«Στόχος» μιας εκ του ασφαλούς κριτικής

Κάθε φορά που ο Παναθηναϊκός χάνει ένα παιχνίδι στο ελληνικό πρωτάθλημα ανοίγει η ίδια κουβέντα η οποία αφορά τόσο το δικό του ρόστερ, όσο και των άλλων ομάδων. Είναι εύκολο να γίνεται μια τέτοια συζήτηση με τους Πράσινους πρωταγωνιστές. Και ο λόγος έχει να κάνει με την αποτυχία του Παναθηναϊκού να διεκδικεί τίτλους εδώ και πολλά χρόνια. Είναι πρόσφορο το έδαφος κάθε φορά που έρχεται μια… στραβή προκειμένου να αμφισβητηθούν οι πάντες και τα πάντα. Από τον προπονητή μέχρι τον τελευταίο ποδοσφαιριστή του ρόστερ. Υπήρξαν και φετινά παραδείγματα. Κάθε ήττα του Παναθηναϊκού συνοδεύεται με… θεωρίες που συνήθως δεν έχουν την παραμικρή βάση. Οταν ηττήθηκε στους Ζωσιμάδες με ένα γκολ του Περέα, υπήρξαν άνθρωποι που αναρωτιόνταν αν ο Παναθηναϊκός έχει παίκτη σαν τον Περέα. Η πορεία έδειξε πως έχει καλύτερο.

Οταν ηττήθηκε στην Τρίπολη υπήρξαν πολλοί που έμπαιναν σε σύγκριση των δύο ρόστερ και έλεγαν πως ο Αστέρας έχει περισσότερο καλό υλικό. Δεν έχει, αλλά κάθε φορά που ο Παναθηναϊκός χάνει δεν του φτάνουν τα δικά του προβλήματα, έχει να αντιμετωπίσει και τους… ουδέτερους. Στον Βόλο πρωταγωνιστής ήταν ο Φαν Βέερτ, ένας εξαιρετικός επιθετικός που ήρθε με περγαμηνές στην Ελλάδα. Και που δικαιώνει τα καλά λόγια που τον συνόδευαν. Είναι πρώτος σκόρερ με δέκα γκολ και σε όσα ματς έχει σκοράρει – πλην ενός – ο Βόλος έχει πάρει βαθμούς. Συγκεκριμένα, τους 17 από τους 18 που έχει. Αυτό δεν σημαίνει πως είναι καλύτερος του Μακέντα ή του Καρλίτος. Οπως δεν θα σημαίνει πως είναι καλύτερος του Ελ Αραμπί ή του Αραούχο αν ο Βόλος με δικά του γκολ κερδίσει τον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ.

Είναι εύκολη η κριτική σε μια ομάδα που βλέπει χρόνια να συμβαίνει το ίδιο. Το ποδόσφαιρο όμως δεν είναι… σπριντ. Είναι μαραθώνιος. Στο τέλος της σεζόν θα κριθεί ποιοι είναι καλύτεροι ποδοσφαιριστές, ποιος έχει καλύτερο ρόστερ και ποιες εν τέλει είναι οι καλύτερες ομάδες. Οσο κι αν στην Ελλάδα έχουμε μάθει να αμφισβητούμε, ο πίνακας της βαθμολογίας στο φινάλε του συνήθως λέει και όλη την αλήθεια.