Το ΚΙΝΑΛ και οι νέες προκλήσεις

Η σύγκρουση στη Βουλή και μάλιστα η σφοδρότητα με την οποία έγινε παραπέμπει στην αρχή μιας σκληρής προεκλογικής περιόδου που φαίνεται να ολοκληρώνεται, το αργότερο, μέχρι το προσεχές φθινόπωρο. Η αντιπαράθεση των κομμάτων μοιάζει πλέον σαν πρόβα τζενεράλε πριν από την τελική μάχη. Παράλληλα διαμορφώνει και το προφίλ των κύριων παικτών της προσεχούς αναμέτρησης.

Η Νέα Δημοκρατία παραμένει δυνατή, αλλά πληγωμένη. Μετράει τις δυνάμεις της και αναζητεί τους ζωτικούς της χώρους και στις δύο πλευρές του πολιτικού χάρτη. Στόχος της η αυτοδυναμία – φυσικά στις δεύτερες εκλογές -, αφού διαφορετικά, εάν δεν τα καταφέρει, θα μπει σε περιπέτειες που κανείς δεν μπορεί με ακρίβεια να υπολογίσει πού θα οδηγήσουν. Σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας στις επόμενες εκλογές, που με βάσει τα σημερινά δεδομένα παρουσιάζεται σαν κάτι ιδιαίτερα πιθανόν, οι κλυδωνισμοί στο κυβερνών κόμμα θα είναι μεγάλες, με αντανάκλαση συνολικά στο πολιτικό γίγνεσθαι. Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε μια νέα διαδικασία αναζήτησης ταυτότητας, η οποία αναγκαστικά θα περάσει μέσα από συγκρούσεις ομάδων και προσώπων. Τα διλήμματα για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι μεγάλα. Το κυριότερο:

– Να μπει στη διαδικασία διεκδίκησης του κεντρώου χώρου ή να την εγκαταλείψει μένοντας στον χώρο μιας ποικιλόμορφης Αριστεράς, η οποία όμως από μόνη της δεν μπορεί να του δώσει τα ποσοστά που θα τον κάνουν να πρωταγωνιστήσει την επόμενη ημέρα.

Από την εικόνα της αναμέτρησης και στη Βουλή γίνεται σαφές ότι στην εσωκομματική κούρσα του ΣΥΡΙΖΑ δεν επικρατούν δυνάμεις οι οποίες θα μπορούσαν να κάνουν πλειοψηφική την Παράταξη. Εάν το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν μπει ταχέως σε μία διαδικασία αναστοχασμού, υπάρχει κίνδυνος να βρεθεί προ μεγάλων οδυνηρών εκπλήξεων. Και μην πει κανείς ότι δεν τους είχαν προειδοποιήσει πολλοί και καλοπροαίρετα!

Το ΚΙΝΑΛ είναι ο παίκτης που ταράζει τα νερά. Είναι το κόμμα που αυτή την περίοδο έχει στραμμένους τους προβολείς της δημοσιότητας πάνω του και αυτό το μομέντουμ δεν πρέπει να το χάσει. Εκανε μία πρόταση για χρησιμοποίηση της αίθουσας της Γερουσίας της Βουλής και το γεγονός να γίνει πρώτη είδηση στα ΜΜΕ επισκιάζοντας την πρόταση δυσπιστίας. Εχει τονισθεί, όμως, πολλές φορές, ότι όπου πέφτουν πολλά και δυνατά φώτα μπορούν να φανούν περισσότερες ατέλειες και αδυναμίες. Σε εποχές συγκρούσεων, έντονων αντιθέσεων, μεγάλων μεταβολών ανασχηματίζεται και το πολιτικό σκηνικό. Οι παρατάξεις παίρνουν τις ευκαιρίες τους. Στο χέρι τους είναι να τα καταφέρουν ή να αποτύχουν. Το ΚΙΝΑΛ, το ΠΑΣΟΚ οφείλει να τα καταφέρει. Για να γίνει όμως αυτό απαιτείται εθνική στρατηγική, συγκεκριμένες προτάσεις που να καλύπτουν τις κοινωνικές ανάγκες, αλλά και πολλές υπερβάσεις, κυρίως ιστορικές.

Το ΚΙΝΑΛ του Νίκου Ανδρουλάκη έχει μπροστά του τους κοινωνικούς χάρτες. Του δείχνουν ανάγλυφα τις απαραίτητες κινήσεις. Η Παράταξη πρέπει να σκεφθεί με όρους πρωταγωνιστή και όχι με μικρού ή μεσαίου κόμματος που σπαταλάει τις δυνάμεις του στα μικροκομματικά. Το μεγάλο στοίχημα του Νίκου Ανδρουλάκη είναι πώς θα συνδέσει το παρελθόν με το μέλλον της Παράταξης. Πώς θα μπορέσει να κινητοποιήσει κοινωνικές ομάδες χωρίς να χρησιμοποιήσει μεθόδους οι οποίες έχουν ιστορικά καταδικαστεί.

Η νέα πολιτική στρατηγική πρέπει να έχει βάθος. Στόχος η ηγεμονία. Η νοσταλγία του κραταιού παρελθόντος πρέπει να γίνει δημιουργική με τους όρους του μέλλοντος. Η πολιτική αυτή πρέπει να έχει χρώμα. Να έχει πρόσημο. Και να είναι πανεθνική. Κάθε κίνηση της νέας ηγετικής ομάδας πρέπει να συμβαδίζει με την επεξεργασμένη στρατηγική της Παράταξης. Και στην περίπτωση του ΠΑΣΟΚ και της ιστορίας του δεν μπορεί να είναι άλλη από την ανατροπή της Νέας Δημοκρατίας από την εξουσία.

Ο Σταμάτης Μαλέλης είναι μέλος της ΚΠΕ του ΚΙΝΑΛ