Στο κενό τα αιτήματα για τη Novartis

Ο νέος γύρος της σκευωρίας περί το σκάνδαλο της Novartis γράφτηκε την περασμένη εβδομάδα στη Βουλή, με το άθλιο σόου του Πολάκη, την έντονη αντίδραση του Αδωνη, την αμφισβήτηση (τη νέα αμφισβήτηση για την ακρίβεια) της Δικαιοσύνης από τον ΣΥΡΙΖΑ, τις τοποθετήσεις του «Λεγάμενου», τη φάση με τον Κυριάκο που χώρισε τα θύματα της σκευωρίας στους δικούς του και στους άλλους, γενικώς, από Novartis, πήξαμε. Την είχαμε καθημερινά μαζί μας, στα σπίτια μας, στα γραφεία μας, στην ταβέρνα, το καφενείο, παντού. Προς δόξαν της ποιότητας της ελληνικής πολιτικής ζωής.

Η «παρουσία» της όμως, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο πρέπει να πω ότι με ώθησε να ξεκινήσω έναν καινούργιο γύρο ερωτήσεων προς τους αρμοδίους για το τι τελικά έχει συμβεί με τα αλλεπάλληλα αιτήματα δικαστικής συνδρομής που έχουν υποβάλει οι ελληνικές υπηρεσίες που διερεύνησαν (και διερευνούν) το σκάνδαλο, σε όλες του τις εκφάνσεις, όχι μόνο προς τις ΗΠΑ, αλλά και προς άλλες χώρες.

Τα αποτελέσματα είναι απογοητευτικά. Αιτήματα υποβάλλουμε, και απάντηση στα αιτήματα δεν μας δίνουν. Πιθανόν γιατί έχει κυκλοφορήσει παντού προφανώς, ότι δεν είμαστε και πολύ σοβαροί ως κράτος. Αλλο τι, δεν μπορώ να σκεφθώ…

Σιωπή αντί για απαντήσεις

Δεν μένω όμως στις απλές αναφορές, απαριθμώ αιτήματα, τα οποία έχουν πέσει στο κενό:

α. Οι αντεισαγγελείς του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Ζαχαρής και Λάμπρος Σοφουλάκης υπέβαλαν το αριθ. ΕΠ-Δ 214/24-10-2019 αίτημα δικαστικής συνδρομής προς τις αρμόδιες δικαστικές Αρχές των ΗΠΑ που αφορούσε το ποινικό σκέλος της υπόθεσης «Novartis», το οποίο διαβιβάστηκε από το αρμόδιο τμήμα του υπουργείου Δικαιοσύνης στο υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ στις 5/11/2019.

Το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ επιβεβαίωσε με e-mail ότι παρέλαβε το αίτημα δικαστικής συνδρομής, με αριθμό 182-57685.

β. Η ανακρίτρια – αρεοπαγίτης, κυρία Κωνσταντίνα Αλεβιζοπούλου, η οποία διερευνά τη σκευωρία σε βάρος των δέκα πολιτικών προσωπικοτήτων, υπέβαλε, με το που ορίστηκε ανακρίτρια, νεότερο αίτημα, δικαστικής συνδρομής προς τις δικαστικές Αρχές των ΗΠΑ, το οποίο επίσης διαβιβάστηκε στο υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ.

Στις 12/11/2021 απέστειλε νέο, υπομνηστικό έγγραφο για την πορεία εκτέλεσης του αιτήματος δικαστικής συνδρομής.

γ. Η ανακρίτρια Εγκλημάτων Διαφθοράς υπέβαλε άλλο αίτημα δικαστικής συνδρομής προς τις αρμόδιες δικαστικές Αρχές των ΗΠΑ, το οποίο διαβιβάστηκε στις 6/9/2021 στο υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ.

δ. Στις 19/1/2022 επίκουρη εισαγγελέας του Τμήματος Οικονομικού Εγκλήματος υπέβαλε αίτημα δικαστικής συνδρομής προς τις δικαστικές Αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου σε συνέχεια ευρωπαϊκής Εντολής Ερευνας για τη Novartis.

Καμία απάντηση όπως προαναφέρω. Ή μάλλον, η σιωπή τους, προς απάντησή μας.

Η ελληνική ανταπόκριση

Και όμως, εμείς δείξαμε μια (έστω και με καθυστέρηση) συνέπεια, ως χώρα, όταν μας υποβλήθηκε αίτημα δικαστικής συνδρομής από τις αρμόδιες δικαστικές Αρχές των ΗΠΑ. Πιο συγκεκριμένα: Το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ υπέβαλε το αριθ. 182-57685/21-2-2017 αίτημα δικαστικής συνδρομής προς τις αρμόδιες δικαστικές Αρχές της Ελλάδας αναφορικά με την εταιρεία Novartis. Επί δύο χρόνια όμως, και παρότι ο ΣΥΡΙΖΑ είχε αναγάγει το σκάνδαλο της Novartis σε μείζον πολιτικό θέμα, εξαιτίας και της σκευωρίας, το αίτημα των δικαστικών Αρχών των ΗΠΑ παρέμενε σε ένα συρτάρι. Μόλις άλλαξε η κυβέρνηση, το υπουργείο Δικαιοσύνης είδε (όπως αποδεικνύεται…) με άλλο μάτι το αίτημα. Ετσι στις 16/12/2019 διαβίβασε στο αντίστοιχο υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ έγγραφα και έναν σκληρό δίσκο υπολογιστή, τα οποία αφορούσαν τις δραστηριότητες της Novartis στην Ελλάδα – τις περίφημες «αθέμιτες πρακτικές» της εταιρείας. Στις 10/1/2020, το ελληνικό υπουργείο Δικαιοσύνης διαβίβασε δεύτερο πακέτο εγγράφων στο υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ. Το αποτέλεσμα αυτής της τροφοδοσίας ήταν να εισπράξουν τελικά οι ΗΠΑ 347 εκατ. ευρώ από τη Novartis – τόσο κοστολόγησαν οι δικαστικές Αρχές των ΗΠΑ την αμνηστία στην εταιρεία για να μην απαγγελθούν κατηγορίες σε βάρος των στελεχών της, για τις «πρακτικές» που ακολούθησαν στην Ελλάδα.

Οσο για μας, περιμένουμε ακόμη.

Συντροφικές αιχμές

Δεν ξέρω αν έχω ενημερώσει σχετικά, αν όχι, παράλειψή μου, αλλά μετά τα όσα ωραία έχει προτείνει ο «Λεγάμενος» για το κόμμα του, από τις στήλες της «Αυγής» και όχι μόνο, έχει ξεκινήσει ένας τρόπον τινά «προσυνεδριακός διάλογος». Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια απόπειρα εκτόνωσης κάθε πικραμένου, γεροντοσυριζαίου, να πει τον πόνο του αναφορικά με την εγνωσμένη πρόθεση του «Λεγάμενου» να τους συνταξιοδοτήσει όλους, και να πάει γι’ άλλα. Από τα κείμενα που διάβασα τις τελευταίες ημέρες, βρήκα και ένα, του μπαρμπα-Θοδωρή Δρίτσα, ο οποίος είναι πολύ στενοχωρημένος με αυτά που επιχειρεί ο αρχηγός. Και το εκφράζει, με μια δόση ειρωνείας, η οποία εκτιμώ πως δεν αρέσει, γενικά και ειδικά. Αντιγράφω μέρος του κειμένου, και το μεταφέρω, αυτολεξεί:

«Τις τελευταίες ημέρες σκέφτηκα πολύ και τελικά αποφάσισα να συμμορφωθώ προς τας υποδείξεις. Ξαναμέτρησα το “μπόι” μου και λυτρώθηκα σιγοψιθυρίζοντας μέσα μου απεταξάμην τον σατανά του “κομματικού μπράβου” και της εμμονικής λατρείας μου στο κόμμα του 3%.

Κατάλαβα ότι δεν ήμουν εγώ όταν εμπνεύστηκα (όχι μόνος μου, βέβαια) και συμμετείχα τότε στην ιστορική πρωτοβουλία για την Ενότητα της Αριστεράς, χάρις στην οποία, βήμα – βήμα, οδηγηθήκαμε στη μαζική απεύθυνση και στον κυβερνητικό ΣΥΡΙΖΑ. Ομολογώ ότι ως “βολεμένος” σκέφτηκα πως μπορεί έτσι να γλιτώσω τη “σφαλιάρα” ή τουλάχιστον να σώσω την “καρέκλα” μου, για την οποία και μόνο, ως γνωστόν, ενδιαφέρομαι. Αμήν!..».

Αμήν, αμήν, λέγω υμίν…

Απογοήτευση

Δεν διαβάζω Ελενα (Ακρίτα), με την έννοια ότι δεν είμαι εκ των καθημερινών «επισκεπτών» της σελίδας της στο Facebook. Δεν το έκανα ούτε την εποχή που με είχε στοχοποιήσει. Διαβάζω όμως την ιστοσελίδα του Κ. Βαξεβάνη, το documento. Εκεί λοιπόν είδα, αναδημοσιευμένη, ανάρτηση στο fb της Ελενας με την οποία μου ζητάει να ερευνήσω το «πόθεν» των αμοιβών του Αδωνη από τον Σκάι και τα 350.000 ευρώ που βρέθηκαν στον λογαριασμό του. Η ανάρτηση είναι προφανώς πρωθύστερη της ανακοίνωσης του Σκάι περί των χρημάτων, άρα περιττεύει κάθε δική μου… έρευνα. Για τα 350.000 ευρώ όμως, γιατί ζητάει από εμένα έρευνα, δεν καταλαβαίνω. Αφού ο ΣΥΡΙΖΑ εν συνόλω, ο «Λεγάμενος» αρχηγός του, ο Πολάκης, η ίδια και τόσοι άλλοι έγκριτοι «ερευνητές» έχουν καταλήξει στο (ίδιο) συμπέρασμα περί της προέλευσης των χρημάτων. Επίσης με βάση αυτό το «συμπέρασμα», έχουν στήσει από ημερών «λαϊκό» δικαστήριο για τον Αδωνη, και δεν τον έχουν δικάσει απλώς, τον έχουν καταδικάσει, διαγκωνιζόμενοι ποιος θα καταλάβει την έδρα του εισαγγελέα και ποιος του προέδρου. Από εμένα λοιπόν τι ζητάει να κάνω, ακριβώς;

Και κάτι τελευταίο: δεν είδα να συγκεντρώνει το ενδιαφέρον της η υπόθεση για τη βίλα του 500άρικου στο Σούνιο από την άλλη σκοπιά. Τη δημοσιογραφική. Ο «Λεγάμενος» επιχειρεί να με εξοντώσει επαγγελματικά, οικονομικά, ηθικά, κοινωνικά, πολιτικά, απαιτώντας 1 εκατ. ευρώ ως αποζημίωση, επειδή δήθεν τον συκοφάντησα. Δεν έπρεπε να με υπερασπιστεί (λέμε τώρα…) επί του προκειμένου, όταν ένας πολιτικός (πρώην πρωθυπουργός της χώρας, δε) επιχειρεί με τον πιο βάναυσο τρόπο να φιμώσει έναν δημοσιογράφο, ο οποίος ήγειρε δίκαιες απορίες για ένα θέμα που τον αφορούσε; Δεν το έκανε. Είναι οι επιλεκτικές, οι a la carte ευαισθησίες της, που την απέτρεψαν, προφανώς. Με απογοήτευσες Ελενα…