Ενα νέο, πολύ πιο επικίνδυνο 476 μ.Χ.

Το Γερμανικό Οικονομικό Ινστιτούτο ανακοίνωσε ότι η γερμανική οικονομία χρειάζεται 400.000 ειδικευμένους μετανάστες ετησίως, προκειμένου να αναπληρώνουν το κενό που δημιουργούν η υπογεννητικότητα και η γήρανση του γερμανικού πληθυσμού και για να διασωθούν τα ασφαλιστικά ταμεία [«ΤΑ ΝΕΑ» 22-23/1/2022]. Επομένως η αδυναμία αναπαραγωγής του γερμανικού πληθυσμού οδηγεί σε αδυναμία αναπαραγωγής του γερμανικού καπιταλισμού και διατήρησης του υψηλού βιοτικού επιπέδου των Γερμανών. Η «λύση» επομένως έγκειται στην εισαγωγή εργατικού δυναμικού από χώρες με νεάζοντα και υπερχειλίζοντα πληθυσμό, δηλαδή κυρίως ασιατικές και αφρικανικές. Με τις βαθιές πολιτισμικές μεταβολές που αυτό συνεπάγεται.

Η εγκατάσταση πολιτισμικά διαφορετικών πληθυσμών στην ευρωπαϊκή ήπειρο μεταπολεμικά αντιμετωπίστηκε με την υπεροπτική αισιοδοξία της ενσωμάτωσής τους στο πολιτισμικά ανώτερο ευρωπαϊκό κεκτημένο. Αυτή η βεβαιότητα κατέρρευσε με εξαιρετικά δυσάρεστο και ενίοτε αιματηρό τρόπο. Οχι μόνο διότι οι μεταναστευτικοί πληθυσμοί (κυρίως από την Ασία και την Αφρική) διατήρησαν επί δεκαετίες με πείσμα την ταυτότητά τους και δημιούργησαν χωροχρονικά γκέτο μέσα στις ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις. Αλλά και γιατί από αυτά τα γκέτο εξόρμησαν ως ακραίοι φονταμενταλιστές νεαρά παιδιά-μετανάστες δεύτερης και τρίτης γενιάς για να πολεμήσουν με μανία τον δυτικό πολιτισμό στα πλαίσια του οποίου γεννήθηκαν, μεγάλωσαν, μορφώθηκαν. Με φρίκη η Ευρώπη συνειδητοποίησε ότι, αντί να τους αφομοιώσει, υφίσταται η ίδια μια βαθιά πολιτισμική αλλοίωση, εποικισμό, διάσπαση, διχασμό, εισβολή, όπως ο καθένας την αντιλαμβάνεται. Η δε αντίδραση της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης ποικίλλει, από την πολυπολιτισμική ιδεοληψία μέχρι τη βίαιη αντιμεταναστευτική Ακροδεξιά, περνώντας από ένα ευρύ φάσμα αμηχανίας και διχογνωμίας.

Υπάρχει μια βασική διαφορά από το 476 μ.Χ., όταν αλαλάζοντα βαρβαρικά στίφη εισέβαλαν και κατέλυσαν το πολιτισμένο δυτικό ρωμαϊκό κράτος, εγκαθιδρύοντας επί του εδάφους του βαρβαρικά βασίλεια: τότε τα βάρβαρα αυτά φύλα (Γότθοι, Φράγκοι, Τεύτονες, Σάξονες, Μαγυάροι, Ούννοι, Σλαύοι κ.λπ.) αποτελούσαν νομαδικά φύλα χωρίς πολιτισμό. Οπότε εύκολα η χριστιανική Εκκλησία τα αφομοίωσε, προσδίδοντάς τους θρησκεία, γλώσσα, δίκαιο, δηλαδή όλον τον εξοπλισμό που χρειάζεται ένας περιφερόμενος λαός ώστε να καταστεί οργανωμένη κοινωνία. Από αυτή τη διαδικασία εξημέρωσης και εκπολιτισμού προέκυψαν τα νεότερα ευρωπαϊκά βασίλεια, που εντέλει ανέδειξαν έναν πολιτισμό βασισμένο στον χριστιανισμό και στο ελληνορωμαϊκό πνεύμα.

Αντιθέτως, οι σημερινοί εποικιστές της Ευρώπης έχουν δικό τους πολιτισμό, γλώσσα και θρησκεία και είναι υπερήφανοι για αυτά. Μάλιστα τα θεωρούν ανώτερα των ευρωπαϊκών. Δεν είναι λαοί χωρίς ιστορία, προκύπτουν από ασιατικές και αφρικανικές κοινωνίες με μακρά παράδοση, και μάλιστα παράδοση στους αντίποδες του δυτικού κόσμου. Η εργαλειοποίησή τους από τον γερμανικό και εν γένει τον ευρωπαϊκό καπιταλισμό ως λύση για τα δημογραφικά του αδιέξοδα μάλλον εξελίσσεται σε μια αντίστροφη διαδικασία μετάλλαξης της Ευρώπης σε πολιτισμική προέκταση της Ευρασίας. Ο ίδιος ο καπιταλισμός, που βασίστηκε σύμφωνα με τον Max Weber σε συγκεκριμένες πολιτισμικές βάσεις, θα χάσει τα ερείσματά του και θα βρεθεί στο κενό, μαζί με ολόκληρη την ευρωπαϊκή κοινωνία. Και ασφαλώς η λύση δεν είναι η βίαιη αντιμεταναστευτική ρήξη, που θα βυθίσει τις ευρωπαϊκές κοινωνίες στο χάος.

Ο Μελέτης Η. Μελετόπουλος είναι Διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Γενεύης*

*Από τις εκδόσεις Καπόν κυκλοφορεί το συλλεκτικό τεύχος 47 της επιθεώρησης «ΝΕΑ ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ» για την Ελληνική Επανάσταση.