρμόζουν τη διαδικασία συλλογικών καταγγελιών του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη, μεταξύ των οποίων είναι και η Ελλάδα.
Οι 15 χώρες βρέθηκε ότι έχουν ικανοποιητική νομοθεσία που αναγνωρίζει το δικαίωμα ίσης αμοιβής για ίδια εργασία. Ωστόσο, σύμφωνα με την Επιτροπή, Βέλγιο, Βουλγαρία, Κροατία, Τσεχία, Κύπρος, Φινλανδία, Γαλλία, Ελλάδα, Ιρλανδία, Ιταλία, Ολλανδία, Νορβηγία, Πορτογαλία και Σλοβενία έχουν κάνει ανεπαρκή πρόοδο στη μείωση του χάσματος στις αμοιβές μεταξύ των φύλων. Σε ορισμένες περιπτώσεις εντοπίστηκε έλλειψη στη διαφάνεια των αμοιβών στην αγορά εργασίας, αναποτελεσματικά ένδικα μέσα και ανεπαρκείς εξουσίες και πόροι των εθνικών φορέων για την ισότητα των φύλων.
Παρά τις ρυθμίσεις για ποσοστώσεις και άλλα σχετικά μέτρα, οι γυναίκες εξακολουθούν να υποεκπροσωπούνται σε θέσεις λήψης αποφάσεων σε ιδιωτικές εταιρείες. Μόνο η Σουηδία βρέθηκε να συμμορφώνεται με τον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη. Καταγγελίες προς την Επιτροπή, που παρακολουθεί την εφαρμογή του Χάρτη, υποβλήθηκαν από τη διεθνή ΜΚΟ University Women Europe.













