Η κατάρρευση ενός μύθου

Η κατάρρευση ενός μύθου

Είναι εξαιρετικά καλό νέο ότι τελικά αποφεύχθηκε το κλείσιμο της «Αυγής», και το δηλώνω χωρίς αστερίσκους, και υποσημειώσεις, παρά το γεγονός ότι έχω δεχθεί κατά καιρούς από ορισμένους αρθρογράφους της, τόνους λάσπης. Γιατί πραγματικά είναι λυπηρό και επώδυνο να κλείνουν εφημερίδες, που μετρούν δεκαετίες ζωής, εφημερίδες που επέζησαν σε ζοφερές, ιστορικές περιόδους. Η υπόθεση όμως με το παρ’ ολίγον κλείσιμο της (καθημερινής) «Αυγής», όπως ανέλυσα και χθες, έχει σειρά παραμέτρων, που δύσκολα μπορεί να αγνοήσει κανείς. Οπως για παράδειγμα, το γεγονός ότι είναι ένα κομματικό φύλλο. Είναι η εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ. Πώς παίρνεις λ.χ. αρχηγέ (διότι όλες τις προηγούμενες ημέρες αναφερόταν ότι ήταν προσωπικά δική του η απόφαση) την ευθύνη να κλείσεις το κομματικό σου φύλλο;

Για να το κάνεις, προφανώς έχεις εξασφαλίσει τη στήριξη από άλλες εφημερίδες ή μέσα ενημέρωσης. Γιατί δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, που σήμερα είναι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, θα μπορούσε να μείνει χωρίς ένα ΜΜΕ το οποίο να τον εκφράζει απόλυτα, και να μπορεί μέσα από αυτό να προωθεί τις θέσεις του. Ο εστί μεθερμηνευόμενον «διαθέτω στήριξη από άλλα μέσα ενημέρωσης, δεν χρειάζεται να χρηματοδοτώ και την ελλειμματική “Αυγή”».

Προσθέτω επίσης και μία ακόμη παράμετρο: καταρρίπτονται, θεωρώ, όλοι εκείνοι οι ισχυρισμοί του «Λεγάμενου» ότι τελεί υπό διωγμόν από τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης τα οποία υποτίθεται ότι στηρίζουν τον Μητσοτάκη. Αν στηρίζεσαι και από άλλα ΜΜΕ, τότε τι είναι αυτά όλα που μας λες για τα «πετσοταϊσμένα» μέσα ενημέρωσης;

Η αόρατη offshore

Και υπάρχει πάντα και το άλλο μεγάλο θέμα σχετικά με τη μετοχική σύνθεση της «Αυγής», το οποίο εκ των πραγμάτων έρχεται και πάλι στην επιφάνεια, με τις εξελίξεις. Υποτίθεται ότι σύμφωνα με non paper που μοίρασε ο ΣΥΡΙΖΑ αναφορικά με την υπόθεση αυτή, (η οποία, όπως εξελίχθηκε, θεωρώ πως αποτελεί μια ντροπή για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης), το 72% της κρατικής επιχορήγησης πήγαινε στην εφημερίδα, και ως εκ τούτου, κάποιος (ο αρχηγός…) είπε απηυδισμένος, κάποια στιγμή, ότι αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο – εξού και όλα όσα μεσολάβησαν. Εξοχα, έχω να πω.

Ομως υπάρχει εκείνη η αόρατη offshore που έχει έδρα την Κύπρο, και η οποία εμφανίζεται ως μέτοχος της «Αυγής». Ονομάζεται ΑΤΛΑΣ, κατέχει το 2,93% της επιχείρησης, και το 2014 διέθεσε 100.000 ευρώ στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της εφημερίδας. Η οποία εφημερίδα λίγο νωρίτερα είχε πάρει και άλλο 1,5 εκατομμύριο δάνειο από την Εθνική Τράπεζα, με εγγύηση την… κυκλοφορία της (την ανύπαρκτη), και το ότι στήριζε τον ΣΥΡΙΖΑ!!

Ποιος είναι πίσω από αυτή την εταιρεία ΑΤΛΑΣ, την offshore; Η «Αυγή» αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ, ποτέ δεν το αποκάλυψαν. ΠΟ-ΤΕ! Το κόμμα που ισχυρίζεται ότι στην προμετωπίδα του έχει τη διαφάνεια, προτίμησε να κάνει γαργάρες με χοντρές ατσαλόπροκες παρά να δηλώσει καθαρά «ποιος είναι αυτός ο αψηλός, ποιος είναι αυτός ο τύπος; Φίλος σου είναι ή γνωστός ή το αφεντικό σου μήπως;». Λέξη. Ανάσα.

Το μεγάλο ερώτημα

Κι ύστερα είναι και τα υπόλοιπα, που θέτουν σοβαρά πλέον, θέμα διαχείρισης των οικονομικών της εφημερίδας. Διότι εκεί γινόταν πάρτι απ’ ό,τι φαίνεται. Και έχουν προφανώς δίκιο οι φουκαράδες οι απλοί εργαζόμενοι που καταγγέλλουν ότι την εποχή που τους έκοβαν τους μισθούς, από την άλλη πόρτα προσελάμβαναν άλλους με παχυλότατες αμοιβές.

Το 2015, η εφημερίδα έλαβε – με τα 800 φύλλα ημερήσια κυκλοφορία – μισό εκατομμύριο διαφήμιση από τις τράπεζες, διότι «καθάριζε» γι’ αυτό, το γνωστό δίδυμο Νίκος Παππάς – Δημήτρης Τζανακόπουλος. Εις βάρος άλλων εφημερίδων, που είχαν πολλαπλάσια κυκλοφορία (θα ξεχάσω εγώ, ας πούμε, την οικονομική ασφυξία που προκάλεσε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2016 στον ΔΟΛ, προκειμένου να μας εξοντώσει και να μπορέσει να διαθέσει το Συγκρότημα σε φιλικό του επιχειρηματία;).

Μισό εκατομμύριο λοιπόν έλαβε η «Αυγή» το 2015 με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, μόνο από τις τράπεζες. Και υπολογίζεται ότι άλλες 700.000 προέρχονταν από διαφημίσεις των κρατικών ή εποπτευόμενων από το κράτος επιχειρήσεων. Σε μια εφημερίδα, επαναλαμβάνω, που δεν είχε κυκλοφορία, παρά μερικές εκατοντάδες φύλλα. Και αυτό το έργο συνεχίστηκε όλα τα χρόνια που κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ. Τι έγιναν λοιπόν αυτά τα λεφτά; Δεν θα το μάθουμε ποτέ, επίσης…

Οι εξαφανισμένοι «χρυσοκάνθαροι»

Υποθέσεις όμως μπορούμε να κάνουμε. Για παράδειγμα, κοινό μυστικό ήταν ότι μεταξύ των πραγματικά εργαζομένων της εφημερίδας, υπήρχαν και καμιά 15αριά χρυσοκάνθαροι, καλοπληρωμένοι «τζαμπατζήδες», που δεν πατούσαν ποτέ το πόδι τους σε αυτή. Κάπου ήταν χαμένοι, άλλα άντε βρες πού. Μερικούς είχαν χρόνια να τους δουν οι συνάδελφοι. Και, μεταξύ τους, αρθρογράφοι-μπιστόλια του αρχηγού, που χρυσοπληρώνονταν για να κάνουν αυτή τη δουλειά για λογαριασμό του, και με τις πλάτες και τις εντολές του να δολοφονήσουν χαρακτήρες, να προκαλέσουν, να εκβιάσουν, να φοβίσουν, να τραμπουκίσουν. Την ίδια ώρα που οι υπόλοιποι, κακοπληρωμένοι, δούλευαν σαν είλωτες, ίδιοι κωπηλάτες σε ρωμαϊκή γαλέρα, προσπαθώντας να κρατήσουν ζωντανή την εφημερίδα. Οι περισσότεροι δε εξ αυτών των «χρυσοκάνθαρων» δεν θέλησαν καν να μπουν στη διαδικασία της εθελουσίας εξόδου από την εφημερίδα – οι πληροφορίες είναι από μέσα, και με ονόματα.

Οχι να τα λέμε και αυτά, για να μη νομίζουν μερικοί μερικοί πως τα ξεχνάμε, θυσία στον βωμό του μεγάλου γεγονότος, όπως είναι το κλείσιμο της εφημερίδας…

«Αυτοκάθαρση»

Οι ψυχολόγοι, αλλά και οι ψυχίατροι, έχουν συγκεκριμένες αναλύσεις επί του φαινομένου του αυτοεξευτελισμού των ανθρώπων. Και προχωρούν με βάση αυτές τις αναλύσεις, σε γνωματεύσεις για το είδος της πάθησης που παρουσιάζει ο καθένας, αναλόγως των ενεργειών που προβαίνει στο πλαίσιο του αυτοεξευτελισμού του.

Τούτου δοθέντος, δεν έχω να κάνω το παραμικρό σχόλιο για την περίπτωση του Καμμένου, ο οποίος μας «δήλωσε» την παρουσία του τις προηγούμενες ημέρες διά σειράς φωτογραφιών άλλα και ενός βίντεο όπου εμφανίζεται να «συνομιλεί» (!!) με τον σκύλο του.

Απλώς θα συστήσω να το κάνει αυτό όσο πιο συχνά μπορεί, ως μια διαδικασία «αυτοκάθαρσης», καθώς κάθε φορά θα θυμίζει στους πολίτες για το πώς στήθηκε τον Γενάρη του 2015, αυτό το τσίρκο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, το οποίο κυβέρνησε τη χώρα επί τεσσεράμισι χρόνια με τις γνωστές συνέπειες, τις οποίες και θα πληρώνουμε επί δεκαετίες…

Μία «ωραία ατμόσφαιρα»

Στο μεταξύ, ευτυχώς πλην του συγκεκριμένου, υπάρχει και ο πολλά βαρύς και όχι, Πολάκης, για να μας υπενθυμίζει κάθε φορά τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Το τελευταίο «θύμα» του περί ου ο λόγος «φαινομένου», είναι ο σύμβουλος του «Λεγάμενου» επί θεμάτων υγείας καθηγητής Γεροτζιάφας. Ο κύριος Γεροτζιάφας έχει συγκρουστεί με τον Πολάκη για όσα ο τελευταίος διατείνεται περί της πανδημίας, των εμβολίων, και ειδικότερα για την έως και περίεργη «επιμονή» του, περί τη χρήση των μονοκλωνικών αντισωμάτων.

Και ιδού, τι διάβασα στο Facebook στη σελίδα του Πολάκη, ως απάντηση στην άρνηση του κ. Γεροτζιάφα να αποδεχθεί τις «επιστημονικές» (να τις κάνει ο Θεός) θεωρίες του:

«Επειδή το είδα σήμερα… την τρίτη φορά που θα γράψεις μπηχτές με αερολογίες μαζί ενδεδυμένες με παλαιό αριστερισμό… καίγεσαι ΟΚ; Ο νόων νοείτω!

(Για κάποιο παλαιό συσπείρωσα που έφαγε ένα πορτοκάλι στο κεφάλι από ένα Δαπίτη στο πανσπουδαστικό του 1988 λέω, τον οποίο Δαπίτη όταν πήγε να κάνει το ίδιο στην πανσπουδαστική ΚΝΕ περιποιηθήκαμε δεόντως!!)».

Αυτό το κείμενο, που λογικά δεν έβγαζε νόημα, έδωσε την ευκαιρία στους «μεμυημένους» «οπαδούς» Πολάκη, να κάνουν πάρτι από κάτω. Μια κυρία τον αποκάλεσε, τον κ. Γεροτζιάφα, «ναπολέοντα τσέπης και σταλινικό απολειφάδι»!! Μια άλλη, πιο επιθετική, έγραψε «μπράβο (Πολάκη), αρκετά τους ανεχτήκαμε». Μία τρίτη «ε, τους σιχάθηκα»! Ο δε Πολάκης, το έκανε λύσσα, γράφοντας για τον καθηγητή ότι «δεν ασχολήθηκε ποτέ με τίποτε πολιτικό στο πανεπιστήμιο ή μετά στο υγειονομικό κίνημα».

Μα τι «ωραία ατμόσφαιρα» είναι αυτή; Υπέροχα, όλα…