Κάθε tweet και σουξέ

Η Καίτη Γαρμπή είναι «η Καίτη που αγαπούσες» (όπως τραγουδούσε σε στίχους και μουσική Φοίβου στο «Μια φορά κι έναν καιρό») τη δεκαετία του 1990. Το χρυσό κορίτσι της χρυσής εποχής των μπουζουκιών που, τότε περίπου, μετονομάστηκαν σε music hall. Πιο «γυναίκα της διπλανής πόρτας» από την Αννα Βίσση και με λιγότερες «γωνίες» σε σχέση με την Αντζελα Δημητρίου που μεσουρανούσαν εκείνα τα χρόνια, πριν ακόμη εμφανιστούν η Δέσποινα Βανδή και η Νατάσα Θεοδωρίδου, βρήκε γρήγορα τη δική της θέση στα μεγάλα μαγαζιά, στις δωδεκάφυλλες αφίσες, στην κορυφή των τραγουδιστικών σχημάτων που ήταν το μεγάλο θέμα της show biz και τροφοδοτούσαν τα γκλαμουράτα σόου της τηλεόρασης και το star system.

Ολα αυτά βέβαια προϋποθέτουν την ψήφο του κοινού. Στη Γαρμπή την έδωσε απλόχερα. Αλλωστε από το παζλ έλειπε μια πιο προσιτή, πιο κοντά στη μέση Ελληνίδα σταρ της πίστας, τον βασικό χώρο παραγωγής σταρ εκείνη την εποχή. Ετσι, έγινε η «Καιτούλα» του – με την αγαπησιάρικη έννοια. Και παρά τις σέξι εμφανίσεις της (το ανοιχτό στα πλαϊνά γαλάζιο φόρεμα της Σήλιας Κριθαριώτη που φόρεσε στη συμμετοχή της στη Γιουροβίζιον το 1993 είναι στο Top 3 των πιο διάσημων outfit στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού) δεν ήταν ποτέ «απειλητική» για τις γυναίκες που αποτελούσαν πάντα το μεγαλύτερο ποσοστό του κοινού της. (Και για να κλείσουμε την ιστορία της Γιουροβίζιον, η Καίτη Γαρμπή έχει ένα «γιουροβιζιονικό» ρεκόρ που δεν έχει καταρριφθεί έως τώρα. Επί 43 συνεχόμενα δευτερόλεπτα ο φακός έδειχνε, σε κοντινό πλάνο, το πρόσωπό της).

Την Πρωτοχρονιά του 1997, στο «Bravo Ρούλα» της Ρούλας Κορομηλά στο Mega, ο Διονύσης Σχοινάς τής κάνει, σε ζωντανή μετάδοση, πρόταση γάμου και η μέση Ελληνίδα συγκινείται λες και έκαναν πρόταση στην ίδια. Δύο χρόνια αργότερα αποκτούν τον μοναχογιό τους, τον Δημήτρη, και από τότε είναι αυτό που τα ιλουστρασιόν περιοδικά αποκαλούν «ένα από τα πιο ευτυχισμένα ζευγάρια της ελληνικής show biz». Ενώ το 2002 γίνεται είδηση (και εξώφυλλο στον «Ταχυδρόμο») για ένα εντελώς άσχετο από την καριέρα της λόγο. Τις κοινές φωτογραφίες και τη στενή φιλία της με τη Δήμητρα Λιάνη – Παπανδρέου.

Τα επόμενα χρόνια και πολύ περισσότερο όταν η κρίση άρχισε να συρρικνώνει την κίνηση στα νυχτερινά μαγαζιά και να θαμπώνει τη λάμψη τους (ή να την κάνει εκτυφλωτική) και οι σταρ του τραγουδιού να απασχολούν το κοινό με έναν πιο κουτσομπολίστικο τρόπο (κυρίως για τις στυλιστικές τους επιλογές και την προσωπική τους ζωή) η Καίτη Γαρμπή μοιάζει να αναδιπλώνεται. Κάποιοι τότε ίσως θεώρησαν ότι «πέρασε η μπογιά της» – εξάλλου είχε ήδη «χρωματίσει» με μεγάλα σουξέ το ελληνικό τραγούδι. Εκ του αποτελέσματος, αποδείχθηκε ότι επρόκειτο περί ανασυγκρότησης, ανασύνταξης. Προσαρμόσθηκε σε πιο μικρά σχήματα, σε πιο «χαμηλότονες» εμφανίσεις. Προσπάθησε να κάνει αυτό που λέμε «στροφή», να αλλάξει το προφίλ της; Μάλλον να αναδείξει, δίπλα στην «Καιτούλα», μία άλλη πλευρά της «Καίτης που αγαπούσες». Υπήρχε πάντα αυτή η πλευρά ή τη διαμόρφωσε στην πορεία; Εχει αυτό καμία σημασία;

Και ύστερα ήρθε το Twitter. Και η εποχή που ένα ποστ στο Διαδίκτυο μπορεί να κάνει περισσότερο πάταγο από ένα σουξέ στο τραγούδι. Οι περισσότεροι καλλιτέχνες έχουν πλέον συνεργάτες που ασχολούνται αποκλειστικά με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ώστε να αποτυπώνουν την πιο αστραφτερή πλευρά τους. Η Καίτη Γαρμπή δραστηριοποιήθηκε με έναν διαφορετικό τρόπο. Με περισσότερο αυτοσαρκασμό – αυτό που, στα «σύγχρονα», λέμε αυτοτρολάρισμα – , απατώντας η ίδια στους ακολούθους της. Και οι ατάκες της γίνονταν viral όπως τότε που κάποιος τη ρώτησε «Τι συμβολίζει άραγε να δεις την Καιτούλα τη Γαρμπή στον ύπνο σου;» κι εκείνη του απάντησε «Θα μελαγχολήσεις». Και η στιχομυθία «Εγώ γιατί τραγουδάω Καίτη Γαρμπή πρωί πρωί;» – «Λογικά, θα σ’ έπιασαν οι ευαισθησίες σου».

Αυτό όμως που ανέδειξε την Καίτη Γαρμπή σε «θεά», όπως την αποκαλούν οι «νέας γενιάς» διαδικτυακοί φαν της, είναι οι θέσεις και ο σχολιασμός της για τα κοινωνικά φαινόμενα της εποχής μας, τους αποκλεισμούς, το metoo, την πατριαρχία, τις γυναικοκτονίες. Μαχητική, απόλυτα εξοικειωμένη με την εκφορά του λόγου στα σόσιαλ μίντια, αποτυπώνει τον μεγάλο θυμό του μέσου κοινού όπως, κάποτε, αποτύπωνε τον νταλγκά του. Αλλωστε το κοινό που, τότε, νταλγκάδιαζε, αυτό το ίδιο είναι τώρα θυμωμένο. Και με την ταχύτητα που αναπτύσσονται οι τάσεις στο Διαδίκτυο, πολύ γρήγορα η Γαρμπή έγινε σύνθημα. «Σε έναν κόσμο γεμάτο (ακολουθεί το όνομα κάποιου δημόσιου σχολιαστή ή σχολιάστριας που, κατά τη γνώμη του μέσου κοινού, χειρίστηκε με λάθος τρόπο ένα θέμα της ειδησεογραφίας) εσύ να είσαι Καίτη Γαρμπή».

«Πετσόκοψε», «Ξεσπάθωσε», «Τα είπε έξω από τα δόντια» είναι οι λέξεις που συνοδεύουν την αναπαραγωγή των tweets της. Οπως το πρόσφατο για τη Γεωργία Μπίκου: «Τη νάρκωσαν, τη βίασαν, την ταπείνωσαν στερώντας της τον έλεγχο του σώματός της, έρμαιο στις ορέξεις τους. Η υπόθεση της Θεσσαλονίκης με εξοργίζει και με ντροπιάζει. Νιώθω εξίσου ντροπή που «απορούν» άλλες γυναίκες για το πώς βρέθηκε στη σουίτα. Τελικά, ο μισογυνισμός δεν έχει φύλο». Ναι, υπάρχουν κάποιοι που την αμφισβητούν. «Από πού κι ως πού η Γαρμπή;». Τι σημαίνει «από πού κι ως πού»; Η εποχή μας δεν υποτίθεται ότι σηματοδοτεί το τέλος των στερεότυπων; Εξάλλου το έχει πει προ πολλού ο Δαρβίνος: «Το είδος που επιβιώνει δεν είναι το πιο δυνατό αλλά αυτό που προσαρμόζεται καλύτερα».