Πολυκατοικία

Καμιά φορά αναρωτιέμαι γιατί πληρώνουμε δημοσκοπήσεις. Οχι επειδή τις υποτιμώ ή τις υποψιάζομαι, το αντίθετο.

Αλλά επειδή σπανίως μια δημοσκόπηση λέει κάτι που δεν ξέρουμε ήδη ή που δεν θα μάθουμε αν βάλουμε λίγο το μυαλουδάκι μας να δουλέψει.

Πόσο μυαλό χρειάζεται, ας πούμε, για να καταλάβεις προκαταβολικά ότι το ΠΑΣΟΚ διεμβολίζει τον ΣΥΡΙΖΑ, και κυρίως στην Κρήτη, σε μια πασοκική περιοχή από την οποία κατάγεται μάλιστα ο νέος αρχηγός του;

Οι δημοσκοπήσεις απλώς το επιβεβαίωσαν (GPO, 15/1).

Ούτε χρειάζεται ιδιαίτερο μυαλό και ειδικές δημοσκοπήσεις για να καταλάβεις πως μετά την εκλογή του Ανδρουλάκη το ΠΑΣΟΚ περνάει έναν μήνα του μέλιτος.

Ή ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πληρώνει κυρίως τα σπασμένα της ανόδου του ΠΑΣΟΚ. Από εκεί πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ, εκεί θα δώσει πίσω. Λογικό. Με την υποσημείωση απλώς ότι έχουν περάσει δέκα χρόνια από το 2012.

Τα υπόλοιπα είναι αναλύσεις κακιάς συμφοράς και αμφίβολης νοημοσύνης.

Διότι μετά αρχίζουν τα δύσκολα. Ολοι οι μήνες του μέλιτος έχουν ημερομηνία λήξης.

Παράδειγμα. Ολόκληρη η Γαλλία θεωρούσε εδώ και μήνες τον Μακρόν φαβορί και χωρίς αντίπαλο για την προεδρική εκλογή.

Τώρα ο ορίζοντας σκοτείνιασε. Ξέρετε γιατί; Οχι επειδή βρέθηκε αντίπαλος. Ούτε επειδή ο Μακρόν ξαφνικά χάνει.

Αλλά επειδή ο κόσμος αισθάνεται το βάρος της διετούς πανδημίας, είναι απαυδισμένος, κουρασμένος, εκνευρισμένος και δεν έχει μεγάλα κέφια για τον έναν ή τον άλλο υποψήφιο.

Ο Μακρόν παραμένει βέβαια φαβορί. Αλλά χωρίς ενθουσιασμό, και αυτό κρύβει ενδεχομένως παγίδες.

Φυσικά δεν κάνω σύγκριση μεταξύ Μακρόν και Ανδρουλάκη. Αλλά όταν πέσει ο πρώτος ενθουσιασμός (που πάντα πέφτει…) δεν ξέρεις πόσο θα πέσει και τι θα τον διαδεχθεί.

Αυτό περιμένει ενδεχομένως και ο Τσίπρας. Δεν ξέρω αν θα δικαιωθεί, πάντως να βγει κερδισμένος αποκλείεται. Ο,τι κι αν κερδίσει το ΠΑΣΟΚ, θα είναι ζημιά του ΣΥΡΙΖΑ.

Οχι μόνο επειδή ο Μητσοτάκης έβγαλε την ουρά του απ’ έξω και τους έστειλε να συγκατοικήσουν παρέα στην «κεντροαριστερή πολυκατοικία».

Ούτε επειδή ο Ανδρουλάκης δεν έχει λόγο να διαφωνήσει με τη διεύθυνση, αφού κι εκείνος στην ίδια πολυκατοικία δηλώνει ότι κατοικεί.

Αλλά επειδή κανένας δεν φαντάζεται τον Ανδρουλάκη εναλλακτικό του Μητσοτάκη, ενώ αρκετοί θα μπορούσαν να τον θεωρήσουν εναλλακτικό του Τσίπρα. Και γι’ αυτό ίσως ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμετώπισε την εκλογή του με δυσθυμία.

Ολα αυτά όμως είναι δωρεάν μαντεψιές που δεν έχουν καμία πραγματική αξία. Τα πολιτικά ρεύματα διαμορφώνονται στην κοινωνία.

Και για να διαμορφωθούν δεν ρωτούν διεύθυνση πολυκατοικίας, ούτε τηλέφωνο, ούτε καμία δημοσκόπηση.